En dan écht de laatste dag op Schiphol

Gisteren had ik het verzoek neergelegd om op mijn laatste dag HV te mogen doen. Check-in, pierewaaien of gate. Maakt me niet uit maar graag, please, please, please HV.

Ik was al vroeg met het benodigde snoep en snaaiwerk aanwezig . En toen mocht ik naar de FB. Maar geen nood, HV stond ook gepland .

Eerst maar weer eens door de fouillering in het Bemanningscentrum. Mag ik uw pennen even zien??? EUH... die heb ik al 7,5 jaar in mijn borstzak zitten en nu zit er wat in???? Niet druk maken, laatste kans dat ze me kunnen fouilleren Dat zal ik absoluut niet missen....

Bij de gate keek ik even vreemd op. In plaats van een 737-500 stond er nu ineens een BAe146 van Hemus Air in de kleuren van de Bulgarian. Aan het aantal passagiers te zien zou ik met een schoenlepel moeten werken om ze allemaal geplaatst te krijgen. Maar tot mijn grote verbazing gaan er bijna 90 pax in. Daar ziet die Mug echt niet naar uit.

Daarna was het tijd voor het snoep- en snaaiwerk en waren er toch nog collega's die van verbazing van hun stoel vielen.


De pier stond al weer op me te wachten . Eerst maar even naar een vertraagde PMI. De collega hier was een ouwe rot dus dat was relaxed. Ondertussen hield ik de andere 2 vluchten in de gaten. Op een binnenkomende vlucht zat er nog een oude bekende. Ik was blij dat ik je nog even trof:



Gerben. Zoals wij elkaar ontmoet hebben is ook weer een verhaal apart. Via via hadden we al over elkaar gehoord. Op een gegeven moment was ik op GRQ en stond met hem te praten terwijl ik niet wist wie hij was(en hij van mij niet). Een dag later hoorden we beiden van een vriendinnetje wie de ander was geweest…

Ondertussen moesten er op de PSA 2 passagiers verwijderd worden. Men zat al aan boord . Zelfs de marechaussee moest er aan te pas komen. Het stel was namelijk tijdens het instappen op het achterste toilet aan het blowen geweest. Gevolg was dat de captain weigerde te vertrekken, groot gelijk! Jammeren hielp niet meer.

Gohanyo-2003 oftewel onze Shaddy ging vandaag op vakantie. Mijn mobiel stond gedurende de dag roodgloeiend om maar een gaatje te vinden om elkaar nog even te treffen. Helaas, het is niet gelukt . 2 Jaar geleden heb ik je voor het laatst gezien en aan je stem door de telefoon te horen moet je behoorlijk gegroeid zijn! Hopelijk treffen we elkaar gauw nog eens.

Na mijn pauze mocht ik een gate van een collega overnemen die opgehouden werd in de hal. Pech voor haar want ik weet hoe graag iedereen de gate-afhandeling doet. Een geluk voor mij . Nog meer geluk toen bleek dat de crew bekend was! Dit zou nu echt mijn aller,aller, aller laatste vlucht worden . F., de purser van de vlucht, viel ook om toen hij hoorde dat dit mijn laatste was. Ik werd verwend met cappuccino, de nodige foto's werden genomen en met pijn in mijn hart de brug eraf gehaald. Toen ik de kist zag verdwijnen stonden de tranen hoog....

Ter afsluiten kwam Foxie Foxtrot speciaal naar Schiphol om een laatste bakkie te doen. De laatste die mij in hemelsblauw heeft gezien...

Morgen uniform inleveren en dan is dit hoofdstuk gesloten. Ik heb een geweldige tijd gehad. Veel geleerd. Veel meegemaakt, dit neemt niemand mij meer af. Donderdag begint een nieuw hoofdstuk waar ik ontzettend naar uitkijk.

Eèn na laatste dag.....

