Bioritme.....

Na een paar nachtdiensten is het molletje weer boven de grond . Weinig slaap gehad want het bioritme is shot to hell en begrijpt niet dat je na een nachtwake gewoon een aantal uur je luiken wil sluiten. Gevolg is dat je na 3 uur alweer klaarwakker naar het plafond ligt te koekeloeren.

De afgelopen nachten heel veel beleefd maar niet geschikt om over naar huis (lees: ATCBOX) te schrijven …. Maar ik ga toch een poging wagen U weer te boeien

De nachtdiensten begonnen om 02.00. Als je nachtdienst om 23.00 begint dan weet je dat je de pieren in gaat om alle binnenkomende HV vluchten de bruggen aan te sluiten en dat betekend dat je niet voor 04.00 ’s nacht de pieren uitkomt. De shiftleader die er de afgelopen dagen zat deelt het dan weer anders in om die personen wat te ontlasten dus toen ik op dienst kwam lekker even aan het aansluiten geweest. Heerlijk is dat om op een totaal verlaten Schiphol rond te lopen, er hangt dan een heel andere sfeer. Ik werd dus met een opdracht de pieren ingestuurd om bepaalde vluchten aan te sluiten maar in de tijd dat ik vanaf kantoor erheen liep, liep het allemaal weer anders. De kist die binnen zou komen kwam later, een andere vroeger, gate-changes, codeco dat even niet werkte zodat je niets kunt nakijken. Dus maar even contact opgenomen met het “opperhoofd” die aan het begin van de dienst de aankomstlijsten uitdraait om de registratie op te vragen en boven op de pier gaan staan om te kijken of het betreffende toestel langs kwam scheuren en naar welke gate hij zou tuffen. Gelukkig liep het allemaal weer met een sisser af en zijn de bruggen op tijd aan gesloten.

Alle nachten maar een uurtje aan de check-in gezeten waarbij we nu de laatste weken 3 balierijen gebruiken ipv 1 wat betekend dat we per nacht in 4 uur tijd een paar duizend passagiers verwerken voor zo’n 24 vluchten. De collega’s die om 23.00 beginnen zijn automatisch in de nacht pierencoördinator wat betekend dat als je om 02.00 begint je de kans loopt om op de overbagage-kas terecht te komen, zoniet dan heb je in de regel 2 á 3 vluchten om in te stappen. Gelukkig had ik een aantal vluchten de afgelopen dagen waarbij ik tegen de nodige probleempjes aan liep die aan de check-in onbewust gecreëerd worden. Nu is er aan het begin van elke nachtdienst een briefing door de Shiftleader waarbij de dingen besproken worden die verbeterd, aangepast dan wel aandacht verdienen zodat de druk bij de gates om alles in no-time op te lossen wat minder wordt.

Toch heb je dan weer passagiers die zonder ticket aan je gate staan, passagiers die beweren dat ze nòòit tickets gehad hebben en dan onderuit de tas te voorschijn komen, passagiers die niet beseffen dat Schiphol behoorlijk groot is, baby's die op vertrektijd doodleuk nog even verschoond worden. Een arme passagiere die onwel geworden is en “achteruit” gegeten heeft waarbij alles over haar heen gekomen was en dus vreselijk stonk. Dan vind ik het toch wel eens gênant om een passagier het hemd van het lijf te vragen, alles om te voorkomen dat een toestel halverwege “onderuit” moet. Maar ik blijf het een geweldige sport vinden om binnen het halfuur dat je hebt om te boarden, alles in rechte banen te leiden.

In de wandelgangen liep ik alle afgelopen dagen tegen Lisette aan. We moeten maar weer eens iets afspreken Lis, voor een bakkie

Overigens nog erg gelachen om een passagier die bij maatschappij "O"(die weer op Schiphol mag vliegen) in de rij stond om in te checken. Terwijl ik voorbij liep vroeg hij mij of ik nog een parachute over had. Hoezo, vliegt U soms met O ?????

Komende dagen weer lekker vrij, de witte tornado is alweer door het huis gegaan dus ik ga lekker horten…

Auf Wienerschnitzel!

