vrijdag 23 februari 2007

Bewogen dag

En weer een bewogen dag.....
Rustig zat ik aan de check-in van de LOT waar in 2 uur tijd maar liefst 33 passagiers verwacht werden.

Diverse bekenden passeerden de revue, praatje hier, praatje daar, terwijl het aan de andere kant bij de HV check-in onbegrijpelijk druk was. Met lede ogen zag ik dat mijn collega's lekker aan het werk waren .

Na 2 nauwelijks door te komen uren was ik toe aan een welverdiende pauze . Tijdens de pauze begreep ik de commotie aan de andere balierij. Tussen het reserveringssysteem en het inchecksysteem was een conflict. Passagiers die opgegeven hadden met een baby te reizen, hadden in het check-in systeem 6 of 8 baby's staan bij hun naam staan . Daardoor had men besloten dat er niet via Internet ingecheckt kon worden en dat er net als op de buitenstations 2.5 uur voor vertrek pas ingecheckt kon worden. Nu konden we pas goed zien wat een impact het Internet inchecken heeft. Het was gewoon zomerseizoen drukte in de hal. Geeft tenminste weer eens wat reuring.

Na me een uurtje in het zweet gewerkt te hebben, mocht ik naar een gate . HV6331 VLC (Valencia) op C08. Al vroeg aanwezig bleek de kist 3 kwartier te laat binnen te komen . Terwijl ik met de vluchtvoorbereiding bezig was meldden zich 2 jongemannen aan de balie. Over de balie hangend fluisterden zij mij toe of ik passagier X aan boord had. Intussen een politiepenning tonend. Op mijn bevestigend antwoord werd er gezegd dat hij van de vlucht gehaald moest worden. Op mijn vraag waarom kreeg ik een nietszeggend antwoord. Wilde gewoon even weten of ik grote problemen kon verwachten als men hem aanhield. Ik wist nu nog niet waar ik aan toe was . Ondertussen probeerden er natuurlijk passagiers met grote oren mee te luisteren. Of ze het ruiken als er str*nt aan de knikker is. Uit alle macht proberend iets mee te krijgen. Wat ze moeten horen, horen ze niet, gaat het ze geen ene m*llem**r aan, dan horen ze alles . Of ik de heren een seintje wilden geven als ie voor me stond. Tijdens het boarden dachten ze hem al te spotten en op mijn nee knikken werd niet gereageerd. Bijna de verkeerde in de boeien geslagen , toen ik bij de bewuste passagier verwoed stond te knikken met mijn hoofd zagen ze het niet...zucht...

Terug in de hal bij de laatste passagier voordat mijn dienst zou aflopen....4 Volwassenen en 2 leuke ondeugende gozertjes met een schàt van een Labrador. Qua boeking was alles in orde, hond was aangemeld en betaald, dat moeten we soms ook maar afwachten, , bleek het schattige hondje geen EU dierenpaspoort te bezitten. "Ik ben al blij dat ik dit inentingspaspoort bij me heb, dat wilde ik eerst nog thuis laten". . De regels zijn onverbiddelijk dus moest er in allerijl oppas geregeld worden. Ik bood me ook al voor oppas aan, maar nee, vriendelijk bedankt maar toch maar niet .

Op de terugweg een telefoontje van de garage: ik kon mijn Goudmijn weer ophalen. Bleek ik ook nog de o zo vriendelijk ter beschikking gestelde "leenauto" te moeten afrekenen . Vorige keer had ik al zo mijn bedenkingen bij deze merkendealer toen voor 400 euries mijn knipperlichie gemaakt werd, nu weet ik het zeker: Nòòit meer mijn Snorrewieltje hier naar toe!!




donderdag 22 februari 2007

Was de dag maar alvast om.....

Het begon vanochtend al goed . Gisterenavond al vroeg mijn wekker gezet. Daarna kon ik weer eens niet in slaap komen. Da's zo'n drie maanden geleden dat ik slecht sliep.Nog maar eens dat rinkelding gecontroleerd of hij inderdaad wel goed stond. Het is voor mij een nachtmerrie om me te verslapen. Goed dat ik het deed want in plaats van 05.30 stond hij op 06.30 . En dan vanochtend wakker schrikken om 06.22. Wat???????? Holy smackeroly.... Op dat moment had ik zowat in mijn vervoermiddel moeten zitten. Gauw bellen dat ik waarschijnlijk te laat ga komen.