De dag begon met een EI naar Cork. Toen iedereen van boord was kwam er een passagier helemaal in de stress naar me toe. Ze had haar bagagereçu’s in de stoel voor haar laten zitten en nou had een medereiziger haar verteld dat haar bagage niet mee kwam naar Bangkok . Ze waren namelijk nog niet ingecheckt voor de connecting flight en daar zijn die labeltjes voor nodig. Maar dan is er altijd nog het computersysteem waar we het in kunnen achterhalen. Ik hoop dat ik haar gerust heb kunnen stellen. Schoonmaak had de witte tornado er namelijk al doorheen gejaagd en ze waren foetsie

Na de oppeppende koffie kon ik sinds lange tijd weer eens aan de HV check-in . Dit ging korte tijd goed totdat er een Spaans sprekend jongen voor me stond met een gebrekkig Nederlands sprekende tante. Colombiaans paspoort met de wens om naar Spanje te gaan. Jongeman heeft daarvoor een visum nodig maar dat had hij niet. In plaats daarvan kreeg ik een formulier in het Spaans overhandigd met de datum 2005. Bleek een formulier te zijn om een verblijfsvergunning aan te vragen. Toch vertrouwde ik de boel niet en toog naar de marechaussee. Na zwaar overleg met zijn collega's wilde de marechaussee betreffende passagier graag spreken want men had bepaalde vermoedens. Passagier bleek al enige tijd illegaal zowel in Nederland als Spanje te verblijven. Men zou contact opnemen met Vreemdelingenzaken en dan zou de jongeman linea recta op het eerst volgende vliegtuig naar Colombia gezet worden. ZOU Na druk heen en weer gebeld te hebben mocht meneer blijven want Vreemdelingenzaken had het te druk om hem op te pakken . Marechausseemeneer was in zijn nopjes dat ik deze passagier had weten te onderscheppen maar dit was een zware domper voor hem. Hoe krom zijn de zaken in het Nederlandse . Terwijl meneer hier mee bezig was kreeg ik ondertussen een groep van 8 naar BCN. Eèn van de passagiers had een geknakte ID-kaart. Normaal gesproken moet er een nooddocument gemaakt worden maar omdat het 3 kwartier voor vertrek was en 10 minuten voordat de vlucht sloot, en men toch binnen Schengen bleef kon ook deze meneer geaccepteerd worden **zucht**.

Voor de rest weinig bijzonders. Morgen de laatste dag, tot dan!

Dit waren ècht de allerlaatste nachtdiensten ever....

Wij hebben een Surinaamse collega die houd van Gezelligheid. En dan met een Hoofdletter. Als hij nachtdienst heeft...... Dan is je uniform aan het eind van de rit 2 maten te klein . Eergisteren begonnen we met toastjes met zalm en zelfgemaakte sushi. Gisteren de Surinaamse hapjes.....gebakken banaan...mmmmmmmm. Ik moet weer op dieet!!!! Voordeel is dat je het er direct weer afloopt in de pieren, gelukkig maar. Gisteren op de Zoef eerst de D-pier in om aan te sluiten. Zo'n 11 kisten alleen al hier. Liep weer als de gesmeerde bliksem . Ik had van mien Laiverd gehoord dat op EHGG een vriendinnetje via LPA naar AMS kwam. Ze wilde graag dat ik even naar de gate kwam. En zoals altijd wanneer je weet dat er een bekende op een vlucht zit loopt het allemaal anders... Of ik even iemand in de hal wilde aflossen voor een bakkie dan kon ik daarna weer terug. Volgens mij hebben ze de piloot eerst op de hoogte gebracht want de PH-HZY kwam een kwartier voor schema binnen zodat we nog even lekker konden gillen .

15 Minuten maar in de hal en gelijk weer belevenissen voor 10 meegemaakt . Een passagier met vèèl te veel bagage die direct uit zijn pl**t gaat zodra je maar 1 woord daarover durft te zeggen. Passagiers met koffers waar 40 kilo in zit. "Ja maar dat is voor zijn 2-en!" "Dat begrijp ik mevrouw, maar U moet ook begrijpen dat er nog steeds mensen met die koffers moeten sjouwen en 32 kg ècht het maximum is volgens Arbo-wet. Dus als u zo vriendelijk wilt zijn......". Gelukkig was hier wel begrip maar het valt iedereen op dat dit nu weer veel voorkomt. Hebben we eindelijk de trolleys een beetje gehad . Hèèl vreemd.

Bij de uitvliegende vloot liep ik relaxed op de C-pier. Die heeft bij iedereen de voorkeur. Alles lekker dichtbij. DDM zou op de HV641 naar Mytilini zitten had hij gezegd, als ik tijd had????? Helaas zag ik dit vluchtnummer er niet tussen en ook de bestemming niet maar ik had een flauw vermoeden dat het de HV641 zou zijn. Het zag er naar uit dat ik deze mis zou lopen aangezien er enkele kinkjes in de kabel waren. Totdat planning in de gaten had kreeg dat er geen 19 maar 169 pax aan boord zaten en tevens een dubbele bestemming was. Aangezien de gate-agent omdat hij niet vol zou zijn zeer krap gepland was op de volgende vlucht, stond mijn roeptoeter roodgloeiend: "Miek!!! C18!!! Hellepie". Het vervolgverhaal staat te lezen in DDM zijn blog . Ga er gewoon van naast mijn schoenen lopen. Daarna nog 1 vlucht begeleid, de HV6873 naar TXL. Passagiers wilden waarschijnlijk niet graag weg want we moesten er echt alles aan doen om ze bij de gate te krijgen. Daarna kon ik eindelijk in mijn mooie bolide richting bed stappen.

