Goeiedag eem, zeg maar.....

Wat een kei-gaaf weekend was dit! 't Startte in eerste instantie niet best omdat ik, net op weg naar 't Hoge Noorden een smsje ontving dat Mien Laiverd opgeroepen was omdat de VLM het gras dacht te maaien op Eelde .



De boosdoener(ster) de andere dag. Bij aankomst in Eelde was het al donker en de massaal uitgerukte hulpdiensten waren alweer met de staart tussen de benen vertrokken. Gelukkig viel er niets te doen voor ze. De berichten gingen als een lopend vuurtje, ook Mamsie wilde natuurlijk 't kousje van de Naad weten . Omdat mijn Mams nog niet in Eelde was geweest en er de andere dag een herdenking was van de bevrijding van Drenthe op 't Vlaigveld leek het ons leuk als ze kwam. Gevolg was dat ze zaterdag om 6 uur haar bed uit kon om om 11 uur in Drenthe te zijn. Treinreisje vanuit de Bewoonde Wereld naar 't Hoge Noorden duurt zo'n 3 uur inclusief 2x overstappen

Operation Amherst:











De beelden spreken voor zich, denk ik. Als je al het materieel ziet en vergelijkt met het tegenwoordige materieel hebben Onze Bevrijders in die barre tijden flink moeten afzien. Ik voel een diep respect voor de mannen die in een andere land dan hun eigen, gevochten hebben voor onze bevrijding.

Om 5 uur Mamsie weer op 't Gele Gevaar gezet gauw naar huis omkleden want we hadden een klein Feessie gepland staan. 10.0000 Man in een grote rode tent. Evert Baptist zwengelde het feest aan....



Een typetje van . Wim Drent



Dir is mijn Feestbeest, bij hem ga ik helemaal uit mijn dak:



Zondag viel het weer tegen maar hebben we op uitnodiging toch nog enkele genoeglijke uren op het terras doorgebracht bij de Vliegclub. Onverwachts enkele ATCBox-members getroffen, die kom je ook op de meest onverwachte momenten tegen . Lees maar verder

Omdat ik druk aan het wegruilen was geweest met mijn diensten had ik een lang weekend kunnen creëren en was maandag ook nog vrij. GRQhandling had een afspraak op Eindhoven staan en ik mocht mee . Hoofddoel was Hoe Verwerkt je Zoveel Mogelijk Vluchten in 1 uur met zo Min Mogelijk Personeel.

Aangekomen op EIN werden we allerhartelijkst ontvangen met koffie. Al gauw kwam ik erachter dat security hier net zo lastig als op AMS. Omdat al onze gegevens al doorgegeven waren, waren we al gauw in het bezit van een Bezoekers-pas.




Onze Groene Vrienden stonden er ook al weer.



De gegevens op papier moeten overeenkomen met het nummer op de kar en de koffers daarop.





De kelder met een geavanceerd systeem. Koffers passeren ook een scan. Deze detecteert automatisch of er ongewenste spullen in zitten en "spuugt" hem dan automatisch uit. Deze komt dan op een andere band en wordt handmatig nog een keer gescand. De andere koffers volgen hun traject en komen langs de heren met de diverse karren. Voor elke bestemming een andere kar.








De Vertrekhal. Ruim en licht van opzet. 20 Incheckbalie's naast elkaar. Geen afzetlinten te zien hier in tegenstelling tot Schiphol. Aan het plafond hangen namelijk, in het verlengde van de balies, lampen die weerspiegelen in de tegelvloer. Dit geeft het effect van lijnen zodat passagiers onbewust deze lijn volgen. Echt een goede vinding, de hal ziet er netjes en opgeruimd uit op deze manier.

Voordat we de rondleiding kregen liet H. hun zelf ontworpen indelingssysteem zien. Duidelijk ingedeeld kunnen de heren zien waar zij die dag werken. Daartussen zag ik een naam staan die ik kende.... 't Zal toch niet..... In èèn van mijn eerste blogs schreef ik over Captain_Roel, ook een member. Via deze site ook contact met hem gekregen. En laat ik nou zijn naam tussen de heren zien staan:





Vliegbasis en Airport gebroederlijk naast elkaar



Een impressie hoe de push-back werkt:













Vanuit de brug op Schiphol kijk ik altijd met verwondering hoe zo'n gewicht inclusief passagiers zomaar opgetild wordt. Nu is het duidelijk


En hier draaide het dan om. 4 Man op 1 kist die elk hun taak hebben en waar nodig elkaar automatisch aanvullen:



Precies klokje rond waren we weer terug op EHGG. Hier stond 't Snorrewieltje weer te wachten om nog naar 't Gat te tuffen omdat de plicht weer riep. Was weer wennen om alleen thuis te zijn niet "langs" mien Laiverd te liggen....

Nou, hou doe he! Het was een geweldig weekend!