5 minuten voor aanvang dienst kom ik binnen rollen . Gigantisch mazzel dat er geen files stond.

Ongeluk komt altijd in 3-en, toch??? Luister en huiver

2 Uur later een telefoontje van de garage. Snorrewieltje gisteren ingeleverd voor een kleine beurt en APK. (Heb nu een ontzettend mooie P207 onder den bips )Er zijn een aantal dingen naar de Fili....komt op 780 euries uit....... "Doe dan maar alleen die dingen om hem door de APK te krijgen dan doe ik de rest wel eens een keertje". "Ehhhmmmm dat scheelt maar 100 euro". "OK flikker de rest er dan ook maar in, maakt nu ook niet meer uit!"

Nog gèèn uur later: smsje.....(we hebben een bod op een huisje gedaan) De verkoper heeft nog een andere makelaar ingeschakeld en die zegt dat de woning 15.000 euries meer waard is dan waar hij voor te koop staat. En hij wil er pas in september uit .
Er zit dus nu een onoverbrugbaar gat tussen wat wij willen en de verkoper.....


Kan er asjeblieft een eind aan deze dag gebreid worden??????



dinsdag 20 februari 2007

Weer een driedaagse achter de rug.

Wat weet ik nog van de zaterdag???? MMmmmm niet veel. Ik weet nog dat ik begon met de Aer Lingus naar Dublin. Er leek weinig aan de hand. Geen volle bak dus hoefden we ook niet al te streng op de handbagage te letten . Op het laatst misten we nog 2 passagiers. Na de omroep kwam 1 daarvan al heel snel opdagen. Mevrouw zat bij de verkeerde gate te wachten, er was namelijk een gatechange geweest. De tweede passagier kwam niet opdagen en de koffers werden gelost. 10 Minuten na de omroep kwam er een man langzaam en al bellend aan gelopen. Op de vraag van security of meneer met de Aer Lingus mee moest kwam een bevestigend antwoord. En meneer bleef doorbellen en maakte geen aanstalten om zijn spullen aan security aan te bieden, waarop ik naar meneer toeliep en bot meedeelde dat hij zijn vlucht gemist had. Direct een verwilderde blik naar buiten: "Maar dat kan niet, hij staat er nog".
"Het is nu 10 minuten na vertrektijd en de bagage is al gelost. U zult een andere vlucht moeten nemen". Volgens eigen zeggen was meneer al een paar keer langs de gate gelopen en waren we nooit aan het boarden geweest. Iedereen stond steeds in de rij . Daarom zat er nu niemand aan boord natuurlijk .

Zondag is de BM-er dag. Dan hebben alle Buitenlandse maatschappijen die we in ons pakket hebben een vliegdag.
Het begon goed: E2 voor de binnenkomende Iran Air. De lijst van assistentie aanvragen groeit hier altijd spontaan. Wij krijgen er altijd zo'n 5 à 6 van te voren op die een rolstoel dan wel assistentie vanwege de taalbarrière nodig hebben naar de aansluitende vlucht. Bij aankomst op Schiphol heeft plotsklaps de andere helft van het vliegtuig ook last van verlammingsverschijnselen . Het is net de Lourdes vlucht maar dan andersom, dan kan iedereen die in een rolstoel vertrekt bij terugkomst ineens lopen . De heren IAC hadden het er razend druk mee.

Van E20 ging de stoomlocomotief richting balie 30 in vertrekhal 3 voor de check-in van de Rossiya Russian Airlines naar St.Petersburg. Wat zijn dat toch een stuk chagrijnen daar in de voormalig Oostblok landen. Geen lachje kan er af maar dat is bij alle maatschappijen het geval die voormalig Oostblok zijn. Na een uurtje had ik het hier wel bekeken en mocht ik dezelfde vrolijkheid aan de gate opzoeken. D31 (!) Mijn hemel, nu snap ik waarom ik een mijn vrije tijd een broertje dood heb aan afstanden lopen. . De passagiers waren rijkelijk aan de late kant. Het verbaasde mij overigens dat ze het vanaf vertrekhal 3 naar D31 überhaupt wisten te vinden, 't is geen sinecure. Ook hier weer op het laatst 3 pax missing. . 2 Daarvan had ik zelf ingecheckt en ik wist dat ze hèèl goed zelf in staat waren de gate te vinden. De eega kwam al hijgend en puffend aan de gate, meneer was zoek. Door de Russische vertegenwoordigster werd mevrouw aan boord gedirigeerd (in de eigen taal, en daar wordt je ook niet vrolijk van ) Bij deze maatschappij besluit men altijd te wachten op de passagiers die ingecheckt zijn, hoe laat het ook wordt.... Meneer kwam na 10 minuten beladen met taxfree inkopen al hijgend aan de gate. Daarvan kon hij meer dan de helft achterlaten bij security . Na eerst nog in onzekerheid gelaten te zijn door de vertegenwoordiger mocht hij aan boord.

