Almost back in business

Het ging afgelopen weekend aardig beter met de rug. Maandag het werk gebeld of ik niet voorzichtig aan een paar uurtjes kon meedraaien. Ze stonden niet erg te springen omdat het nog niet helemaal in orde is en omdat ik donderdag nog voor rugfoto's naar 't ziekenhuis moest.

Afgesproken dat ik dinsdag 4 uurtjes zou komen om te kijken hoe het ging. De bedoeling was dat ik rustig over de pieren zou waaien zodat ik kon kijken hoe het lange lopen ging. Zou dat niet meer gaan dan kon ik altijd bij de gate even een rustpauze inlassen..... Ja,ja... dan kom je net bij een gate terecht waar het niet zo lekker liep . Vlucht naar de Zandbak, wat betekend paspoorten goed controleren op verloopdatum en security aan de gate. Op het moment dat ik bij de gate kwam had mijn collegaatje al een poosje moeten beginnen met boarden. Purser had haar gezegd dat er geen cockpit was en TD zodat er niet geboard kon worden. . We boarden altijd zonder cockpit en TD... Of ik dus even aan boord wilde gaan kijken.

Bekende purser, dat praat al gemakkelijker. Hetzelfde werd mij medegedeeld waarop mijn reactie is dat we altijd boarden in die situatie. "Ja maar niet als er niet getankt is!" Ooooooooooooooooooo zeg dat dan! Uiteindelijk bleek er wel al getankt te zijn en konden de deuren vrij laat open. Ondanks dat we laat waren bleken we nog 4 passagiers met bagage te missen. Omdat de vertrektijd al verstreken was passagiers omgeroepen en bagage laten zoeken. 10 Minuten na vertrektijd komen ze aangepuft, ze zaten bij de verkeerde gate . HV had die dag aardig wat gate-wisselingen en registratie veranderingen ondergaan maar alles wordt keurig omgeroepen. Wel toevallig dat deze passagiers de enige waren van een volle vlucht die niks gehoord hadden . Op het moment dat ze weglopen om hun geloste koffers te halen en te kijken of er die dag nog een andere vlucht naar Sharm el Sheik ging, werd mijn collega gebeld. Als de passagiers er nog stonden mochten we de brug er weer aan zetten dan kon men nog mee aangezien men geen mankracht had om de koffers te lossen. En op deze manier kon de vlucht het slot nog halen. Op mijn verzoek werd de cockpit ingelicht via HV.

Toen ik de brug er weer aan ging zetten ontploft de cockpit zowat..... Had men bij HV de berichten niet doorgegeven . De pushback-chauffeur en de enige man op het platform gingen zich er ook nog eens mee bemoeien. Verwarring alom dus waar de passagiers bij stonden. Proffesioneel was het allerminst maar uiteindelijk werd de deur geopend en kon men nog mee. Luid van de overige passagiers was hun deel .

Terug op kantoor:"Ik dacht dat jij vandaag voor spek en bonen meedeed, maar je viel weer met je neus in de boter". Tsja .

Nog een uurtje bij de check-in rondgehangen en ik was niet ontevreden die dag. Helaas schoot het er gisterenavond weer in maar ik ben vast van plan maandag volledig aan het werk te gaan. Thuis zijn is leuk maar dan moet je wel gewoon vakantie hebben of vrij zijn. Nu loop je met je ziel onder de arm

Voor nu: fijn weekend!