Hemelvaart

Half 4 is toch een mooie tijd om te beginnen. Zeker als het een korte dienst is . Vanwege het lange weekend had ik het drukker verwacht. Ik mocht aan de HV check-in beginnen.

Het gebeurt nogal eens dat er misverstanden zijn over de naam in het paspoort. Voor mij verscheen meneer Jansen* met, naar het in paspoort staat, mevrouw Pietersen*. In het systeem staat meneer Jansen keurig vermeld met als medereiziger mevrouw Jansen-Pietersen. Nou is het punt dat er geboekt moet worden op de naam in het paspoort. Voor het zelfde geld staat op een later moment mevrouw Jansen aan de balie en dan heb je een probleem . Passagiers worden dan ook rechtstreeks verwezen naar de betreffende touroperator. Nu was het niet zo druk maar in de ochtenddrukte kan men hierdoor nog wel eens een vlucht missen. Wat ook regelmatig gebeurt: Newly weds. Mevrouw is zo trots dat ze de naam van haar man mag dragen dat ze prompt alleen boekt onder diens naam terwijl in haar paspoort een totaal andere naam staat . Geeft behoorlijk veel troubles.

Na een uurtje met het toetsenbord gerammeld te hebben kon ik aan de koffie en door naar D25 voor de PS104 naar KBP oftewel de Ukraïn Airlines naar Kiev. Communiceren is handen en voetenwerk met de Russische Matruschka's. Gelukkig loopt er een Russische vertegenwoordiger rond die ook Russischnederlands spreekt. De goede man is zo druk dat je sufgel*ld van de gate terug komt .

Na mijn warme hap zou ik naar de Czech Airlines moeten maar ik kreeg ineens klachtenbrieven in de hand gedrukt en mocht naar een vertraagde PMI HV5623 op C11. Vlucht had om 18.35 moeten vertrekken. Bij de gate zaten collega's die afgelost moesten worden. Er was een klein technisch probleem in de cockpit en in de cabine. Zodra dit opgelost was zou er vertrokken worden vandaar dat er onafgebroken afhandeling zat. Op het moment van aflos was het net half 8, dus een uurt(tje) later. Volgens mijn collega's waren de passagiers nu al in alle staten . In het begin merkte ik er weinig van maar omdat ik geen informatie kreeg, kon ik ook geen informatie verstrekken. Niets is frustrerender. Het enige lichtpunt was dat men niet zoals in Turkije opgesloten wordt in een kamertje. Om 8 uur kwam het bericht dat de vertraging nog wel even zou gaan duren. De nieuwe vertrektijd zou zijn 23.45. Men kon bij mijn collega's en mij Dinervouchers ophalen..... En toen begon het......195 passagiers uit hun dak. We hebben ze aardig kunnen geruststellen en aan het diner gestuurd. Vol adrenaline kwamen we van de gate waar de dienst uitging als een nachtkaars .Ik werd lekker bijtijds bedankt..





*Namen zijn gefingeerd. Enige overeenkomst met namen of personen berust op toeval.

Nachtdienst

Elke dag neem ik me voor een blog te schrijven. Zit ik dan eindelijk achter dat scherm dan ontbreekt me de inspiratie finaal . Beleeft wordt er genoeg daar mankeert het niet aan. Gewoon maar weer eens starten dan????

Ok dan. Eind maart hadden we een bezoek aan de Meteo-toren gepland staan, gevestigd in de oude verkeerstoren :





Er hadden zich zo'n 40 personen aangemeld waardoor we in drie groepen verdeeld moesten worden daar het boven te klein was om zoveel mensen te herbergen. I.p.v. half 1 waren we om half 2 aan de beurt. Dit kwam mooi uit daar het eerst bewolkt was en het later begon op te klaren...





Het is ook wel eens rustig op Schiphol.....

Net als na het bezoek bij weerman Jan Visser was ik na afloop toch ietwat teleurgesteld want ik verwacht telkens allerlei instrumenten waarmee men van alles meet en dan in de computer zet. Niets is minder waar. Langs de banen staat diverse meetapparatuur die de weersomstandigheden naast, op en op bepaalde hoogtes doorgeeft en de meteocomputer op de toren.