Na de pauze kon ik het spoor weer op van het bemanningscentrum naar vertrek 3 (!) Ik had er beter kunnen blijven . Ook weer een voormalig Oostblok gevalletje. De Armavia (destijds door ons Air Maffia gedoopt door de overbagage praktijken door de toenmalige vertegenwoordiger)naar Yerevan. Op deze vlucht 40 kids die hier 4 weken doorgebracht hadden. Nieuwsgierig als ik ben natuurlijk gelijk de reisleidster uitgehoord. De kinderen kwamen allemaal uit arme gezinnen en uit kindertehuizen. Zonder bagage 4 weken geleden aangekomen en hier in de kleren gestoken. Leuke dingen gedaan, meegenomen naar artsen indien nodig. Brilletjes aangemeten. Er zaten een paar rakkertjes bij, mijn hemel.... je zou er zo een paar achter houden om hier een beter leven te geven. Helaas moesten ze weer terug na hier gezien te hebben hoe het ook kan. Ik zou er zelf wanhopig van worden als je weet dat het anders kan . Door de gastgezinnen werden tassen vol met spullen voor de kinderen zelf meegegeven. Wat vervolgens daar op de zwarte markt verschijnt, aldus reisleiding .

Gisteren een totaal afwijkende dienst op het programma, 13.30-22.00, deze staat 1 keer in het rooster. Ik stond dus helemaal geprogrammeerd voor een lange dag. Gelukkig bleek bij melding dat ik direct naar een busgate kon en voor de rest ook alleen maar gates zou hebben. Gewapend met portofoon en de co-mail òp naar C21, gelukkig konden de skates in de kast blijven vandaag De NI303 naar Porto en Lissabon. Eind maart verdwijnt deze airliner weer van Schiphol. Collega en ik waren lekker bijtijds aan de gate, de passagiers wilden nog niet erg. Al diverse malen mijn blik door de ruimte laten glijden om de passagiers een beetje te tellen. We moesten er uiteindelijk 28 hebben. Tijdens mijn omroep zie ik uit mijn ooghoek een passagier bij de balie staan. Ik kijk op: "JOOOOOOOOOST". Member Joost die momenteel in Portugal zijn pilotenopleiding volgt. Leuke verrassing!!! Met Joost heb ik nog leuke dagen beleefd op GRQ toen ik 2 zomers geleden daar een beetje hielp. Ook hebben we nog een afscheidsborrel in Grunn gedronken op zijn afscheid. Laat voortaan ff wat eerder je gezicht zien, joh!!!

De planning was ruim genomen vandaag. Heerlijk relaxed werken. Na de NI kon ik op pauze en vandaar naar C11 voor de HV6117 naar AGP. Volle bak, ik geloof dat HV niet te klagen heeft over klandizie . Tijdens het boarden piept er een instapkaart van een passagier waarbij het kastje aangeeft: Already boarded. . Bij een blik in de computer blijkt dat zij de enige Dijkstra Marjolein* is. Op mijn verzoek blijft mevrouw staan wachten tot ik iedereen heb omdat ik het vermoeden heb dat er een dubbele instapkaart uitgegeven is. Op het laatst mis ik niemand, ik had verwacht dat er 1 naam zou overblijven. "Kan ik gewoon op 10A gaan zitten?" vraagt mevrouw nog. Op mijn bevestigend antwoord gaan we allebei aan boord. Al snel komt zij terug. Er zit al iemand op 10A. Blijkt meneer Dijkstra Louis* op de stoel te zitten. Terwijl er 1 Dijkstra in de computer staat . Op mijn verzoek overhandigd meneer mij zijn strookje van de instapkaart en zijn boekingsbevestiging. Wat is er nu gebeurd????? Mevrouw had de avond er voor ingecheckt via Internet en instapkaart uitgeprint. Meneer had dat ook geprobeerd maar dat was niet gelukt. Logisch, want hij stond niet in het systeem. Bij aankomst op Schiphol heeft meneer zijn paspoort in de Serf Service kiosk gestopt en daar de instapkaart gekregen van mevr. Dijkstra, wat absoluut onmogelijk moet zijn, en vervolgens heeft hij zijn bagage afgegeven die vrolijk genoteerd werd op mevr. Vervolgens gaat de purser tellen waarbij mevrouw nèt naar voren loopt en gemist wordt bij de telling . Het aantal passagiers wat we aan boord moesten hebben zat daardoor ook aan boord terwijl dat plus 1 moest zijn. Blijkt na telefonisch contact met ticketoffice dat zij de verkeerde vlucht van meneer Dijkstra geannuleerd hebben en hij werkelijk op deze vlucht moet zitten. Vandaar dat hij ook niet in het systeem stond.
Op cursus 7 jaar geleden werd al gesproken over de wet van Murphy. Dit was hier ook het geval. Gaat er 1 ding verkeerd dan volgt de rest vanzelf…… Al met al 14 minuten vertraging. Ondertussen word er door het Control Centre via de porto in mijn nek gehijgd.....hoe of ik er voor sta en of nou eindelijk die brug er af kan????? Na afloop volgt dan ook de verantwoording op kantoor..

