Kerst

Neeeeeeee, ik ben u niet vergeten. 't Is alleen dat er een geweldige soap was ontstaan tussen huisarts, bedrijfsarts, manager en mijn persoontje... Zal er verder niet over uitwijden, 't is gewoon te triest voor woorden . Maar het ontnam me de lust om opgewekt de bloggen.

Na 3 weken aangemodderd te hebben met de diensten heb ik het gevoel dat ik er weer "ben". Het slapen is zonder slaappillen weer op de rit gekomen. Je probeert van alles om weer fit te worden. Daarom ben ik er maar aan gaan geloven: afgelopen week begonnen met hardlopen. Schema van internet gehaald en ik moet zeggen het valt me absoluut niet tegen.

Na alle feestdagen, die ik gelukkig met een hoop mazzel roostervrij heb, hoop ik weer regelmatig van me te laten horen.

Voor nu wens ik U :

1e werkdag

Afgesproken was dat ik om 12 uur zou beginnen. Mijn leidinggevende zou iedereen op de hoogte stellen over mijn werkdagen en -tijden. En natuurlijk tref ik weer een shiftleader die niet op de hoogte was . Eigenlijk verbaasde me dat niet van hem, een hele toffe peer, rustig en relaxed. Èrg rustig en relaxed .

Omdat ik niet ingedeeld sta maar de komende tijd "on top off" ben, kan ik zelf zien waar ik zin in heb. Ik hoef niet eens een portofoon mee te nemen, heerlijk zo relaxed werken....

Het is wintertijd dus komkommertijd, eerst maar eens collegaatje aan de gate geholpen die het gigantische aantal van 3(!)pax had op haar vlucht naar FMO (Münster).

De volgende kist die zou gaan was een HV kist. Petra stond daar op ingedeeld. Zij is opgegroeid in Haren, Eelde en Paterswolde. Toeval wil dat zij ook de schoondochter is van een voormalige Havenmeester van GRQ en omdat ik met een Eeldenaar verkeer hebben wij altijd wel wat beppen. Zo ook deze keer. Lekker kletsend bij de gate waar de crew al aanwezig was kwam even later 3 man cockpit aan. Bleek dat 1 van de heren tijdens de tienertijd haar buurjongen was maar haar niet herkende. Toen ik P. de papieren overhandigde met de woorden: "Met de groetjes van je oude buurmeisje" waren die 2 niet meer uit elkaar te krijgen Het was niet de bedoeling dat ik de handen uit de mouwen stak maar automatisch nam ik alles over en na 4 weken niet geweest te zijn gaat alles toch weer op de automatische piloot. Geen entry die ik vergeten was, zo ingebakken zit alles .

Ondertussen was er nog een collega bij de gate gekomen om de boardingcards te controleren zodat ik met alle papieren voor de cabine aan boord kon. Terwijl ik de brug inloop staan P en P druk te kletsen: "Zo dus jij hebt verkering met een Eeldenaar???"
"O, heeft Petra weer lopen kletsen
"Hoe heet hij, waar werkt hij??? (de Nederlandse variant van de Surinaamse Wie is jouw vader, wie is jouw moeder, meisje)
"Heb jij vorig jaar op Eelde gewerkt?"
"Eeuuh jaaaaa?"
"Dan weet je vast nog wel dat ik je motor 4 liet opstarten!" (zie weblog ergens in de zomer afgelopen jaar)
Wat is de wereld toch klein, geweldig

Vandaag kwam ik er ook achter dat zelfs bij security Goldmember(s) rondlopen

Kortom, waren gezellige uurtjes. Nu maar weer eens hoopvol het bed opzoeken, kijken of de luiken willen sluiten

Hellooooooooo....... is it me you looking for?

We moeten nodig weer eens bijpraten. De slaperij, hoe is het daar mee?

De laatste 3 dagen heb ik ontdekt wat slapen ook al weer was . Heeeeerlijk gewoon. Heeft lang geduurd voordat ik er weer was. Maar om nou te zeggen dat ik Rust gehad heb....nee......terwijl je juist aan rust zo'n behoefte hebt.

Ongeveer om de dag werd er vanuit het werk gebeld hoe het ging. U dacht dat dit belangstelling was? Nou nee, men is dit verplicht volgens de wet Poortwachter.

Met mijn huisarts was 1.5 week geleden afgesproken dat ik nog even 2 weken thuis zou blijven om de medicijnen de gelegenheid te geven om hun werk te doen. De bedijfsarts dacht hier na 1 week duidelijk anders over en heeft bij de huisarts zitten pushen om toestemming te krijgen mij weer aan het werk te zetten. Zonder dat de huisarts mij toestemming heeft gevraagd, zijn er medische gegevens telefonisch door gegeven . Resultaat is dat ik morgen weer aan het werk "mag".

Ik wil absoluut weer aan het werk en wel zo snel mogelijk maar wat een goede slaper en ook artsen niet begrijpen is dat je totaal niet meer "spoort" met slaapgebrek/slapeloosheid.

Geheugen...., zo lek als een mandje.
Concentratie....., voor geen meter
Moody........, zo erg!
Autorijden......., levensgevaarlijk omdat je er met je verstand totaal niet bij bent.

Je staat totaal machteloos omdat je niks meer in de hand hebt. En dat is aan niemand duidelijk te maken, ook daarin sta je machteloos

Maar goed, morgen aan het werk voor 4 uurtjes. Men wilde mij laten "bimmen" (bim= beperkt inzetbare medewerker) op een andere afdeling voor 2 uur per dag. Heb de bedrijfsarts gelukkig duidelijk weten te maken dat mijn eigen werk mij als een handschoen past en dat ik op een kantoor doodongelukkig wordt zodat ik daar toestemming voor kreeg. Ook zag ik de 2 uur niet zitten vanwege de reistijd die ik heb. Dus morgen mag men weer tegen mijn tronie aan kijken .

Privé gaat het gelukkig meer dan goed , de rest komt vanzelf wel weer, langzaam aan