Afgelopen nacht mocht ik de B en de C-pier in om aan te pakken. Normaal gesproken loop ik die maar ik was lui dus weer op de Zoef. Maar goed ook want ze kwamen achter elkaar uit de lucht vallen. En sinds de verbinding naar de B-pier vernieuwd is loop je je een pukkel, je kunt net zo goed direct naar Hoofddorp lopen . Wat de Polderbaan voor de kisten is, is de B-pier voor ons. Bij het aanpakken kreeg ik diverse opmerkingen: "Wat heb ik nou gehoord??? En wanneer???? Ik ga niet kussen hoor want ik vind er niks aan!" Leuk om te horen dat de HV collegae tevreden waren, ook hier ga ik naast mijn schoenen lopen.

Om 3 uur ècht de allerlaatste brug aangesloten op de D-pier

Vannacht geen pica maar ik had zelf een vlucht. HV953 naar AYT op E02 (OH-AFI). Daarna stond er niks meer in de planning. Toen ik even meekeek bij de planner zag ik dat mijn collega, die pica was, aan het eind van zijn dienst nog een kist had. Normaal gesproken pland men dat niet zo. Op mijn opmerking dat ik geen planning meer had en die kist beter kon doen werd het direct omgegooid. Was ook eigen belang . Dit zou dan ècht de allerlaatste kist zijn die ik met DDM kon doen.

Aangekomen bij de C-pier stond de kist er niet. Terwijl ik zeker wist dat ik die en paar uur eerder had aangesloten. Dan sta je raar te kijken. Telefoontje leerde dat hij op de buffer stond en er zo gauw mogelijk aan zou komen. Nu had ik spijt dat ik de planning had laten omgooien want het zag er naar uit dat ik daardoor later in mijn mandje zou liggen . Maar ja, ik heb nou eenmaal een zwak voor die kleine opdonder . 10 Minuten later dan gepland konden we boarden en weer 10 minuten later conform dankzij de hulp van de pica. Betekende dat ik 8 minuten had voordat de brug er af moest. Dan kom je binnen lopen met de papieren en dan zie je dat piloten nèt mensen zijn . De gemiddelde Nederlander leest deze bladen bij de dokter en de tandarts maar een piloot:



Nee hoor Daniëllo! Net als jij vond ik het altijd geweldig en zeer gezellig om jouw kist af te handelen. Waren ze allemaal maar zo gemakkelijk als jij. Ook ik zal de knuffels en de dolletjes missen. Maar zoals jij al zei: We houden ketak! En we blijven nèt zolang kletsen totdat de purser wanhopig roept: "En nu mijn kist uit!"

En dan nu de laatste, ik kan het niet laten:



Nu weekend en dan maandag en dinsdag de laatste dagdiensten.

Graveyardshift

Voor de laatste keer in mijn Zwanenleven nachtdiensten. De diensten staan nu in het teken van "de laatste keer". De laatste keer op de zoef. De laatste keer brug aansluiten. De laatste keer..... vul maar in. Iedereen vraagt nu hoeveel dagen nog???? Sommige die nu net te horen krijgen dat ik afscheid ga nemen reageren geschokt. "JIJ weg???" Nee, dat kan niet! Toch is het zo.

Afgelopen nacht een hele leuke ploeg. Met zijn 4-en de pieren op om te gaan aansluiten. De D-pier was mijn wijk. De stress viel mee, de kisten kwamen lekker met ruimte er tussen binnen. Tussendoor nog even collega's op de C-pier geholpen. De nieuwe brug op C09 is nu ook in gebruik. De werking hiervan is even wennen. We stonden met zijn allen aardig kl**** . Maar hebben het nu onder de knie.

Op de D-pier stond ik ook nog even met knikkende knieën. De OH-AFI kwam binnen, de voormalige HV 757. Het is toch alweer een aardig tijdje geleden dat ik op de 2de deur de brug aangesloten heb. Hopende dat de cockpit zou zeggen doe maar op de eerste, stond ik te gebaren naar ze. Vragend 1 vinger opstekend en vervolgens 2 al wijzend op de deur kwam er een gebaar terug : 2! Sh**. Maar ook die is weer gelukt.