Op het werk zijn er nog steeds passagiers die de vlucht missen.... Afgelopen weekend nachtdienst en dan maak je dat toch weer teveel mee. Ik had de gelukzalige opdracht om pierencoördinator te zijn en mij was meegegeven dat de HV181 naar Arrecife extra aandacht nodig had omdat er een slot was precies op vertrektijd en die mòest gehaald worden. Nog voor mijn collega aan de gate, tegelijkertijd met de crew. Direct kortgesloten van het slot en alle medewerking werd verleend. We konden zelfs eerder starten met boarden. De schermen ruim voor boarden op Boarding gezet zodat dit op heel Schiphol verschijnt. 20 Minuten voor tijd alle passagiers op een groep van 6 met baby na, aan de gate. Na omroepen op Schiphol omroepen aan de gate, geen passagiers. De gate was C13 dus dan zijn er altijd wel passagiers die in het barretje daar hangen. Onderweg daarnaar toe spreek ik mensen aan of ze naar Arrecife reizen waarop 1 meneer reageert. Dit was 15 minuten voor vertrek. "O?" reageert hij verbaasd op mijn verzoek direct te komen daar we op hen wachten. "Dan moet ik de rest even gaan halen". 5 minuten voordat de kist in de lucht moet hangen komen ze aangerend. Koffers worden 8 minuten voor vertrek gelost..... Eenmaal gelost mag men niet meer mee Dag vakantie! Op mijn vraag waar ze zo laat vandaan komen omdat ik 15 minuten voor vertrek 1 van hen gesproken had: "De baby duurde zolang". (om te verschonen) Ik zou het wel van de daken willen schreeuwen: Het is geen bus men wacht absoluut niet!! En nog steeds zijn er passagiers die dat wel denken. Net als enkele jaren geleden toen we laat waren omdat de kist laat binnen kwam, een jonge man tegen zijn ouders die meereisden: : "Ik zei het toch, ze wachten heus wel". Dan sta ik op knappen.

Na 3 nachtdiensten van D naar B naar C naar E en weer terug naar D gerend te hebben was de laatste nachtdienst relatief rustig. 2 Vertraagde vluchten die nog ingestapt moesten worden waaronder de Lithuanian nu Flylal geheten. Samen met een collega naar D04 waar we opvallend veel marechaussee zien staan. Nog voordat we door de detectiepoort kunnen gaan worden we op ons nek gesprongen door de security: "Voordat jullie beginnen, er is een vechtpartij geweest tussen twee passagiers. Getuigen worden nu verhoord". Ok dan! Dit is voor ons duidelijk een geval Weigeren. Je moet er niet aan denken dat ze in de lucht elkaar in de haren vliegen. Terwijl we voorbereidingen treffen om te gaan starten vliegen de beide kemphanen elkaar weer in de haren. Beide heren werden in de boeien afgevoerd.
Voor de rest liep de nacht rustig voorbij omdat ik op de overbagagekas mocht zitten. Door ziekmelding van een collega die deze dienst had kon ik eindelijk rustig op mijn achterste zitten .


Vandaag mag ik me opmaken voor de late dienst. Het weekend heb ik ewg kunnen ruilen, dus dit is een lekker kort weekje

Gefeliciteerd!

Mien Laiverd heeft er weer een jaartje bij!



Van Harte en ik hou van je!

Bourtange

Dat is weer even geleden! Ik had er even helemaal tabak van. Er zijn bepaalde elementen die menen dat het nodig is om Anoniem behoorlijk kwetsend commentaar te leveren wat mij deed besluiten er even de brui aan te geven. Ik steek mijn nek uit om "de leek" een kijkje in de keuken te geven en als dat dan niet gewaardeerd wordt, prima, maar lever dan commentaar met je naam erbij en dan plaats ik het ook nog.

Mooi! Dan nu over tot de orde van de dag .

Ik had het geluk om op Koninginnedag vrij te zijn en het was nog geweldig weer ook. Een dag eerder had ik via deze geweldige site een oproep gedaan om te gaan vliegen die binnen no time beantwoord werd door member mpbel! Afspraken waren gauw gemaakt en maandag 15.00 zouden we het luchtruim kiezen.

Besloten werd om naar Bourtange te vliegen. Zou goed herkenbaar vanuit de lucht moeten zijn:



Zou! We hebben het helaas niet kunnen vinden. Napraten later op de club leerde dat dit voor sommige piloten een examen item was en ook nooit te vinden geweest .

Maar voordat het zover was moest er eerst gewerkt worden, de kist moest uit de schuur:



Klein Duimpje


Hier kon ik nog lachen en foto's maken maar het lachen zou mij gauw vergaan.


De weg was nogal hobbelig en al gauw werd het mij groen om de neus (schaam schaam)Via Veendam kwamen we langs Ter Apel

Uitzetcentrum:



Iets ten Noordoosten hier van ligt Bourtange, maar helaas...... Ondertussen werd het mij al slechter

Via Delfzijl,



Naar de kleinste haven van Nederland: Noordpolderzijl



Duidelijk Laagwater, normaal staat het water tot aan de dijk

Via Stad weer terug:



Kooiweg te Eelde:




Hier staat ons toekomstig huisje tussen

En weer op 't vliegveld aan:




Mpbel had er duidelijk ook lol in en stelde voor nog een rondje te gaan maar mijn maag trok het niet meer. Ik was blij dat ik weer op de grond stond, het had weinig gescheeld of ik had moeten

Alle foto's zijn terug te vinden in het fotoboek van GRQhandling:

Fotoboek

Martin ontzettend bedankt dat je met ons wilde gaan vliegen, het was geweldig!