Sun Country

Vandaag afscheid genomen van de Sun Country crew. De dames en heren kwamen vanochtend al vroeg inchecken voor hun eigen vlucht. Na een maand hier te zijn geweest weer tijd om naar huis te gaan. De dames herkenden mij en de adressen zijn uitgewisseld om de foto’s die ik vorige week gemaakt heb virtueel te versturen.

Vervolgens was ik gepland voor de China Ailines First Class check-in. Daarna nog de HV 553 met bestemming HRG/SSH op D49 ingestapt. Totaal niente, niks, nada geen bijzonderheden vandaag en ga ik lekker genieten van mijn weekend. Het zou mooi weer moeten worden dus het Lelygatse strand staat in iedergeval op het programma.

O ja, nog even contact opgenomen met mijn verzekeringsagent vanwege de sterren die ik zie en het schijnt dat dat met een sisser afloopt..

Ciao….

3 in 1

Afgelopen zaterdag na een uurtje troubleshooten in de Westhal lekker de hele dag de pieren in geweest. Eerst even een bakkie en onderwijl komt er een mij zeer bekende purser aanlopen in het bemanningscentrum. Hé Miek! Bakkie koffie op C12???? Nu had ik mazzel want mijn pieren-dag begon op de C-pier. Voor de MAD (PH-HZG) Was weer een Basiq vlucht dus dan raad U het waarschijnlijk al , 3 missing pax. Die kwamen pas aan toen de brug er al af was, grote verbazing bij de passagiers natuurlijk dat ze niet meer meekonden. Afgelopen vrijdag had DDM een co-piloot die ik op deze vlucht ook weer tegen kwam. Zoveel vluchten en dan tref je iemand 2 keer die je anders zelden tegen komt.

Van de C-pier naar de D-pier. Onderweg al contact gehad met de agent die de eerstvolgende vlucht afhandelde en alles liep lekker, dus ik was niet nodig. Toen ik langs haar gate liep toch maar even aangewipt…. Maar goed ook, want ook hier een Basiq met weer 2 missing pax, terwijl collega aan boord ging om de namen te checken kwamen de 2 dames aan gelopen.. Op mijn vraag waar ze zo laat vandaan kwamen, kwam het antwoord dat het zo ver weg was. Maar dames we zitten op U te wachten! Ja, nu weten we het wel hou nou maar op. Ondertussen even naar een lege kist om de brug eraf te halen maar de captain was zijn crew kwijt dus maar even gewacht. Daarna bij nog 2 andere collega’s hand en span diensten verricht en op weg naar het bemanningscentrum om te pauzeren.

Na de pauze weer richting D41 voor de DLM (PH-HZU) om zelf een vlucht in te stappen. Vakantievlucht dus iedereen staat al te trappelen om aan boord te gaan. Kist kwam net binnen dus de gehele omdraai procedure moest nog beginnen en ondertussen staan de dames en de heren over je balie te hangen om maar niks te missen van wat er besproken wordt. Na een stoelendans aan boord, passagiers konden hun stoelen niet vinden Sommige dachten dat rij 3 achterin was en weer anderen rij 24 voorin dus terwijl men aan het instappen was probeerden de passagiers in dat krappe gangpad bij zijn of haar stoel te komen…. Zucht…. 2 Gezinnen met 2 baby’s dachten gezellig met de baby’s op 1 rij te gaan zitten… Vanwege veiligheid mag dit niet maar voordat de Stess tot de twee melige papa’s doorgedrongen was…Ik had medelijden met de crew en was blij dat ik de deur dicht kon doen.

Op weer naar het bemanningcentrum voor weer een pauze en weer terug naar de D-pier om bij twee vluchten de gang van zaken te volgen.

