Zo verkouden als een hondje...het loopt me de ogen uit...

Ga gauw weer mijn bed in...

Ik las zojuist DDM zijn blog. Weet niet wat er aan de hand is maar dat het klote (sorry voor het woord)is, is zeker.

Zo loopt er nog steeds een onderzoek bij mij op het werk nadat een anonieme collega mij via mijn blog privé en op het werk probeerde te raken. Dit is ondertussen 9 maanden geleden gebeurd en duurt maar voort.

Vanmiddag kreeg ik een telefoontje dat ik komende maandag bij de Unit Manager mag verschijnen voor een gesprek. Vrees dan ook dat ik moet stoppen met bloggen.

Het zijn dus niet alleen de passagiers maar ook mensen uit je direkte omgeving die je het leven zuur maken.

Het is te triest voor woorden!

Het is alweer even geleden met een blogje. Eèn van de redenen heeft Didimon heel goed verwoord in zijn weblog. De passagiers zij niet meer te pruimen . Had je tot voor kort geleden 1x per week ongeveer zulke passagiers, nu is het schering en inslag. Schrijft DDM dat hij respect voor het grondpersoneel heeft..... ik heb diep respect op mijn beurt voor vliegende crew. Wij zijn de passagiers kwijt na zo'n 10 minuten, zij moeten er de hele vlucht mee doen in zo'n metalen buis op 10 kilometer hoogte . Maar het aantal aanvaringen op zo'n dag ontneemt je de lust om te schrijven. Binnenkort moet ik weer op herhaling voor een agresiviteits-training. Men weet het daar zo goed te vertellen maar vangen zij ook de klappen op als je op je b*k geslagen wordt???

Ik heb de afgelopen dagen lekker van een lang weekend mogen genieten. Gisteren is het zomer-rooster ingegaan en ik had de mazzel met 2 vrije dagen te eindigen in mijn rooster en met 2 vrij te beginnen. Kwam goed uit! Kon ik heerlijk voor een lang weekend naar het mooie Drenthe .

Noorderlingen staan er om bekend dat ze stug zijn en zich niet snel uiten. Maar geef die gasten een immens grote tent en diverse artiesten die Live optreden en ze gaan behoorlijk uit hun dak. Ik heb er nu al een aantal meegemaakt, lekker meeblèren met locale artiesten.

Maar ook de opkomende landelijke artiesten:



Ik moest natuurlijk even met deze jongens op de gevoelige plaat, al was het alleen maar om mijn dochter flauw te maken

Vroegâh, toen ik nog een lief klein meisje was werd er regelmatig op zondag door het land gecrosst. Zeker als paps weer een nieuwe auto moest inrijden en dat vonden we toen leuk!!!! . Nu heb ik al diverse keren meegemaakt als ik ergens in den lande moest zijn dat ik er gewoon de weg wist. Opgeslagen op de harde schijf in mijn hoofd . Zo ook afgelopen weekend...



Schaapskooi Exloo



Need I say More???



Zandverstuiving met heide in Zeegse. Eigen land is toch eigenlijk best mooi

Gisterenavond kwam er zoals te doen gebruikelijk in de winter weer een HV kist aan op Grunn en GRQhandling had dienst. Als afsluiting even mee geweest . Pasje opgehaald bij de Havendienst. Tot mijn verbazing werd ik niet ingeschreven en hoefde ik ditmaal ook niet te tekenen . Kopie van paspoort ligt al bij de administratie ....
Toen de deuren van het toestel open gingen zag ik direkt al enkele bekenden aan boord en uit gewoonte, met pasje duidelijk zichtbaar op mijn jas geklemd, ging ik aan boord. Fout!!!!!!! Werd door de Marechausse in mijn kraag gevat wat ik daar wel niet deed. Heb toch een pasje op?????
Als de "snuffel"stagiaires bij ons een dag meelopen mogen ze toch ook aan boord????!!!!! Eind van het liedje was dat ik op het matje moest komen maar aangezien het plotseling opkwam dat ik meeging, geen identificatie meegenomen en zo de auto in gesprongen . Dan zou meneer wel dat kopie bij de havendienst ophalen. Niks meer gehoord want daar had men waarschijnlijk ook een fout gemaakt door zo een pasje mee te geven....
Kun je nagaan wat gewoontes er in gebakken zitten...ik ben het zo gewoon om aan boord te lopen dat je het overal anders ook doet. Stom, stom, stom....

