Voorlopig is het even stil.......




V A K A N T I E!!!!!

Lekker nachtje achter de rug!

't Zit er weer op, de graveyardshift. Gisteravond eerst de C-pier in. Deze heeft toch mijn voorkeur, alles kort bij en geen gedoe met Schengen en niet-Schengen. De eerste kist zou binnenkomen op C09. Kom ik aan lopen, vallen bijna mijn ogen uit de kassen . Ik was al in geen tijden meer op de C-pier geweest, is ineens de brug van C09 totààl van uiterlijk veranderd. Helemaal van getint glas. Geweldig mooi! Hij is zo nieuw dat hij nog niet in gebruik is. De kisten komen wel op deze gate te staan zodat er iemand met een veiligheidshesje op 't platform moet staan om de passagiers in of uit het vliegtuig te leiden. En om te kijken of de passagiers geen gekke dingen doen . Daarover later meer.

Zoals gezegd, deze zou als eerste binnenkomen. Toen ik de brug zo zag moest ik als de donder achter een hesje aan want die hebben we natuurlijk niet standaard bij ons. Gauw vriendelijk aan de platformboys om een hesje gevraagd. Intussen start ik de computer op en hebben er in korte tijd 4 kisten stuivertje gewisseld. Ik had nauwelijks tijd om op C14 te komen maar mijn conditie is weer tòp na dit weekend . Deze was nauwelijks binnen toen C08 weer stond te trappelen. (De eerlijkheid gebied te zeggen dat ik óók iets te lang bleef beppen ). Toen de kist eindelijk op C09 was kwam het water met bakken uit de lucht. 't Was een Ad Hoc vlucht geweest. Dit betekend dat een bedrijf een kist ingehuurd heeft. Was duidelijk te zien dat de passagiers van 1 bedrijf waren. Allemaal hetzelfde type.... sjaaltje om de nek geknoopt, casual gekleed, donkere vrijetijdsbroek mèt licht colbert. En gemaakt joviaal . Achteraan als laatste een vrij knappe man, ziet mij verlept in de regen staan: "Kom meid, geef me een arm dan gaan we samen naar binnen". . Zo, die kan weer zeggen dat ie met een stewardess gearmd heeft gelopen . Gek zoals sommige passagiers opkijken tegen het uniform en de functienaam stewardess. Zo beleef ik het helemaal niet. Het is gewoon je werk en dat daarbij werkkleding hoort....tsja. Mij gaat het om die zilveren dingen met vleugels. Vanochtend toen ik over het parkeerterrein naar de auto liep vertrok er net een kist. Het gas geven en het gebulder van de motoren om hem dan de lucht in te zien gaan, geven mij gewoon kippenvel .

Nadat er zo'n 7 kisten binnen waren gekomen kwam de laatste op de C-pier 1.5 uur later. Even op kantoor de laatste roddels aangehoord . Met collega van pier gewisseld en met de Zoef naar de D-pier waar er nog 3 binnenkwamen. Ben ook weer goed op de hoogte van alle nieuwtjes binnen HV . Ook nog even sfeer geproefd in de vertrekhal waar alles vrij rustig was. De kisten zaten niet vol. Stilte voor de storm waarschijnlijk. Volgend weekend barst het feest weer los.

Ik mocht gelukkig pierewaaien en C09 was weer de eerste waar ik naartoe mocht. Nu maar mèt een geel hesje die kant op . Een collega "deed" de kisten en ik stond met de roeptoeter tussen haar en crew. Passagiers liepen netjes in een rij de voor-trap op en alles ging zijn gangetje. Zie ik een stel de brug uitkomen waarvan je direct een plaatje voor je ziet En inderdaad, terwijl iedereen gewoon de trap pakt, loopt dit stel met een kleine op de arm in het wilde weg het platform op. Ze hoeven alleen maar de kudde te volgen . Een oudere man, slecht ter been met stok, werd het even zwaar te moede toen hij de trap zag. Samen liepen we gearmd de trap af en weer op. Hij was trots toen hij deze klus geklaard had .

Nog even bij een paar collega's hand en spandiensten verricht en verder liep de nacht en de kisten als een zonnetje op een paar printers na die aangezwengeld moesten worden . Toen het tijd was om naar huis te gaan heb ik nog even een paar collega's van verbazing van de stoel laten vallen dus nu zal het "nieuws" zich wel snel door de firma verspreiden.....