Via de warme hap kon ik weer naar D verweggistan (18) voor de OK619 naar Praag. Was dat ook geen voormalig Oostblok ??? . Rond half 8 waren we hier klaar en zat ik met mijzelf in de knoop of ik de laatste 2 uur vrij zou vragen. Vond het zonde om die laatste uren uit mijn neus te maar ook weer zonde om 2 uur op te nemen. Bij controle van de computer had ik geen taken meer staan dus ik zag die lange uren gewoon voor me staan. Bij controle in het intekenboek bleek ik tot 20.00 te hebben!!!!

Wegwezen!!!!!!!




* namen zijn gefingeerd. Enige overeenkomst bestaat uit toeval



donderdag 15 februari 2007

Weigeren

't Waren me de dagen wel.....

Maandag begon de ellende bij de China Airlines. Daar hebben we 5 balie's bezet. 3 Kwartier voor vertrek sluiten er 4 en blijf je als enige over. Toen de dames op tijd vertrokken werd er verzocht om, zodra er Belgische passagiers zich zouden melden, de gate even te bellen. Ik had er al zo'n vijf ingecheckt en die kwamen met de mededeling dat het onmogelijk is om met de trein vanuit België Nederland in te komen via 2 richtingen vanwege 2 "springers" . Eigenlijk verwachtte ik niemand meer omdat de vlucht zo zou sluiten. Om "5 voor 12" echter kwam er een groep mensen door de hal gerend. Bleken zo'n 13 Belgen te zijn die nog mee moesten. Gauw gate bellen zoals de opdracht was om ze in te lichten. "Dan moet je snel zijn want over 3 minuten sluiten we".

Een groep van 6 was als eerste aan de beurt en dat liep als een speer. De volgende was een Australische dame. Op het moment dat ik haar paspoort gegevens in wilde voeren kreeg ik de melding Flight Closed

Direct bellen naar de gate maar men was onvermurwbaar. Dan rust de taak om de passagiers dit uit te leggen en wel zo rustig dat de passagiers ook rustig blijven.... Ja...right..... . Het is ook niet uit te leggen dat er nèt 6 nog geaccepteerd worden en de rest, die er achter staan te wachten, niet. De vluchten sluiten nou eenmaal op een bepaald moment omdat koffers en passagiers nog wel op tijd aan de gate kunnen komen zodat men zonder vertraging en de daarbij behorende kosten gaat vertragen.
De Australische nam het allemaal rustig op maar een gezinnetje dat Business Class zou reizen met een kind van amper 7 jaar, niet. Moeder fluistert het kind in: "Nou we gaan niet op vakantie. We mogen niet meer mee van deze mevrouw". Waarop het kind begint te schreeuwen: "Da’s is stom, wij mogen niet meer mee" gevolgd door een aantal denigrerende opmerkingen. De ouders reageren totaal niet en laten het kind lekker zijn gaan. .

Dinsdag bleek aan de gate dat meneer vaker voor zaken met deze airliner gaat en willens en wetens laat aan de check-in komt onder het motto: "men wacht toch wel". Ze hadden dus weer het risico genomen en geen stoelen bij elkaar....tsja......

