KLM Celebration Flight
Allereerst allemaal een gezond en gelukkig Nieuwjaar.
Voor ons was het allemaal een beetje onwerkelijk, de jaarwisseling. Elk weerbericht, elke verandering op janvissersweer, buienradar en ook meteonet werden al dagenlang nauwgezet in de gaten gehouden. Niet om vuurwerk af te steken maar om te duimen dat de KLM Celebration Flight op 1 januari maar door zou gaan. Al dagenlang een blauwe lucht hier in het noorden en vandaag ook.....maar gisteren....
Afijn, ruim een maand geleden hadden we onze eerste vergadering van de Stichting Hoogvliegers. Daar hoorden we allemaal voor het eerst van onze voorzitter wat ie in het "geniep"
"In 2009 bestaat de KLM 90 jaar. Op 1 januari wordt er een speciale vlucht gevlogen met een triple 7 en een 737 met de oude livery en..... er zitten 60 kids van ons aan boord!!!!!! ...Maaaaaar..... mondje dicht. Dit moet een verrassing bijven tot het allerlaatste moment". Dan voel je je zoooo trots dat je van deze club deel mag uitmaken die deze "stunts" kan bedenken en uitvoeren en zoiets bij de "Grote KLM" gewoon voor elkaar krijgt
In de luchtvaartwereld gonsde van de geruchten
Het was ons direct duidelijk dat we bij deze fantastische club aanwezig wilden zijn op 1 januari. Maar wikken en wegen deed ons besluiten dat we gewoon thuis bleven. Het zou van de gekke zijn om alleen voor de duur van de check-in tijd 4 uur te gaan rijden vanuit 't Hoge Noorden. EN om 08.30 aanwezig te zijn. Hoe gek we er ook voor zijn, dat zou betekenen om 4.30 bedje uit....op nieuwjaarsdag. Dat zou überhaupt geen bed worden....
Ik liep al wel dagenlang te broeden wat we van hieruit dan wèl konden doen.....
Na wat googlen op internet kwamen we een adres tegen om camera's te huren. Wiendeld had mooi de gelegenheid om er even langs te wippen, op EHGG is het nu toch uitgestorven
1 januari vroeg op om te constateren dat het gewoon blubber was! Alle dagen goed weer en juist vandaag....zucht.... Direct achter de computer, ATCbox.com opstarten, radar opstarten, msn wijd open, telefoons in de aanslag en ook nog de beelden van de check-in er bij om maar niks te missen en om als de donder in de auto te springen als het sein OK werd gegeven.
Om 11.47 een smsje: "Nu taxiën, over 10 minuten take-off". Van wie deze kwam weet ik nog steeds niet maar we besloten om toch maar direct naar Stad te gaan ondanks dat ze pas om 13.11 verwacht werden. Dan kon ik op mijn gemak nog even wat beelden maken om de film "op te leuken". Gids stond ook al te wachten totdat ik wat gefilmd had. "Op Martinikerkhof kun je ook nog mooie beelden maken" zegt ze. Dus ik op mijn gemakje plein in de rondte. Vervolgens richting trap van de toren. Nadat eerst alle sloten geopend waren begon de klim van de ruim 300 treden. Ik denk dat we zo om 12.20 naar boven togen, dus ruim op tijd.... dachten we...Op elk interessant punt stopten we even voor uitleg van onze gids. Werkelijk fantastisch zo'n privé toer.
12.30 De klokken, het carillon. 100 treden, tong op de kin....
12.40 Volgende trans even rond gekeken, van uitzicht genieten. Even achter de uurwerken gekeken. Nogmaals zo'n 100 treden... tong hing al wat lager
12.42 Kwamen we op ons hoogste punt. Tong op de grond....
Even later stond ik stond op mijn gemak rond te kijken en te filmen, terwijl Wiendeld het statief richting westen (Leeuwarden) opstelde, rugzak op de rug waarin mijn telefoon ineens rinkelt, tegelijkertijd belt Wiendeld Ardjan die in Goes achter de radar zat: "Ze vliegen nu over Lelystad en buigen af naar het oosten". He???? Hoe vliegen ze dan???? Van welke kant komen ze???? Er was door het slechte zicht niet ver te kijken. Dus lichtelijke paniek in de tent (of toren). 12.45 een sms van DDM: "We vliegen boven Groningen". Groningen??? We kijken elkaar aan...
Wiendeld met een gewone huis tuin en keuken camera boven Groningen:
Daar komen de kids:


En dat was het alweer, wij hadden het nakijken
Ik had gehoopt dat men een rondje Martinitoren zou doen voordat men naar Leeuwarden zou afbuigen maar men vloog na een flauwe rechtse bocht rechtdoor. Naar later bleek de Wadden. Dus een totaal andere route door het weer. Wij hadden nog geluk dat ze toch over Groningen zijn gekomen.
Ondanks dat we niet lijfelijk aanwezig konden zijn hadden we toch adrenaline door het lijf gieren dat de vlucht tòch nog door gegaan is voor de kids. 's Avonds lagen we wederom na te stuiteren zoals na elke Hoogvliegers ervaring. Zo mooi om hieraan mee te mogen doen!
Nu gaan we hier gewoon weer verder met de voorbereidingen voor 16 mei 2009!
Tot dan.