Zondag eerst bij de check-in van de Bulgaria Air op passagiers gewacht voordat ik weer de pieren in mocht ………. Vandaag maar 1 pier toegewezen gekregen maar wel weer regelmatig naar het bemanningscentrum. De voeten weten weer wat lopen is. Het feest begon op D87 (D57) voor een NAP (PH-HZL) Basiq dus….. Mijn collegaatje hier is hoogzwanger dus dan probeer je zoveel mogelijk loopwerk over te nemen. Helaas moest ik tussendoor even een andere vlucht opstarten (NCE D83/D53 PH-XRB) voor een collega omdat die nog met een andere vlucht bezig was. Toen ik terug kwam op bij de NAP bleek dat zij volgens de computer nog 1 passagier miste maar de headcount klopte. Wat wil nou het geval, 3 passagiers met dezelfde naam aan boord, kenden elkaar wel van gezicht maar reisden niet met elkaar. Via seatplan de passagiers gechecked, geen reactie van degene die we zochten. Stess 3x na gevraagd, boordomroep gedaan, nog steeds geen reactie. Uiteindelijk bleek meneer tòch aan boord maar deed zijn mond pas op het laatste moment open toen de vertrektijd al verstreken was…

Samen met deze collega door naar de BCN op D85/D55. Ook weer Basiq dus ik zag de bui alweer hangen. Hier trof ik de co-piloot weer van vrijdag en zaterdag. (Zo breidt mijn zwaai en klep-kring zich gestaag uit )Hoe is het toch mògelijk. Ik weet niet hoe het afgelopen is hier want ik werd weggeroepen om zelf de Air Alps te gaan doen op C23 (busgate) Kist kwam vertraagd binnen dus ook een uur later weg. Toen het sein op groen ging had ik alle 31 pax binnen no-time in de bus. Ondertussen ook nog even naar B15 geweest waar DDM aankwam en even een hart onder de riem te steken. Dus geoefend heb ik al voor de vierdaagse de afgelopen dagen.

Vandaag begon de tour bij balierij 5 voor de check-in van de LOT om daarna via de koffie en bemanningscentrum op D59/D03 terecht te komen. De PSA (PH-XRB) , dus ook weer Basiq maar wonder boven wonder trof mijn collega geen verstoringen en kon ik weer op weg naar C16 voor de BCN. HV5135. 10 Minuten voor tijd misten we 5 passagiers. Een groepje van 3 gisteren via internet ingecheckt en bagage afgegeven en een groepje van 2 ook gisteren via internet ingecheckt en geen bagage afgegeven. Toen de bagage nèt gezocht werd kwamen er 3 dametjes aangeslenterd. Op ons geroep of ze naar BCN moesten, werd bevestigend geantwoord. Op ons dringende verzoek of ze aan boord wilden gaan omdat we op ze zaten te wachten werd er heel relaxed gevraagd hoe laat het dan was……zucht….

Op naar het bemanningscentrum voor mijn broodje kaas om daarna naar B19 te gaan voor een lege uitgaande vlucht om de brug eraf te halen. Aangezien de schoonmaak vandaag ook niet al te snel was nog even op mijn gemak kunnen keuvelen met purser en captain (helaas geen koffie ) om daarna mijn laatste vlucht te begeleiden naar TSF ook op de B-pier.

Nog 1 vroege dienst, ben benieuwd wat de passagiers nu weer uit de smoezentrommel toveren…

Onderweg naar huis springt er een steen vanonder een wiel van mijn voorganger op mijn voorruit en pats! 3 kleine sterretjes op 2 cm². Direkt Car Glass gebeld….Kosten 180 euro.. gloeiende gloeiende

Ik ben ook net gek.....

.......in het holst van de nacht op mijn vrije dag de voddenmand uit om naar dat veld te gaan waar die dingen met vleugels de lucht in gaan. Ook wel vliegveld genaamd.

Allereerst Mamsje uitzwaaien die met de groen club de zon op ging zoeken:



Op verzoek Foxtrot opgehaald die met DDM naar BGY zou vliegen. Zij wilden ook graag uitgezwaaid worden



Het verhaal achter de grote lol hoort/leest U vanavond in de weblogs van beide heren!

Dit plaatje wilde ik U ook niet onthouden:





A bientôt!

Jooz

De dag verliep niet zoals ik verwacht had. Had alweer een scenario gepland staan van alleen maar check-in. Na de eerste check-in sessie en een bakkie koffie terug achter de drop-off. De rust was een beetje terug gekeerd na de heksenketel van de afgelopen dagen. Toen dan ook PeterS (bekend van de commentjes in diverse blogs ) langs kwam lopen had ik eindelijk een keer tijd om even met hem te kletsen. Terwijl we gezellig stonden te kleppen gaat mijn telefoon…. Of ik genegen ben de pieren in te gaan om de vertrekkende vluchten te begeleiden op de C-pier…. Wat denkt U????? Ik stond er al….