Ook zo genoten van het schaatsen het weekend? Aan de check-in was het nog even nagenieten want de nummer 2 stond ineens voor de balie. Een enorm aardige en verlegen knul. Later in het toilet loop ik zowat een Gooise vrouw omver, LdM.

Na 7 jaar regelmatig op de overbagagekas zitten, kregen we eindelijk op veler verzoek, kasinstructie. Dacht ik altijd achter veiligheidsglas te zitten.....NOT . Verder ook nog wel wat wijzer geworden wat natuurlijk ook de bedoeling is van zulke acties.

Aan het eind van de dag dankzij een collega toch nog aan de gate gekomen voor de Chailair (A5 535) naar Le Havre (LEH). Voor de gezelligheid mee want er zouden maar 3 passagiers op zitten. Deze vlucht gaat 2x maal per dag, ´s morgens en ´s avonds. Laatst stond ik hier ´s ochtends op ingedeeld en maar wachten tot we bericht kregen dat men vertrokken was uit Le Havre. Uitgaand zou er niemand op zitten, binnenkomend aantal onbekend. Tijd begon te dringen, DAMmer al gebeld of daar iets bekend was. Deze had al een telex naar Le Havre gestuurd maar geen antwoord gekregen dus werd er geconcludeerd dat de vlucht niet zou komen en uit nood maar geannuleerd . Afijn vandaag dus 3 passagiers, uiteindelijk maar met 2 vertrokken. Nummer 3 had een prepaid ticket maar had deze niet opgehaald bij de ticketbalie, dit was ook een kwestie van onoplettendheid van mijn kant, ik zal maar met de billen bloot hoe ik mij ook in allerlei bochten wrong om meneer mee te krijgen, helaas.... mocht niet baten.

Hoe je je als IPB-er niet moet gedragen kregen we nog mee van de gate naast ons . Dame, collega uit Duitsland, al zwaaiend op haar benen kwam vragen of ze wel bij het juiste adres was. Issss thissss se gate tooooooo Cologne? Knipper, knipper, zwaaaaaai, grijp vast aan balie. Op ons bevestigende antwoord: "Isssss there a drink here???? zwaaaaaai, en kon zich nog net vastgrijpen. De collega´s ingelicht die later kwamen voor de betreffende vlucht. We hebben nog gezien dat ze toegesproken werd maar niet meer meegekregen of ze werkelijk mee is gekomen.

Woensdag

Toen ik Schiphol opreed via de Mac, stond er een auto van de marechaussee nogal opvallend langs de kant geparkeerd. Rijdend met de bus stonden er overal blauwe pakken op diverse plekken en boven bij de vertrekhal zag ik allemaal blauwe zwaailichten. Navraag bij de collega´s leverde niks op, men wist niet wat er aan de hand was. Aan het eind van de dag vernamen we via de media dat men de hele dag op zoek was geweest naar bepaalde "elementen". Leuk dat wij denken "veilig" ons werk te doen . Was er werkelijk wat aan de hand geweest dan had men ons wel eens in mogen lichten en ons de keus laten om te blijven of niet Een aantal jaar geleden toen er brand op Plaza was en de vertrekhal tijdens mijn pauze ontruimd was, werden we zittend in het restaurant ook al niet ingelicht. waardoor ik door een dichte zwarte mist liep die rook bleek te zijn om mij plichtsgetrouw te melden bij mijn leidinggevende.... Slecht.....

´s Avonds na de dienst nog de tocht ondernomen naar het Hoge Noorden. Om de dag erna enige Droomkastelen te kunnen bezichtigen. Eerst nog een borrel genomen in de stad met vrienden die een stopje GRQ hadden. Dat was weer vèèl te gezellig

donderdag 8 februari 2007

Hectisch

Ik had me vandaag verheugd op een zeer hectisch dagje. Fototoestel in de aanslag in de tas....Alles wat een dag anders maakt, maakt het werk des te leuker. Maar het viel allemaal wel weer mee .

Op voorhand had de Zwaan al zo'n 13 vluchten geannuleerd. Europa-vluchten die meerdere malen per dag gaan en waarvan de passagiers op latere vluchten omgeboekt konden worden.
Ik mocht eerst naar F04 om de Chinees binnen te halen. Met de nodige pauzes zat ik helaas de rest van dag in de vertrekhal. Wanneer je hier zit krijg je alle actie op de pieren niet mee. De passagiers hadden goed naar het weerbericht geluisterd, in tegenstelling tot sommige collega's die verbaasd waren waar de commotie allemaal om was, en kwamen allemaal zèèr bijtijds.