Morgen aantreden voor een 05.30. Nieuwe dienst in ons rooster. Mag je weer fijn midden in de nacht je warme coconnetje uit
Dankzij de pappie van GRQhandling zit er weer een discotheek in de auto dus kan ik onderweg tenminste weer goed wakker worden

Also, bis Später

Golfbags......

Er is duidelijk een verschuiving te merken in vakantiebestemming gedurende de winter. Waren tot voor kort de ski-vluchten totaal volgeboekt, nu gaat men en masse met de Golfbag op stap. Waren eerst vooral de bestemmingen Nice, Alicante en Las Palmas in trek, nu verschuift dat naar de shoarma-boeren in de zandbakken Egypte en Tunesië.

Back in '81 dacht de gemiddelde kamelen/paardendrijver in Tunesië dat Les Mademoiselles Hollandais vooral in "coke" geïnteresseerd waren:



Kon met moeite duidelijk maken dat dat niet zo was. Of zou hij de Coca-Cola die in de aanhangwagen stond te coke bij 42C bedoelt hebben . ???

Gisteren waren de laatste 4 vluchten die er uit zouden aardig vertraagd. Na een hele dag discussie met de Golfbags of er wel of niet betaald was voor het vervoer, en bijna aan het eind van mijn Latijn, had ik aan het eind van de dienst de vertraagde Barcelona. D63/07, lekker dichtbij. Eerst leek het erop dat de kist rond acht uur zou binnenkomen wat zou betekenen dat ik hem alsnog niet kon doen omdat dat dan weer buiten mijn dienst zou vallen . Maar de heren vliegers hadden er blijkbaar zin an en kwamen gewoon een half uur eerder binnen.
Doordat ik druk bezig was met de voorbereidingen had ik gemist of de crew al van boord was, even een belletje: "Met van Onderen?"
Een oude bekende nam op, Captainbaby!! Werd weer een gezellige vlucht daar bij de crew K. was. Dus bakkie weer verzekerd, ditmaal mèt koek. Ik ga je voortaan Captain Koek noemen D . Ondanks dat de vlucht vertraagd was mistten we 20 minuten voor vertrek 2 passagiers die een dag eerder via internet hadden ingecheckt. Er was geen bagage ingeleverd dus grote kans dat de passagiers niet op Schiphol waren gearriveerd. Inderdaad kwamen zij ook niet en ondanks de vertraging toch lekker bijtijds vertrokken.

Vandaag maar weer eens kijken of de Golfbags weer zo'n zin in discussie hebben

De marathon zit er weer op.. Het idee dat ik vanavond gewoon op een normaal tijdstip waarop een normaal mens zijn bed in gaat, ook heerlijk mijn bedje in kan. Want slapen overdag, dat is niks. Je merkt dat je bioritme shot to hell is . Kkkkkkoud dat je het hebt, bedsokken aan om warm te worden, wat absoluut niet lukt. Hèèl licht slapen, alles horen qua geluid om je heen. En als je dan even lekker wegzakt, dan dromen als een gek. Met het gevolg dat je doodmoe wakker wordt. Voordat de plicht weer roept om 02.30 probeer je toch ook nog een beetje slaap te krijgen Yeah, right, forget it! Zweten! En àls je dan al in slaap sukkelt gaat een uur later die pl***** wekker alweer

Dat ik na 6 jaar onregelmatigheid niet de enige ben die hier steeds meer moeite mee krijgt, de leeftijd begint ook al te tellen natuurlijk , blijkt wel uit de geluiden op de werkvloer. De harde kern van zo'n 150 man die na die 6 jaar zijn overgebleven hoor je steeds vaker morrelen. Onlangs bekende een manager dat men niet had gedacht dat wij het zo lang zouden uithouden . Ik neem dan ook mijn petje af voor de vliegstessen zoals Lisette en Loppies die het na jaaaaaaren toch nog uithouden met nog veel meer onregelmatigheid. Bij hen is het elke dag een andere opkomst, wij hebben nog een reeks van 4 zodat er toch nog ènige regelmaat in zit...