De eerste 4 uur waren zo om dankzij het rennen/zoefen op de pieren. Het tweede blok vloog ook om. Mocht gelukkig weer eens pierewaaien. Lekker bij de collega's langs om te ondersteunen en in sommige gevallen, aan te sturen. Tegen het einde loop ik DDM tegen het lijf. Mooi! Kon ik hem ook nog eens voor de laatste keer afhandelen.

Nu nog even de luiken sluiten voor een enkel uurtje.... Uit voorzorg gaat overal de stekker er uit. Had vergeten de stekker uit de bel te trekken en prompt stond er iemand rond 2-en met zijn vinger op de bel

Bolide

Vlak voor de vakantie kregen mijn moeder en ik het weer eens in de bol. Af en toe moeten we even bij onze dealer rondsjouwen om eens lekker rond te neuzen. Ik had een leuke aanbieding gezien. Zelfde model als mijn Snorrewieltje alleen met allerlei extra's. Het bedrag viel me ook nog mee.... voorzover dat kan bij een auto .

Mamsie had al een tijdje belangstelling voor een 207 maar vond het zonde om haar Quickzilver weg te doen. Maanden lang wikken en wegen. Ik had ook wel oren naar mamsie’s auto. Dus tsja, dan volgt er een periode van heen en weer bellen. Wat doen we??????

Uiteindelijk de knoop doorgehakt. Mamsie een nieuwe en ik de bolide van haar. Met pijn in mijn hart toch wel liet ik Snorrewieltje achter.





Wat zijn we toch bofkonten!

Terug van weggeweest.....

Alsof ik geen 3 weken vakantie had gehad zo voelde dat toen ik 's ochtends om 08.30 de B-pier op liep om de EA te gaan doen. Gek dat zodra je aan het werk bent de knop gewoon weer om staat....terwijl mien Laiverd nog 2 dagen vakantie had.... zucht .

Tijd om te treuren had ik niet. 't Was zò druk dat je direct weer met de stroom mee gaat. De ene passagier redt de vlucht nog nèt terwijl daar niet meer op gerekend was terwijl de andere passagier waar je wel op rekent de volgende vlucht moet nemen omdat hij te laat is. Niks is zo onzeker als luchtvaar.

Na de pauze mocht ik plaats nemen aan de FI check-in. Het was beredruk in de hal, de bouwvak ging ook van start. Terwijl ik naar de FI toe loop wordt ik gewoon onder de voet gelopen . Doordat de hal overvol was en men gewoon geen kànt meer op kon, probeerde de luchthaven wat ruimte te scheppen door groepen passagiers te begeleiden door de check in het bemanningscentrum. Op het moment dat ik aan kom lopen roept een Luchthavenmedewerker dat een bepaalde groep kon meekomen. Men draait zich en masse om en als een kudde olifanten niks en niemand ontziend rennen ze achter hem aan. Ik kon nog nèt opzij springen.

Lang zat ik niet bij de FI. Men had problemen met het systeem bij de China check-in. We werken met 2 systemen. Axis en Codeco. Codeco is voor de oude rotten en Axis voor de nieuwe collegae. Dit systeem is namelijk binnen enkele dagen (uren) te leren dus dat is voordeliger. Axis lag er uit bij de China en de mensen die Codeco beheersen werden overal vandaan geplukt om de brand daar te blussen .

Kist was behoorlijk overboekt, hal was hier ook hectisch vol. Dat werd nog voller toen er een bommelding kwam in vertrek 2 die in allerijl gesloten werd . Malloten lopen er toch rond op de wereld . Net als die passagiers die zelfs nu nog denken grappig te zijn door te zeggen dat ze een "bommetje" bij zich hebben. Onlangs nog 5 passagiers door dit geintje opgepakt. Missen gewoon hun vakantie. Wat bezielt ze!

Op de China wilde een meneer mee die een ticket voor 26 juli in het bezit had. Meneer moest door familieomstandigheden terug naar Australië. Helaas lukte dit niet omdat de vlucht overboekt was en degene die een ticket voor die dag hadden voorrang hadden. Ik had zo'n medelijden met meneer, maar helaas, ijzer is nog steeds niet met handen te breken. De andere dag stond ik bij de gate van de China en toen is hij gelukkig wel meegekomen.