Om half 12 kwam dan eindelijk de sneeuw en viel zachtjes en gestaag uit de lucht. Met weeralarm verwachtte ik vreselijke sneeuwstormen waarvan de Yeti gauw zijn hol zou opzoeken . Het woord "weeralarm" vond ik dan ook flink overtrokken.

Rond 14.00 uur liepen de vertragingen gestaag op. Om 15.30 liep mijn dienst af en ging ik alle actie missen .

Ik kon me zelfs niet opwinden over de files.....want die waren ook niet noemenswaardig

Hoop dat er gauw weer eens actie is....



maandag 5 februari 2007

Eem de spiekbrief derbie en loosch....

Ik was mij vrijdag op mijn gemak aan het installeren achter de Drop-off balie, de balierij waar de bagage afgegeven wordt als je via Internet of de Self Service-kiosken al hebt ingecheckt. Op het moment geen klandizie maar veranderde al snel. Via Internet geboekt, ingecheckt en keurig de boardingcards (instapkaarten) al geprint stond men voor de balie. Men had een chartervlucht geboekt dus vraag ik om de tickets. "Tickets???? Nee hoor, ik heb een elektronisch ticket!" Op mijn uitleg dat er weliswaar via Internet geboekt is maar men op een chartervlucht reist en daar tickets voor nodig zijn reageert men furieus. Ik moest mij goed laten informeren over het product van transavia.com

"Heeft U een bevestiging via e-mail gehad?" Daar reageerde men positief op. "Dan moet u goed lezen want daarin staat dat er een bijlage bij zit met daarin de tickets: "U wordt verzocht deze uit te printen en mee te nemen". Vervolgens verwijs ik de passagiers naar de transavia.com servicebalie. Blazend vertrekt men daarheen.
Next please!
Om nou weer niet bovenstaande te schrijven, mag U het stuk nog zeker 6 keer lezen want dit gebeurde bij de eerste 6 passagiers. Eén van de passagiers die terug kwam verontschuldigde zich tenminste nog nadat hij flink had staan blazen tegen mij: "U had toch gelijk".



Het gekke is dat als je met zoiets begint, dit de toon zet voor de rest van de dag.....Helaas zat ik de rest van de dag in de vertrekhal met dit soort dingen

Nederlander, meldde zich met een Spaanse werk/verblijfsvergunning. Hiernaast heeft men een paspoort nodig want de verblijfsvergunning is geen reisdocument. Waarom een Nederlander met een Nederlands paspoort (dat hij niet wil tonen) persé met een Spaanse verblijfsvergunning wil inchecken naar Madrid????? Beats me..... Gevraagd naar zijn paspoort slaan direct de stoppen bij hem door. Hoe ik het ook uitlegde, meneer wilde gewoon niet luisteren. Helaas was hij door de maatschappij al op de heenreis op deze manier geaccepteerd, en dat kon hij bewijzen, waardoor wij hem terug ook moeten accepteren . Ik had hem met alle plezier willen weigeren

Toen ik thuis kwam lag ik in de vernieling .

De zaterdag ging al wat beter van start: de nodige kilometers weer gelopen Ik werd eerst naar B18 gestuurd om naar de binnenkomende FI502 te gaan met mijn onafscheidelijke KCC-lijstje (zie een eerder blog). Ik weet niet of er de nodige turbulentie was of dat de buschauffeur te hard geremd had maar er kwam een dame af die letterlijk groen en geel zag. Of ik een zak had. Tuuuuurlijk, daar loop ik standaard mee op zak . Gelukkig is er op het eind van de B-pier een koffiecorner waar ik gauw een zak wist te versieren.

Van daar moest ik terug naar het begin van de B-pier om naar beneden te kunnen voor de bus-gates. De EA746 naar FMO (Flughafen Münster-Osnabrück)stond alweer te trappelen om geladen te worden met maar liefst 13 (!) passagiers .