De laatste tijd hoopte ik steeds dat ik de Sun Country kist eens zou treffen, en dat lukte nu. Net op tijd want volgende week vertrekt hij weer. Kist stond op C18, dat is precies op een hoek zodat ik mooi door het raam een plaatje kon schieten



Wat heb ik gelachen met de crew. Op mijn vraag of Nederlandse passagiers erg veel verschillen van Amerikaanse, heb ik zo moeten lachen zoals zij de Nederlanders typeerden. Denk aan de reclame van het Zeeuwse meisje en haar standaard uitdrukking…. Maar ze hadden het hier fantastisch gehad.



Aangezien webloggen in Amerika zeer gevoelig ligt heb ik natuurlijk toestemming gevraagd om te plaatsen, en gekregen!





De Captain was "zo gek als een deur"

Na deze vlucht had ik mijn etens-pauze en meestal wordt je taak dan overgenomen door een collega. Maar ik mocht gelukkig weer terug….. Allereerst naar C10 voor de HV789 naar FAO (PH-XRE) Hier stond een collega met een trainee en dat liep werkelijk als een trein dus ben ik door gelopen naar de BCN op C18. Een Basiq vlucht (zoals wij ze nog steeds noemen) Hier stond een nieuwe collega die direct liet merken dat ze erg blij was met mijn komst . Later kwam ze daarop terug want toen had ze mijn hulp hard genoeg nodig. Wat was nou het geval…. 3 passagiers missing. 1 passagier reisde in een groepje van 3. Via internet ingecheckt waarvan 2 passagiers met ingecheckte bagage al aan boord zaten. En 2 passagiers die los van elkaar midden in de nacht via Internet hadden ingecheckt en die geen bagage hadden afgegeven. Klopt de headcount dan wachten we in het laatste geval niet. Nog even gecheckt bij de andere 2 passagiers waar persoon nummer 3 was. Heel laconiek het antwoord: O maar die komt niet. En bedankt voor het afmelden!

Daarna het "hoekie om" naar C 16 voor een Basiq naar BGY (PH-XRZ) . Hier stond ook een nieuwe collega en dat liep heel lekker. Zodra iedereen aan boord zat kon ik op weg naar mijn bakkie. Maar zo ver kwam het niet…..

Bijna bij het bemanningscentrum komt Rysz aangetuft op zijn Smartmobiel. Of ik meeging naar C18, daar komt de HV672 aan en Jooz zit aan boord. Gauw op de Smartcar gesprongen en op kantoor even gemeld waar ik uit hing. Aangezien ik nog recht had op pauze en daarna naar huis mocht, werd er absoluut niet moeilijk gedaan en mocht ik zelfs rustig aan doen! We stonden er nog geen tel en daar meerde hij al aan. Aangezien ik Jooz nog nooit “live” gezien heb maar wel foto’s, was ik benieuwd of ik hem zou herkennen. Hoefde niet want hij kwam al heel spontaan die kist uit al roepend: Ha Mieke! Dat dacht ik wel dat jij hier zou staan.! ????? Tot een minuut geleden wist ik het zelf niet eens Dat moest natuurlijk vastgelegd worden:




Helaas een beetje onscherp…

Onderweg naar de diverse kisten kwam ik de nodige bekende personen tegen, al of niet members van ATCbox, waaronder ook Captainbaby die nog een bekende member op de jumpseat zou hebben. Het wereldje is bijzonder klein zo... maar wel ontzettend gezellig

Heb weer genoten vandaag, spreek U het weekend ongetwijfeld weer...