Nu ga ik genieten van mijn weekend.

Nachtbrakers

Vrijdagavond begon de nachtdienst veelbelovend . Het onweerde weer rond een uur of 20.00 op Schiphol dus ik hield voordat ik afreed nauwlettend Schiphol.nl in de gaten zodat ik alvast voorbereid was op de vertragingen . Toen ik op dienst kwam was er maar 1 overgebleven: de HV 917 naar MIR. De vlucht had origineel om 20.35 moeten vertrekken ware het niet dat bij de kist die hiervoor gepland stond bij binnenkomst getroffen was door de bliksem. Hierbij waren een paar cruciale dingen beschadigd zodat hij de schuur in moest. Dat werd het wachten op de eerstvolgende kist die binnenkwam. Dat werd pas om 23.07. Anderhalf uur later hadden we eindelijk de passagiers verzameld want die zwierven op heel Spl rond . Als wij namelijk de schermen activeren met Boarding moet er een omroep plaatsvinden door de omroepdames. Dit liep mis want de dame die dit behandeld was alleen op dienst. De dames en heren van de omroep hebben meerdere functies o.a. ook de inlichtingenbalie bemannen in de aankomsthal. En daar zat 'm nou net de kneep. Doordat er zoveel vertraagd binnenkwam was zij overvallen door passagiers waardoor haar hoofd omliep. Uiteindlelijk hadden we de passagiers en konden ze richting zon . Geen onvertogen woord kwam er over de lippen over de vertraging. Maar er is er altijd toch eentje bij: "Nooit meer HV!" Ik dacht bij mezelf: "Dan neemt U volgend jaar toch lekker MP!".

Planning was dat mijn collega's en ik na deze kist in de D-pier zouden blijven om de binnenkomers aan te sluiten. WAS..... ik kreeg orders om me in de overbagagekas te melden . Daar gingen mijn kletspraatjes en bakkie's koffie . Zal maar niet uitweiden over mijn ervaringen hier. Kan me voorstellen dat het niet leuk is om overbagage te betalen maar ga niet de andere passagiers, die ook moeten betalen, opjutten . "Die gasten zijn uitgekookt hoor. Je mag geen vloeistoffen meer meenemen in je handbagage dus moet het nu ingecheckt worden. Hebben ze goed bekeken, laten ze je er mooi voor betalen als je koffer daardoor te zwaar is".
Tuuuuuurlijk, vinden we leuk .

Gisteravond mocht ik wel de pieren in . Het Schengen gedeelte was mijn wijk, collega liep in het niet-Schengen gedeelte....scheelt een hoop detectiepoortjes . Begonnen met de benenwagen en afgemaakt met de Zoef:



Ik ben iemand nog een antwoord schuldig, weet niet meer wie: ja dit is een Verhagen uit Leiden


De laatste kisten kwamen namelijk kort op elkaar verspreid over de D en E-pier binnen zodat snelheid geboden was. Al met al zo'n 10 kisten een bliksembezoek gebracht.

Daarna konden heel even de voetjes omhoog om weer los te barsten. De vertrekkende vluchten. Bijkomend probleem was dat de computers in het Regiecentrum uit vielen en de rest van de nacht uit bleven . Wij werken met een computeraanmeldingssysteem (woord voor scrable) waarin je van minuut tot minuut je taken ziet. Bij binnenkomst noteer je de tijden en de taken (als het goed is ) zodat je precies op tijd naar je volgende taak gaat. Deze was ook uitgevallen. Op de pieren deed de apparatuur het gelukkig wel. Maar binnen had men natuurlijk geen overzicht meer. Zaak was om op de tijd bij elke vertrekkende vlucht te zijn om te kijken of de gate-agent wel aanwezig was. Dat werd nog zweten ook nog . Begonnen op D87 (D57)kon ik al gauw naar D59 (D03) omdat daar de Mahon vertrok. Bij ons berucht vanwege de vele dreumesen. Op Menorca zit namelijk een speciale kinderspeeltuin dat erg in trek is. Ook nu: 24 baby's en 46 kids niet ouder dan 3/4 jaar. Kunt U zich het geluid in deze gate voorstellen ? Ik had medelijden met de crew. Begrijpt U me goed, ik vind kids leuk maar zoveel bij elkaar....oeffff......