Zonder nu direkt over te willen stappen kijken er diverse mensen rond naar een andere stek. Ook ik, maar ja, waar vind je werk met zoveel vrijheid en verantwoordelijkheid zonder dat je baas over je schouder mee koekeloert????

Na nachtdiensten ben ik altijd ontzettend pessimistisch. Het zal morgen allemaal wel weer mee vallen

Zucht.......Zwijmel.....Wat is die natuur toch mooi.... !!!!!.

's Ochtends vroeg, een beetje heiïg, lekker koud, waterig zonnetje..... En dan zie je ineens hertjes grazend langs de snelweg en even verderop 3 roofvogels die hun prooi uit elkaar halen... Zomaar ergens gewoon langs de A6 .

Over de afgelopen nacht zal ik het maar niet hebben . Eèn disaster. De hele nacht op de overbagagekas om penningen te innen van passagiers die even wat teveel in hun koffer geladen hadden. Aan het eind van de rit klopten de cijfers wel maar met de administratie had ik van alles door elkaar gehaald . Tsja, een nacht dus om gauw te vergeten. Nog maar 1 nacht te gaan

Ondanks het onchristelijke tijdstip, 02.30-09.00, had ik het wel weer naar mijn zin. In de nachtdiensten weer de oude en vertrouwde Transavia. Ik weet dat wij als afdeling het van de Buitenlandse Klanten moeten hebben maar wij zijn destijds opgericht voor Transavia en dat blijft toch mijn favoriet .

Van de week de oude werkstappers vervangen door nieuwe en dat moet je dus never nooit in de nachtdienst doen met het vele lopen . Aan het eind van de dienst kon ik mijn voeten zowat horen schreeuwen van ellende. Gelukkig hoefde ik niet ver: C09 voor de HV147 naar LPA. Volle bak..... Ongelofelijk! En dat in deze tijd van het jaar. En hij is niet de enige ...... Omdat de passagiers toch moeite blijven hebben met de omroep en de paspoorten, wat aan het experimenteren geweest met de omroep, en het hielp . In no-time zat men.

Daarna was het tijd voor mijn ontbijtje .... vers broodje uit de automaat en kon ik weer terug naar C13 voor een "Basiq" oftewel lijndienst naar ALC. HV6143. Het zijn en blijven aparte mensen op deze bestemming . Hier doet men wat men wil.... Omroep die bij de vorige vlucht zo goed hielp...hier hebben ze daar lak aan... Voor de rest verliep het ook voor geen meter, alles wat maar fout kon gaan, ging mis. Het eindigde ermee dat ik precies op vertrektijd 4 passagiers miste waarvan 1 aan boord zat, 2 internet check-in waren van 24 uur daarvoor, geen bagage in geleverd dus 100% kans dat ze niet op Schiphol waren. Het ging dus nog maar om 1 passagier. Geen tijd om de omroep te bellen want vertrektijd was al verstreken, toch aan de gate maar even omgeroepen waar 1 persoon ongeïnteresseerd onderuit hing. Na mijn omroep komt hij langzaam overeind en loopt op mij toe. Op mijn vraag of hij meneer die en die was reageert hij bevestigend. Waarop ik vraag waarom hij als enige nog niet aan boord zit. Zijn reactie: "Moet dat dan?"