Vierkante ogen, tranende ogen, rode ogen….. het resultaat van een dag aan de check-in. Wederom een dag als was het zomer hoogseizoen…. Mede door de 5 extra vluchten van die maatschappij die niet meer op Spl mag landen. Dan is er dit seizoen ook nog een Nederlandse maatschappij weggevallen dus we weten dat werk weer verzekerd is dit seizoen

Ik wist dat Vertrek 1 uit zijn voegen kon barsten, Vertrek 3 is toch een stuk ruimer maar hier krijgen we het ook voor elkaar. De meeste passagiers laten de wachttijden gelaten over zich heen komen. Toch heb je daar weer die enkeling die omgeboekt is van de betreffende maatschappij naar “ons” die denkt een sneer te kunnen maken. Aangezien ik behoorlijk trots ben op onze afhandeling en de werkelijk fantastische samenwerking met onze groene collega’s, kon ik het niet nalaten even een opmerking terug te plaatsen…. Alles in het nette natuurlijk

Het viel mij en diverse “ouwe rotten” op dat er geen nieuwe collega aan de check-in te zien was, alleen maar de zeer ervaren en dat de nieuwe de gate afhandeling deden. Aangezien iedereen graag op de pieren loopt toch maar even geïnformeerd wat de filosofie hierachter is. Het blijkt dat wij zo’n 10 à 15 pax per kwartier kunnen inchecken en de nieuwe toch een behoorlijk aantal minder. Om te kunnen garanderen dat de vlucht op tijd vertrek is er momenteel voor deze oplossing gekozen….. Net als wij, raakt de apparatuur ook wel eens oververhit. Kreeg ik gisteren de boardingpass printer over de rooie, vandaag lukte het me met de labelprinter...Ding moest zelfs vervangen worden

Gelukkig wist ik toch nog een vlucht te pakken te krijgen. Op naar D81 voor de NCE. (HV5585 PH-XRW)Lopende door het bemanningscentrum loop ik tegen 1 van mijn favoriete pursers aan. En hij gaat de NCE doen!!! Yes…bakkie koffie weer verzekerd . Aangekomen bij de gate is het toestel net binnen en zijn de dames nog druk doende de rolstoel passagiers van boord te halen waardoor de crew pas op instaptijd aan boord kon. Aan beide zijden gauw de voorbereidingen gedaan en 20 minuten voor vertrek konden we boarden. Ik vreesde dat we de vertrektijd niet zouden halen aangezien ik ook nog een aantal rolstoelpassagiers zelf aan boord moest brengen. Wonder boven wonder waren alle passagiers al bij de gate zodat we deze keer op niemand hoefden te wachten. Basiq en NCE passagiers kennen het klappen van de zweep en komen meestal op het laatste nippertje aan hollen of helemaal niet Zouden ze de krantenberichten hebben gelezen van onze “moeder” en nu maar eieren voor hun geld kiezen

Afijn het was weer een zeer productief dagje, verwacht morgen niet anders. Eigenlijk niet tot einde seizoen en dat is eind Oktober….

Met mijn neus in de boter...

Na 2.5 week niet op de vloer te zijn geweest viel ik vandaag met mijn neus in de boter zoals dat heet. Over de hele dag 61 vluchten, tijdens mijn shift 33! (inclusief de BM-ers die we ook afhandelen) Het leek wel Zomerhoogseizoen. Alle zeilen werden bijgezet, zelfs Shiftleaders zaten te tikken in de hal.

De dienst begon met de rijen verkleinen, want wegwerken lukte niet, zo druk was het. Als dan je apparatuur ook nog niet mee wil werken…Pas tegen het einde van de middag werd het wat rustiger aan de check-in maar vanaf een uur of 3 liepen de vertragingen op vanwege een staking van de verkeersleiders in Frankrijk. De ergste was een vlucht met 4 uur vertraging…dan baal je…kan ik U vertellen.

Tussendoor nog even de gate van de China Airlines gedaan. Die liep als een trein. Passagiers op tijd, alle tickets klopten, gewoon een lekker gevoel dat we met zijn allen weer en tevreden klant hadden.