Toen ik op weg was daarheen werd ik opgepiept of ik langs wilde komen want de printer deed het niet. Gelukkig was het een gate er voor, langs gelopen, letterlijk en figuurlijk want kleine druk op de knop omdat 1 lampje niet brandde en hij deed het weer. . Kantoor probeerde ook enigszins overzicht te houden zodat mijn Roeptoeter ook overuren maakte. . Er gebeurde teveel vannacht: Collega die languit viel, of ik de gate wilde opstarten. Collega die te laat werd afgelost...Mieeeek, gate D81! Echt een nacht met een gaatje. Andere printer die het niet wilde doen. Ook een kleinigheidje.... stekker zat er los in.... Tussen 04.30 en 07.00 9 gates van voor tot achter gezien op de D-pier. Ach....scheelt weer een dagje sportschool

De kogel is door de kerk

Van de laatste 2 late diensten weinig bijzonders te melden. . Het begint met HV check-in om de tijd te doden totdat onze Buitenlandse klanten weer gaan vertrekken om die aan de gate af te handelen. Zoals een Czech Airlines en een Aer Lingus.

Er was 1 kink in de kabel: De Iran Air die 's middags om 15.30 vertrekt had er niet zo'n zin in. Dinsdag rond half 6 werd ik van de balie geplukt om een collega aan de gate af te lossen die daar al vanaf 's middags 2 uur zat om de gemoederen rustig te houden . De passagiers hadden te horen gekregen dat er technisch iets niet in orde was. Hadden al een lunchvoucher gehad en een telefoonkaart maar tegen 18.00 uur begon men toch onrustig te worden. Wij als afhandelaar kregen geen informatie en dan is het moeilijk nog geloofwaardig te blijven. Om 7 uur werd ik weer afgelost om mijn planning niet in 't honderd te laten lopen. Ik kan niet zeggen dat ik er rouwig om was . Zulk soort acties vergen een hoop energie. Het laatste nieuws hoorde ik in de wandelgangen om 21.00, vertraagd tot de andere dag. Later toen ik naar huis ging zag ik de kist moederziel alleen staan op de D-buffer in afwachting van betere tijden.

Al twee dagen wachtte ik ook al op betere tijden . Ik had namelijk een mededeling te doen aan een leidinggevende maar de tijd wilde maar niet rijp worden en de tijd begon al aardig te dringen. Ik hoop dat het volgende niet te veel als een bom in slaat. Gaat U maar vast zitten en houdt U vast . U hebt wellicht begrepen dat mien Laiverd en ik een huisje hebben gekocht in Eelde . Na rijp beraad en een paar maanden wikken en wegen heb ik besloten de firma na 7 jaar en 4 maanden te verlaten . Het doet pijn! Maar om nou 2 uur heen en 2 uur terug te reizen is mij wat te ver. Buiten dat heb ik een geweldige tijd gehad, enorm veel beleefd en geleerd. Eindelijk mondig geworden . Werd ook wel eens tijd . Nu hard op zoek naar ander werk in 't Hoge Noorden. (Mocht U iets ter ore komen, ik hou me aanbevolen )Hopelijk is er in augustus ook een positief besluit omtrent de baanverlenging in Eelde. Want mijn grote hoop is toch weer terug in de luchtvaart. Eenmaal met het virus besmet is er geen remedie meer tegen .

Voorlopig hou ik U tot eind juli nog op de hoogte van het reilen en zeilen op Schiphol. Eind augustus krijgen wij de sleutel van ons Stulpje waar we beiden enorm naar uit kijken! Weer een periode afgesloten om een nieuwe te beginnen. Zoals mijn leidinggevende zei: “Na een zware periode krijg je weer een nieuwe kans!” En zo is ’t maar net.

Ik besef net dat het allemaal is begonnen bij een collega die mij de tip gaf om eens op ATCBox.com te kijken. Na een aantal maanden struinen en verkennen op de site kwam ik op EHLE met een member in contact. Via deze member kwam ik weer met DDM in contact die mij al gauw vroeg om te gaan bloggen. Op de vliegdag in Teuge ben ik toen mien Laiverd tegen het lijf gelopen. Hoe kan het balletje rollen!

Ik hoop dat U nog op Uw stoel zit. Ik ga er van af om naar mijn jongste te gaan die vandaag verjaard.

Laterzzzzzz!