Vandaag ging de nacht al wat moeizamer . Zo mogelijk nog drukker dan gisteren, als U de vertrekhal gezien had dan had U gedacht dat het een nacht in het hoogseizoen was. Gelukkig nog niet want de crew die ik gisteren sprak bereide mij vast voor op een hete zomer. Ongetwijfeld hoort U daar later meer van . Vandaag mocht ik weer de pieren in, ditmaal om te coördineren. De eerste was weer een LPA - HV765. Voor 2 mensen viel er weer een vakantie in het water. 10 Minuten na vertrek komt men bij de gate: "Is ie al weg???????. Ik heb helemaal geen omroep gehoord, we zaten lekker een broodje te eten". Duur broodje . En dan moet U weten dat men op het gemak komt aanlopen. En dat de vlucht 3 keer is omgeroepen en dan nog eens een keer specifiek op naam....

Onderweg naar huis lag de snelweg er mooi bij. Het had lichtelijk gesneeuwd en dus was de weg voorzien van een laagje poedersuiker. Alleen hadden de strooiers het niet nodig gevonden de weg op te gaan onder het motto: "Ach zondagochtend is er toch geen kip op de weg". Nee, klopt die liggen met griep te bed . Hoe dichter bij huis hoe harder het bed riep. Moest mijn voet aardig in toom houden want even verderop reed er zo'n bekende wagen met een lichtbak erop die al in volle hevigheid werkte: Polite, Volgen.... Gelukkig niet voor mij.
Al had ik net, nadat ik mijn Snorrewieltje weer van dat dure sap had voorzien, ruzie op de weg... Daar moet je mee aankomen als ik in de nachtdienst zit....niet te genieten.... Hier in EHLE verspringen de banen nogal eens en door bijtijds je richting uit te steken voorkom je zulke gevallen. Alleen als ik dat doe moet je nou niet express gas gaan geven want dan zet ik hem er voor, als er tenminste nog ruimte is. Ik kreeg van de vrouwelijke bijrijder 2 middelvingers en dat constant toeterend. Op een punt waar ze me voorbij konden nog de nodige gebaren..... zucht....Maar goed dat ze niet stopten want mijn bloed kookte en ik had niet voor mezelf ingestaan. Normaal ben ik niet zo maar de nachtdiensten maken een beest van je

Nog twee te gaan, duimt U dat ik me niet als een beest ga gedragen???

Sinds 6 maart hebben wij er een nieuwe klant bij: de European Air Express. Een maatschappij van onze Beliebten Nachbarn. Sinds maandag een nieuwe lijndienst op Spl. Dagelijks vliegen zij 3x heen en weer tussen SPL en FMO (Münster) met een ATR.



Het betreft een bus-gate, geen visueel contact met het vliegtuig en dan ben je totaal afhankelijk van het systeem om alles na te kijken. Dat liep vanochtend aardig in de soep . Toen ik bij de gate aankwam stond er op het scherm dat er een gate-change was maar de nieuwe gate stond niet vermeld. Direkt het systeem opgestart maar daar kon ik geen gate-change vinden. Dan maar Dammer contacten en die wist dat de vlucht uit het systeem gevallen was en zou hem er opnieuw inzetten. Meteen verscheen hij op het scherm pfew...geregeld.

Vervolgens wil ik de vlucht gaan voorbereiden en de computer reageert niet meer . Bleek dat worldwide het systeem eruit lag . Naast mij ook al lichte paniek. (Bij de bus-gates zitten de balies van 2 uitgangen aan elkaar geschakeld) Zonder computer zijn wij totaal onthand. Ècht alles halen we daar uit. Zo moet je contact opnemen met de TLO-er (voorman platvorm) of de kist gereed is en je kan starten met het vullen van de bus, men wordt namelijk met de bus naar het toestel gebracht. Als je passagiers mist met of zonder bagage moet je dat door kunnen geven. Verder kon ik natuurlijk niet nakijken hoeveel passagiers ik kon verwachten, laat staan dat ik ze kon aanmelden als geboard, ik kon dus ook niet zien of ik iedereen wel had. Ik had de loadmaster nodig omdat er passagiers vanwege weight and balance verplaatst moesten worden. Kortom algehele malaise . Dit duurde maar en duurde maar en de vertrektijd kwam er al aardig aan. 15 Minuten voor vertrek kwam de melding dat alles het weer deed. Uiteindelijk miste ik nog 2 passagiers zonder bagage en is de kist met Herr und Frau Nachbar nog redelijk op tijd vertrokken.