Na de koffie kon ik naar D51 voor de EI naar Dublin. De ene na de andere collega meldde zich hier inclusief shiftleaders. Normaal staan we hier met een Allround Agent een Agent en een Junior. Nu stonden we met 2 shiftleaders, een Agent en een Junior voor een vlucht van maar 78 pax. Dus dat zou appeltje, eitje moeten worden. FOUT!!! Op het laatste moment misten we nog 2 passagiers. Toen ze er eindelijk aankwamen bleken ze aardig in de whiskyfles gekeken te hebben maar waren absoluut niet lastig maar zelfs rustig. Toch wilde de crew ze niet meenemen. In onvervalst Amsterdams wordt er door security aan coördinatie doorgegeven dat ze twee "Blauwen" aan boord hebben en dat het wat later wordt

De dag afgesloten met de HV5447 naar BGY. Ik had deze vlucht aangevraagd omdat een vriendinnetje de purser was. Ik had er niet op gerekend dat ik hem zou krijgen maar , ik had hem. Door mijn keycord herkenning door de piloten. "Mijn vriendin leest jouw blog!" Ook hier weer een passagier die ik moest laten staan omdat ze te laat aan de gate was. Had haar al om laten roepen en naar boven gelopen (D81)om haar te traceren, maar nee. Brug eraf en gaan met die banaan.... Even later meldde ze zich alsnog aan de gate, in gebrekkig Nederlands: Boven, klem, klem, al wrijvend over haar wang, en nog meer losse woorden. Ik: "Ja ik ben nog naar boven gelopen maar ik zag U niet".
Ja boven en klem en wrijven over haar gezicht......
Ach stom...Chinese dame: klem is creme en boven was de security! Logisch toch .

Gisteren had ik weer een vlucht aangevraagd en gekregen. En van de weeromstuit werd het een HV dagje . Daar doen ze mij het meeste plezier mee.

Voordat die vluchten gingen moest ik eerst naar de "West" voor de Chinees. Gevolgd door de koffie en daarna 2 HV vluchten.

C8 HV665 naar LPA. Het is te merken dat het komkommertijd is want ook hier stonden we op het laatst met zijn 3-en. De 3e collega kwam er aan: "Je moet de groeten hebben van Lisette , ze staat de gate hier naast". Straks maar even een mailtje sturen....
Bij deze vlucht kreeg ik bij het controleren van de paspoorten even kippenvel en moet er niet aan denken dat het mijn dochter op die leeftijd overkomen was: een meiske van amper 15 jaar met een baby van 5 maanden op haar arm en in 't paspoort, vriend erbij van 16 jaar, brrrrr.
Daarna de HV5203 op C10 naar MAD. Geen no shows maar een go show: onverwachts een DEPU. Deportee Unaccompanied. Deze persoon wordt door de marechaussee naar de gate gebracht en men wacht totdat de brug eraf is.

Na mijn lange pauze had ik nog 1 vlucht te gaan; HV5585 (PH-XRX). Voor de komende "Zottentijd" omgedoopt tot City of Akkedeer. Tijdens de voorbereidingen komt er aan de gate er naast een HV kist binnen: Lisette Kon dus gelijk de groeten terug doen . Mailtje maar weer skippen....
Het was de hele dag al goed gegaan met no shows aan de gate, dat kon zo niet de hele dag door gaan. Dus miste ik 2 Italianen . Heb ze ook niet meer gezien naderhand. Waar die nou zijn blijven steken????

Nu genieten van mijn weekend

Laterssssss

vrijdag 2 februari 2007

EU

Net 2 dagen weekend achter de rug en er is alweer van alles veranderd op de luchthaven . Het werken wordt je haast onmogelijk gemaakt door alle opgelegde regeltjes waaraan we ons in opdracht van de EU moeten houden.

Waar is de paniek??????

Het schijnt dat afhandelingsmaterieel van Schiphol op een andere luchthaven binnen Europa is opgedoken en dat zou fraude in de hand kunnen werken...

Dit betekend voor ons dat alle materieel waar wij mee werken bij de check-in en de gate is weggehaald. Gaan we naar 1 van beide toe dan moeten we op kantoor een mapje vullen met dingen die wij denken nodig te hebben. De vluchtvoorbereiding kun je ook niet meer doen voordat je eerst met de crew contact hebt gehad want als je aan boord gaat zou het wel een kunnen zijn dat de printjes met aandachtspunten en aantekeningen verdwenen kunnen zijn (?). Binnenkort mogen de passagiers ook geen handbagage meer meenemen. (Daar ben ik in veel gevallen niet rouwig om.)

Maar waar is de grens????? Worden ze nu helemaal paranoïde?????