XYZ

Vandaag voor de verandering weer eens naar New York. Het begint langzaam zo'n beetje mijn tweede thuishaven te worden. Vanmorgen ben ik eerst op pad geweest om een nieuwe laptop te kopen want zonder laptop kunnen we natuurlijk van huis. Het is toch altijd weer lastige keuze die je moet maken. Zeker omdat ik totaal nog niet nagedacht welke ik wilde. Dan heb je nog zo'n irritante verkoper die er eigenlijk weinig verstand van heeft maar toch de hele tijd maar door blijft praten. Laat mij het toch lekker zelf uitzoeken. Na een half uurtje ben ik er uit en heb eigenlijk weer een veel te dure laptop gekocht. Zeker omdat die dingen het nooit langer dan een jaar bij mij overleven. Eenmaal thuis begint het leukste van allemaal: het uitpakken! Dan ben ik net een klein kind met sinterklaas. De tijd vliegt voorbij met mijn nieuwe speeltje dat bijna vergeet om nog te gaan werken. Ik ben echt weer veel te laat. Ik besluit het maar om het op de toekomstige ryanair manier te doen. Ik koop alles wat ik nodig heb gewoon op de plaats van bestemming en gooi het na afloop gewoon in de prullenbak.

Gelukkig kom ik nog op tijd aan op Heathrow. Eenmaal binnen bij BA ga ik beginnen met de voorbereiding. Terwijl ik rustig het weerbericht door zit te lezen hoor ik mijn collega aan de andere kant van de tafel een collega tegen een andere collega zeggen:'sinds wanneer zijn de stewardessen zo geïnteresseerd in het weer?' HAHAHA, het verhaal van mijn cabine gestuntel is al goed rondgegaan. Dan op weg naar naar de kist. Bijna nog in de verkeerde gestapt. Aangkomen in de cockpit begin ik mijn tas uit laden en wat komt daar uit?? Een hele stapel vrouwen blaadjes, hahaha. Ik heb ze aandachtig door gelezen tijdens de vlucht. Ik weet het nu zeker! In vrouwen is geen logica te ontdekken. ;)Er zijn wat passagiers die vertraging hebben opgelopen vanuit Glasgow. We besluiten om maar te wachten met vetrekken omdat het een BA vlucht is en wij toch wel wat tijd goed kunnen maken onderweg. Als ze arriveren blijken ze één van de vier passagiers spoorloos verdwenen. Heathrow is doolhof dus ik kan me heel goed voorstellen dat je de weg kwijt raakt maar wij kunnen echt niet langer wachten.

Eenmaal in de lucht worden we gebeld door de cabine: Of ik zelf even het drinken wilde komen halen want ik ben er toch zo goed in! Hahaha, ik heb zo'n gevoel dat het verhaal mij nog jaren gaat achtervolgen. Ik ga het drinken halen en daar wordt mij gezegd dat ze de maaltijden zelf wel komen brengen omdat die verantwoordelijkheid duidelijk nog niet aan kan. :) Dan de approach richting New York. Je krijgt hier te maken met amerikaanse verkeersleiding. Het allemaal weer net anders dan wij gewend uit europa. Er wordt meer verantwoordelijk gelegd bij de vliegers. Ik ben wat extra alert in de states.

De approach is weer spannend. Voor ons zit een Embraer EMB-120 en achter ons sluit een andere 747 aan. De heren in de embraer vliegen zo hard als ze kunnen op de approach. En wij zitten al heel vroeg op onze minimale snelheid maar toch lopen we nog steeds iets in op de embraer. En onze collega's achter ons zijn blijkbaar zwaarder dan wij want zij lopen weer in op ons. Het is echt tegen de limieten aan. Maar het past allemaal mooi. De embraer landt en maakt dat ze wegkomen van de baan. Wij landen voor de zekerheid vrijwel aan het begin van de baan zodat de collega's achter ons niet onze wake turbulence terecht komen en dan gaan wij ook zo vlug mogelijk van de baan. En zo gaat het nog wel een tijdje door want tijdens het taxieën naar de gate zie ik nog een boel kisten op de approach hangen. Het is toch wel gaaf als het allemaal precies past.

Zomteen nog ff shoppen, weer eens naar mijn zusje en dan morgen alweer terug naar huis.