Bis später!

Vanochtend weer met een sukkelgangetje langs Almere...zucht....Je zal toch dagelijks in die files rijden.
Almere voorbij en het gas kon er weer op. Tijdens het sukkelen zeker toch wat slaperig geworden en niet meer helemaal bij de tijd. (Als ik dat al was , zal even een paar mensen voor zijn) Op de spitsstrook even een moment van onoplettendheid, de rits voor mij stond ineens bovenop de rem, en waarvoor??? Een kolone van deze jongens op de andere weghelft:



Even was ook ik door deze dingen afgeleid en in een flits zag ik allemaal remlichten voor me. Als reactie ook direkt boven op de rem, alle wielen blokkeerden en de auto bleef maar door glijden. De auto voor me kwam maar dichterbij en dichterbij en het leek wel alsof ik gewoon mijn snelheid bleef houden. Het hart zat mij in de keel en zag mijn leven aan mij voorbij gaan. Gelukkig ging het allemaal weer op tijd rijden en ontsprong ik de dans. Volgens mij had ik mijn beschermengel op de schouder zitten...Pfew...

Op het werk gebeurt momenteel niet veel. De nodige vertragingen vandaag doordat ATC Frankrijk staakt dus wij kregen hier gigantische slots aan de broek. Sommige passagiers hebben zo'n 1.5 uur aan boord gezeten voordat het luchtruim gekozen werd.

Afgelopen weekend het heugelijke feit van mijn verjaring gevierd en na een super weekend afscheid genomen met de woorden: Tot over 3 weken. De komende 2 weekeinden breng ik immers weer in het gesticht dat luchtvaart heet, door. Nog wel met nachtdiensten. Krijg ik vanmiddag een telefoontje: "Ik moet een boodschap op Spl doen, ik kom straks bij je!". Yeeeaaaahhhhh!!!! Mijn dag was weer goed.

Morgen nog 1 vroege dienst, hopelijk met meer nieuws

Het reizen met de trein was me zò goed bevallen dat ik besloten had vandaag weer de Tsjoek te nemen mocht het slecht weer zijn en files staan.

05.30 wekkertje, gauw een glimp uit het raam en het sneeuwde als een gèk! TT checken en er zou geen file op de A6 staan . Tijdens mijn ontbijtje TT in de gaten houden en nog steeds geen file. Gauw het Snorrewieltje uitgegraven en op weg. Toen ik de snelweg naderde begon de ellende al Vanaf de oprit EHLE tot aan Almere èèn file! Dus een 180 backtrack en richting station. Totdat ik een blik op de tijd wierp en zag dat de trein al vertrokken was, weer in de achteruit en tussenvoegen. Al sjokkend naar het werk waar ik een half uur te laat aankwam .

Dat sneeuw een hoop ellende opleverd voor diverse soorten verkeer moge duidelijk zijn maar het geeft ook mooie plaatjes :








Foto's "geleend" van GRQhandling

Wanneer gaat het heet water regenen?????

Als doorgewinterde automobilist was het vanochtend even wennen. Ik geloof dat het zo'n 13(!) jaar geleden is dat ik een trein van binnen gezien heb. Vanochtend was het dan zover. Gisteren met sneeuw en files er zo'n 2 uur over gedaan om op het werk te komen. Vele anderen deden er gisteren en vandaag langer over maar ik had het gisteren zó gehad. Vanochtend stond de auto er als een plaatje bij, de straat en het fietspad waardeloos en de files weer eindeloos. Geen zin om in het uniform op de Stalen Ros te springen maar met de auto langs het station gegaan. Als er een mogelijkheid was om te parkeren zou ik de grote sprong wagen .