Vakantie

Vanochtend waande ik me in Marokko . Net zo als elke grote stad hebben we hier een behoorlijke multiculturele samenleving. Dat uit zich vooral op de Dinsdagmarkt hier naast mij. De Marokkaanse kledingverkoper naast de Hollandse kaasboer. De Pakistaanse schoenverkoper naast de Haringkar.... geweldig. Zo sta ik bij de Pakistaan schoenen te passen, zoals de meeste vrouwen heb ik er wel voor elke gelegenheid een paar, maar er kan altijd meer bij . Zo kon ik meegenieten van een conversatie tussen een Surinaamse meneer en de Pakistaan: Surinaamse meneer: "Wat kost deze?" (stond duidelijk een bordje bij 5 euro) Pakistaanse meneer: "Izzzz 5 euero".
Suri: "Veel duur! 1 euero!".
Paki: "izzz badslipper hè".
(dat verklaart de prijs )
Surinaamse meneer schuift door naar de damesschoenen. Pakistaan ziet zijn kans schoon terwijl de Surinamer een naaldhak oppakt: "Schoen izzzz niet goed voor jou. Als jij krijgt roezie met frou jij gat in hoofd".

Waar ik ook van genoot: Afgelopen zondag ook bij mij om de hoek Nationale Oldtimershow 2007. Auto's vanaf de eeuwwisseling vorige eeuw tot zo'n beetje jaren zestig :











Naar mijn idee de mooiste die er bij was.





De toeter





Aan Curtis en DDM was ook gedacht.





Kijk mam! Een Luisje!!!! (ja wij zijn van die gekken die de auto een bijnaam geven )Mijn moeders eerste auto maar dan een rode. Ik zie ons nog zitten met haar vriendin met 2 kids en wij met 2 kids. 4 Bengels op de achterbank en zonder gordels of zitjes!

Ach, ik kan wel door blijven gaan. Kijk maar in mijn album 5 Pagina's lang

Geslaagd!!!!

Wederom een late dienst. De laatste tijd grossier ik daar in geloof ik. Na het weekend weer laat . Ach....alles heeft zijn voordelen. Vroege dienst ben je lekker 's avonds thuis en met de late kun je thuis nog lekker vogelen en uitslapen . Wat zei Cruijf ook al weer .

Een half uur voor begin dienst kwam ik binnengelopen en werd wederom direkt in mijn kraag gevat door een SL. Wat heb ik NU weer gedaan???? Mijn trainee, die ik overgedragen had aan een collega om te kijken of die er nog iets van kon maken, had aangegeven dat de problemen die ik signaleerde ook bij haar een rol speelden. "Dus het heeft niet aan jou gelegen, jij hebt haar goed afgeleverd. En goed van je dat je zo vroeg aan de bel getrokken hebt". Dat was weer een hele geruststelling . Heb er na al die jaren dus best wel kijk op!

Half 4 moest ik beginnen en na 4 uur zou mijn dochter te horen krijgen of ze geslaagd dan wel gezakt was voor haar HAVO. Balen dat ik nou nèt moest werken. Net geïnstalleerd aan de balie, gaat de balietelefoon, of ik een trainee van een ander wil overnemen die zich ziek gemeld heeft.

10 voor 4 ging mijn jaszak trillen . Zodra ik van mijn balie kon naar de toilet gesprint en terug gebeld. Een huilende dochter.... "Ik ben geslaagd!!!!". Spontaan stond ik ook met de tranen in de ogen. Oma had ook een traantje weggepinkt hoorde ik. Boven verwachting geslaagd!! Dat zal ik even uitleggen: Bij de tests op de lagere school werd ze getest mavo/havo. Meester adviseerde haar de mavo te doen. "Ik ga havo doen!" zei mijn eigenwijzie. Bij het Kerstoverleg werd er geadviseerd door de mentor van de brugklas om na het eerste jaar door te gaan met mavo. "Ik ga havo doen!" zei eigenwijzie weer. Geen speld tussen te krijgen. Het tweede jaar tijdens het kerstoverleg: "Hou er rekening mee dat je dit jaar niet gaat halen". Wat doet mijn eigenwijzie...... gewoon over gaan. Zo ging het elk jaar weer. Afgelopen Kerst werd er wederom gezegd dat het wel een hele zware dobber zou worden om te slagen. Dus ik was voorbereid.... En wat doet ze gewoon??? Slagen!!! Ik ben toch zo trots!



GESLAAGD!!

De rest van de dienst ben ik er gewoon doorheen gehuppeld. Door het slechte weer boven Nederland kwam alles flink laat binnen. Of ik een uurtje over wilde werken. No can do! Heb een klein feessie!!!

Om half 9 werd ik naar de EA750 gestuurd D74. Dit is een gewone gate maar wordt gebruikt als busgate omdat men aan het platform aan het werk is. Had hem al vaker gehad voor de EA, zonder problemen. Dit keer wel: In de stromende regen stond de buschauffeur te gebaren, gebaren die ik niet begreep. In de stromende regen naar buiten en toen zag ik het pas. Rondom hekken waardoor de passagiers niet in de bus konden komen. Buschauffeur weigerde verantwoordelijkheid te nemen om de hekken opzij te schuiven dus ik ook. Dan begint het feest om iemand telefonisch te pakken te krijgen in de hectiek die momenteel op Spl heerst. Alles in gesprek. Op een gegeven moment staat de buschauffeur weer te gebaren. Weer naar buiten, ik was ondertussen net een verzopen kat, gatechange naar D72. De voornamelijk Duitse passagiers konden door de vele ramen alles mooi volgen . Ook een bouwput maar daar stonden geen hekken. De passagiers op sleeptouw genomen 1 gate terug. Deuren dicht. Kon ik weer terug rennen voor een telefoon om de Schengen-deuren te bellen. Aangezien deze gate momenteel niet in gebruik is, staan de deuren in het niet-Schengen gedeelte gewoon open. Iedereen kan dus in- en uitlopen en van alles achterlaten danwel meenemen . Na zo'n 5 minuten komt de deuren-dienst, constateerd dat alles nog gecheckt moet worden en op hun gemakkie, geef ze eens ongelijk wordt de gate gecontroleerd. Dit lokt natuurlijk opmerkingen uit van de passagiers. "Jetzt habe ich dort noch eine Bombe hingelegt". "Und dort liegt auch nog etwas!" Heb maar niet gereageert want ze waren al in alle staten omdat de vlucht al een uur te laat ging vertrekken. Alleen de computers werkten nog. Uit de printers was al van alles meegenomen wat op een andere gate te gebruiken was . Tot overmaat van ramp konden we in eerste instantie de deur naar het platform niet openen. Op alle deuren is een drukknop gekomen in plaats van de dikke vierkante sleutel, en dìe sleutel had ik nou net niet meer bij me. Alle sleutels die we bij ons hadden op elkaar gelegd en zo konden we toch de deur openen, creatief werken noemen we zo iets . "Und jetzt geht's los!" Gelukkig konden ze daar nog om lachen.

Nu opmaken voor een laatste late voordat eindelijk mijn vrije weekend heb. 3 Weekeinden gebuffeld dus ik verdien het wel weer

Storm

4 Late diensten, te starten afgelopen vrijdag. Als ik kom binnen lopen op kantoor, loopt daar mijn eerste trainee van dit jaar, Marieke. "Miekie!!! Ik heb een vlucht ga je mee???". Dat is niet tegen dovemansoren gezegd natuurlijk. Maar eerst nog even naar de check-in. Ook geen straf, kun je lekker beppen met de passagiers Ondertussen komen er allerlei berichten binnen over noodweer wat er aan komt. Hagel, onweer, zware regen, 't kan niet op.... 't Leek wel alsof iedereen er zich op verheugde, op het natuurgeweld. Rond 1700 LT was er nog niets aan de hand en gingen we op weg naar D55 voor een vlucht naar AYT. (PH-HZB) Met nog geen 10 paarden krijgen ze me daar naar toe maar ieder zijn meug . We waren lekker met zijn tweetjes, vele handen maken licht werk dus die kist was er zo uit. Geen bijzonderheden, geen memorabele passagiers. Marieke mocht nog een vlucht gaan doen maar ik mocht niet mee . Voor mij was een andere taak weggelegd: de warme hap om daarna een kist op te vangen die 15 uur te laat binnen kwam.