En parkeerruimte in overvloed dus moest ik eraan geloven . Kaartloket nog gesloten, lange rij ervoor en trein die al stond te wachten. Tsja, wat is wijsheid. Als ik hem zou missen werd het een tijdje wachten. Al rondkijkend ontdekt ik handige automaten. Pinpas erin, diverse knoppen indrukken wat de gewenste route is, enkele reis of retour, kortingstarief of volbetalend, et voilà een kind kan de was doen en kon ik er niet meer onderuit. Wat een geld trouwens, voor dit retourtje kan ik met mijn Snorrewieltje 2 keer heen en weer naar het veld

En dan gaat er een wereld voor je open . Zodra de deuren open gaan weet men niet hoe gauw men er uit of erin moet stappen. Dat gaat bij vliegtuigen toch heel wat langzamer . Ik wou dat ik mijn passagiers zo snel aan boord kon krijgen, binnen 3 minuten! Qua beenruimte zit je in de trein net zo krap als in het vliegtuig met dit verschil dat men niet achter elkaar zit maar 2 aan 2 tegenover elkaar. En dan begint het ongemakkelijke: een grote, stevige, dikke donkere vent met de benen wijdbeens tegen over je zodat je niet weet hoe je met je rokje moet gaan zitten . Gelukkig stapte hij 2 station later alweer uit. Vervolgens komt er een passagier zitten die zich met je gesprek met een andere passagier bemoeid. Her en der telefoons die afgaan waarvan je de gesprekken zonder moeite te doen kan volgen. Ben weer een stuk wijzer geworden

Vervolgens sta je perplex hoeveel passagiers er in een trein gaan. Station stond helemaal zwart van de passagiers wat mij deed denken aan de flitsen op tv van de Indiase spoorwegen. Half verwachtend dat de passagiers het dak op zouden kruipen, paste het toch allemaal. Uiteindelijk weer nèt op het nippertje op het werk. Maakt dus niet uit of je met de auto of de trein gaat, het scheelt in de trein alleen een hoop ergernis... Maar eens zien hoe het weer en de files morgen zijn. Ontspannend is het wel, ik kwam tenminste uitgerust thuis

Precies een jaar geleden begon het op 1 maart te sneeuwen. En wat is het vandaag? Juist 1 maart. Hoe ik dat nog zo goed weet? Omdat ik precies een jaar geleden verjaarde, en dus nu weer

Bij thuiskomst wachtte dit op me:



Van de kids. Lief hè?

Op het werk staan we voor het begin van het Zomerseizoen. Vliegen de nieuwe stessen bij HV alweer druk rond, bij ons beginnen de cursussen pas half maart . Rond de 20e komt dan de eerste lichting na de theorie-ronde op de vloer. Vandaar dat we vandaag als Mentor zijnde een "opfris" cursus kregen. Veel oud nieuws maar toch ook weer dingen waarvan je denkt "O ja!"
De nodige nieuwe handreikingen gekregen. Met het debacle van vorig jaar met mijn trainee nog vers in het achterhoofd (de betreffende dame nooit meer gezien) hoop ik dit jaar het er beter met mijn trainees vanaf te brengen . Was het gebruikelijk dat we per seizoen zo'n 4 tot 5 mensen inwerkten, nu is het de bedoeling dat we er maximaal 2 krijgen. Eindelijk is het door gekomen dat het vrij intensief is om per trainee 18 dagen in te werken.

Het roosterbureau kwam ook nog even uitleg geven hoe men alles indeeld. Men probeert toch een beetje dezelfde types bij elkaar te krijgen. Hebben ze bijvoorbeeld iemand die een strenge hand nodig heeft: "Dan delen we die bij Mieke in". Ik sta al bekend

Ik heb er in iedergeval weer zin in!