Tijdens de warme hap werd de lucht al donkerder en donkerder en tegen de tijd dat ik weer naar D55 moest kwam het met bakken uit de hemel en donderde en bliksemde het dat het een lieve lust was. Ik vreesde dat de 15 uur vertraging er nog meer zouden worden of eventueel uitwijken . Navraag bij de Shiftleader leerde dat dat niet de bedoeling was. Ook was er geen afhandelingverbod ondanks het onweer. Op mijn verbaasde uitdrukking kreeg ik het antwoord dat het horizontale ontladingen waren dus geen reden om de afhandeling te staken. Aangekomen op D55 gaan de kisten gewoon de lucht in, een geweldig gezicht om te zien met dit weer.......en de fotocamera???? Die lag in de auto Ik kon wel blond zijn. Met klachtenbrieven stond ik te wachten toen de HV494 weer voet op Nederlandse bodem zette via de Buitenveldertbaan. Meestal zijn de passagiers in alle staten maar nu absoluut niet. Men wilde geen klachtenbrief in ontvangst nemen. Toen ik mijn verbazing uitsprak tegen de crew bleek dat de passagiers geweldig waren geweest. Op VRN had men een birdstrike gehad en 15 uur vertraagd maar geen onvertogen woord. 't Kan dus wel!

BTW, de afhandeling had 20 minuten stil gelegen maar terwijl ik daar stond zag ik de kisten gewoon aankomen en vertrekken. Heeft dit noodweer dan geen invloed hierop????

Mien Laiverd bivakkeert weer aan het Noord-Hollandse strand en dus ging de rit na het werk die kant weer op. Je moet elke gelegenheid aangrijpen om elkaar te zien met die wisseldiensten en aangezien de sleurhut op koffieafstand is nemen wij die gelegenheid direct te baat .

De andere ochtend stond er hoog bezoek op 't programma en voordat ik naar het werk moest pik ik de aankomst van Fanny ook nog even mee. Weblog van DDM gelezen? Ik wist direct dat mijn "Schonemoeder" hierop zou gaan reageren, en jawel! De andere dag krijg ik een smsje: "We hebben er een hond bij. Wil jij wel pleegmoeder worden????" Waar blijf je nou Diny met je opmerkingen: als Levy en Pretty dood gaan neem ik er geen weer! Een mooie foto op een blog en ze gaat overstag .

Afijn de andere dag komt er een wervelwind ons leven binnengestormd, verovert alle harten en kan bij iedereen een potje breken:



Fanny!

Jij bent de baas hier, kijk maar hoe onderdanig ik ben!



Als ik jullie nou niet zie, zien jullie mij dan ook niet???



Tjebbe wilde nog even een foto maken voordat hij nieuwe baasjes zou krijgen. Maar eerst moest Mama nog opgehaald worden.

En toen kwam het afscheid





Tegen alle verwachting in gaat Fanny 's avonds heerlijk slapen om ons de andere dag heel elegant wakker te maken: Laat zich vallen vanaf de bank...... KABOEM, trippel trippel! Joehoeeeeeee, ben er weer hoor .

Ze heeft weer een goed thuis gevonden en wordt verwend als de pest!

Het werk wachtte ook weer: check-in, tweemaal een OK (Czech Airlines) nog wat HV vluchten en een Sata International en toen was het gisterenavond ineens weekend....heerlijk......

Helaas wachtte er vanochtend een witte tornado dus huis staat weer te blinken. Morgen een ritje naar Stroopwafelscity op het programma en dan mogen we weer. Time flies wen you're having fun....

Jumbo's

Na 2 nachten voor Dagoberta Duck te hebben gespeeld had ik vannacht weer eens een 'gewone' nacht . Ik zat helaas mijn 3e nacht ook op de kas waardoor mijn trainee weer bij mijn vervangster geparkeerd werd. Daar baalde ik wel van want ik wilde er even hard aan trekken met haar. Toch maar even mijn ervaringen gedeeld met de Stagebegeleidende shiftleader en is er besloten mijn trainee over te dragen aan mijn vervangster van het afgelopen weekend. Zij krijgt nu de kans om aan haar te bewijzen dat "het er wel in zit".

Om 2 uur begon het feest weer in de hal. Het is alweer echt compleet hoogseizoen. 3300 passagiers en 33 'tikgeiten' op dienst. Dat werden weer blauwe vingers . Na anderhalf uur werd ik afgelost voor een bakkie en mocht ik 2 Jumbo's instappen.

Op D43 (PH-HZX) als eerste naar Izzzzzzmirrrrr . Ondanks dat ik 10 minuten eerder mocht instappen was ik toch maar nèt op tijd klaar. De passagiers hadden geen haast om met vakantie te gaan . Dan kun je alles goed voorbereid hebben maar door omstandigheden buiten jou om kun je dan finaal de soep in gaan. Toch nog op tijd de brug eraf dankzij de medewerking van crew en cockpit.

De volgende Jumbo stond alweer te trappelen op de gate ernaast (PH-HZW) ook naar Turkije. Vandaag leek het wel alsof heel Nederland leegstroomde om naar Turkije te gaan. Hier liep de vlucht wel als een zonnetje en ook op tijd weg. Geen bijzonderheden, dus.....vliegen met die hap.

In het hoogseizoen krijgt het platformgilde assistentie van de heren van grote zus die zich hebben geprofileerd om door te stromen naar een hogere functie en mogen ze bij ons "oefenen". Mijn TLO-er kwam dus van 'de andere kant', een grote knappe Surinamer . "Ik ga jou zien, meisje!

En ik ga jullie weer zien. Mijn hoofd tolt op mijn schouders alsof er een gewicht van de ene naar de andere kant in heen en weer rolt.

2 Down 2 to go

Dacht ik doordat ik een trainee had onder de Kas-diensten uit te komen....wrong...... Ik was de pineut . Mijn trainee werd voor 1 nacht gedocked bij een ander wat weer een voordeel was zodat ook eens iemand anders haar kon beoordelen. Ik liet al doorschemeren dat het niet zo met haar liep maar dat ik het wel voor elkaar zo krijgen met haar. Mijn hoop werd na afloop grondig de bodem ingeslagen . Dit is haar afsluitende stage en als dat als onvoldoende beoordeeld wordt kan ze haar papiertje vergeten. Dat wordt komende nacht een harde dobber. Eerst maar weer eens op haar hart drukken dat ze nu toch belangstelling en initiatief moet gaan tonen. Ben ik aan het einde van de nacht nog niet tevreden dan volgt er een gesprek met een Shiftleader. Het ligt er aan wat zij besluit, eventueel krijgt nog een kans bij een collega. Eens in de zoveel tijd tref je een stagiair wat niet loopt en dan zit ik er behoorlijk mee in mijn maag want haar diploma hangt van mij af . Opleiden vraagt veel energie en is best wel zwaar ook omdat de dametjes zo jong zijn en als het dan loopt zoals nu.....dan baal je als een stekker.

Afijn, de Kas dus....ff doorbijten en dan is dat ook zo weer voorbij . Vol goede moed de eerste passagiers ontvangen en dat ging er allemaal vrolijk aan toe, Yes! dat ging goed komen. Helaas, te vroeg gejuicht, na een aantal vrolijke passagiers begon de ellende. Even tanden op elkaar, ik zit toch achter glas . Maar de leukste passagiers blijven toch hangen, zoals die ene passagier: "Hey! mevrouw L.! Waar is mevrouw W????. Mijn eerste trainee had bijna dezelfde achternaam als ik, alleen de eerste letter week af. Een paar weken geleden vloog deze passagier blijkbaar ook al toen ik haar aan het inwerken was. De reacties waren toen niet van de lucht en inwendig heb ik vaak in een deuk gelegen. Als ik achter haar stond dan zag je de ogen van de passagiers eerst naar haar naambordje gaan en vervolgens dwaalden ze naar die van mij om vervolgens met een ruk heen en weer te vliegen tussen de beide. Sommige passagiers maakten dan en opmerking. . Deze passagier heeft toen niets gezegd maar nu wel, waar weer een leuk gesprekje uit volgde.

2 down 2 to go. De enige diensten die ik aftel zijn die graveyardshifts. Nu op de helft

Meisjes van de Nacht

Ook al schrijf ik niet, er gebeurt genoeg .

Begin april ging het opleidingsseizoen weer van start. 55 Stagiaires en zo'n 80 freelance/seizoeners zijn er gekomen. De meeste komen van het NLC en zijn dus al geïnteresseerd in de luchtvaart. Het lijkt wel alsof ze elk jaar jonger worden of wordt ik nou elk jaar ouder? Het is altijd maar afwachten of het klikt met je trainee. En als het klikt heb je beiden en geweldige tijd. En die hadden we !. Een vrolijke opgeruimde intelligente meid. Ze kwam ook nog eens uit het dorp waar ik 17 jaar gewoond heb en we hadden gemeenschappelijke bekenden. Maakt het toch even aangenamer, dan heb je wat te roddelen . Ze had er ook merkbaar plezier in, in het werk. Nam me al heel gauw dingen uit handen. Kijk! dat moeten we hebben. We vonden het beiden jammer toen de opleiding achter de rug was. Eerst krijgen ze 2 weken theorie en daarna lopen ze 18 werkdagen mee. Toch een hele maand waarin je wel en wee deelt. Elke keer als ze me nu tegen komt hangt ze om me nek: "Ik mis je, Miek!!! Was leuk, he". . Dan zwol je omdat je weer iemand enthousiast voor het werk hebt gemaakt.

Ondertussen is ongemerkt het aantal vluchten ook weer toegenomen. En de vertragingen . Ik kan het niet met bewijzen stafen maar ik heb ‘t gevoel dat de vliegtuigen na al die jaren vermoeid zijn. Naar mijn idee hebben we nu meer en ernstigere vertragingen dan andere jaren. Ik wordt regelmatig naar een gate gestuurd waar de kisten er zieltogend bij staan en de passagiers gekalmeerd moeten worden. Ik weet niet waar 't vooroordeel vandaan komt dat alleen maar HV ALTIJD vertraging heeft maar zie ze dan maar eens weer redelijk aanspreekbaar te maken. Als het dan toch lukt, geeft dat weer een enorme kik.

Oom en tante zouden afgelopen woensdag naar Catania. Precies, zouden . Mijn dienst liep ten einde toen ik ze nog even gauw trof en toen was er al een vertraging van 3 kwartier bekend. Thuis gekomen duik je dan direct de computer in om te kijken of ze al vertrokken zijn. Niet dus. Krijg ik een smsje: We hebben een dinerbon gekregen, dat wordt vandaag niets meer. Waar halen passagiers toch altijd die conclusies vandaan??? Maar in dit geval had ze gelijk. Vlucht werd geannuleerd. Andere dag in alle vroegte: We waren om 8 uur op Sicilië! Al met al 12 uur later dan gepland. Altijd is het een Ver van mijn Bed Sjow, die vertragingen maar pas als het jezelf overkomt of een familielid dringt het weer tot je door hoe vervelend het is.

Ondertussen loopt er alweer 7 dagen een ander meiske met me mee waarmee het allemaal wat moeizamer gaat. Ze is altijd hèèl evenwichtig: Uit haar gezichtsuitdrukking valt niets op te maken. Dan is het wel heel zwaar roeien. Maar dit zàl goed komen!

Het voordeel van t hebben van een trainee is dat je veel HV vluchten krijgt . Zo ook afgelopen nacht. Had ik geen trainee gehad dan had ik overbagagekas mogen zitten maar nu hadden we lekker 2 vluchten. Voorseizoen is in alle hevigheid losgebarsten. Volle vertrekhal en "Efteling"-hal. De passagiers worden via buiten omgeleid vertrekhal Zuid-zuid in waar men terechtkomt de diverse lanen voor de verschillende check-in balies. Zoals gezegd: vol, ook de kisten. We begonnen met de LPA HV461 voor de spotters: PH-HZJ. De enige nog met oude livery. Alles verliep voorspoedig totdat de purser ging tellen. De vlucht was afgesloten met 3 open stoelen. Die papieren hadden we ook aan boord gebracht. Na telling zat de hele kist vol . Om zeker te zijn weer naar boven gerend om te kijken wat er in de computer stond. Inderdaad, volle bak! De enige verklaring die ik kon geven was dat er 3 passagiers in de drukte niet op tijd bij de check-in waren en dat men zonder te bellen de vlucht even had open gezet om ze toch mee te nemen. Stond ik voor Jan Jodokus bij de captain . Terwijl we met de administratieve rompslomp bezig waren kwam er een "oude" bekende voorbij: Loppies ! Wat had ik haar een tijd niet gezien (kan ook makkelijk, zie haar blog ) en laat onze volgende vlucht nu net de hare zijn . Ook hier weer koffie verzekerd net als op de vorige vlucht. .

Mooi! 1 down another 3 to go. Als ze allemaal worden zoals vannacht dan ga ik er fluitend doorheen.