Aan het eind van de dienst nog even pierewaaien. Gisteren had ik al de HV 6145 naar ALC aangevraagd omdat een ons welbekende gezagvoerder de vlucht zou doen. En omdat ik weet dat ie graag met een knuffel de lucht ingaat voldoe ik graag aan dat verzoek .Maar helaas vanochtend kreeg ik een mailtje dat dat niks zou worden. Heb de vlucht toch maar laten staan…. Ik mocht de wandeling weer ondernemen van de Westhal naar het einde van de wereld…B19 (PH-XRV) Vlucht zat niet vol maar wel veel hulpbehoevende passagiers die ik gelukkig al vroegtijdig mocht gaan boarden. Passagiers in een rolstoel brengen we zelf aan boord en als je er dan 5 hebt zoals op deze vlucht, dan is het fijn dat de HV crew met je meedenkt.

Op de terug weg via C13 om de HV5461 (PH-XRX) naar VRN te doen. Tussendoor nog even een andere kist ingedoken omdat een passagier haar handtas had vergeten. De crew en cockpit waren er al heel vroeg klaar voor, (inclusief mijn bakkie koffie )zodat ik een half uur voor vertrek op 1 passagier na, iedereen had. Vanwege de vertragingen had de cockpit de hoop dat als we vroeg iedereen hadden ze een eerder slot konden hebben maar helaas gooide de laatste passagier dus roet in het eten en kwam een kwartier voor vertrek rustig aanlopen. Toch nog 10 minuten voor zijn slot weg, dus ….

Morgen hebben we 5 ingelaste vluchten, dus we gaan de borst weer nat maken .
Heb het gevoel dat mijn blogje vanwege de vermoeidheid niet helemaal uit de verf komt, dus ga nu gauw mijn mandje opzoeken….

A bientôt!

Familie-ondersteuningsteam….

Dat is de Nederlandse vertaling voor Assist-team. Gisteren melden in het Constellation Building. 13 Collegae van verschillende afdelingen hadden zich aangemeld. Afdeling Passage was goed vertegenwoordigd door 2 collega’s van PH, een collegaatje van Cityhopper en ik zei de gek. Een ICT-er, 2 DCP-ers, en 4 technici, een dame van het OCC en een dame van PZ.

De training werd gegeven door Ben, ooit bij Passage begonnen en al 25 jaar in dienst. Wat een geweldige trainer, zo’n toch wel moeilijk onderwerp als leven en dood met zoveel verve en humor maar toch met respect weten te brengen dat deze 2 dagen omgevlògen zijn.

Eerst werd inzichtelijk gemaakt hoe de emoties van slachtoffers en familieleden werkt. Dat een reactie is zoals die is, dit normaal is voor die persoon op dat moment na een incident of accident. Dat iedereen anders reageert mag duidelijk zijn. Aan de hand van schema’s en levendige voorbeelden kregen we door hoe en wat stress is en hoe daarmee om te gaan.

De beelden van een crash in de US en daarna de uitleg van een overlevende gezagvoerder hebben op mij zeer veel indruk gemaakt. Doordat de staart motor uitviel, viel ook het hydraulische systeem uit waardoor men geen controle meer over het toestel had. Door middel van een computeranimatie zie je precies de laatste minuten van deze vlucht. In eerste instantie kwam het toestel goed aan de grond maar doordat 1 vleugel de grond raakte vloog het toestel over de kop. Het viel ons op dat de communicatie tussen toren en cockpit al die tijd heel rustig en beheerst bleef alsof er niets aan de hand was. Daardoor heeft meer dan ¾ van de passagiers deze crash overleeft.

Edit: Na wat speurwerk op internet heb ik het volgende verslag van Captain Al Haynes gevonden betreffende deze crash.

Daarna een video van een stewardess die zelfs 25 jaar na dato nog van minuut tot minuut weet te vertellen hoe en wat ze gedaan heeft tijdens een noodlottige vlucht. Alle video’s maakten ons duidelijk dat wanneer je een traumatische ervaring beleeft het heel belangrijk is om hierover te blijven praten. De andere persoon kan nooit weten wat je voelt ook al heeft hij hetzelfde meegemaakt omdat iedereen het op een andere manier beleeft maar door te tonen dat je meeleeft helpt het om deze ellende te verwerken.

Aan de hand van uitleg en voorbeelden wat je als hulpverlener absoluut niet kan en mag zeggen en wat je juist wèl moet doen, hebben we diverse rollenspellen gedaan. Hier zijn we 1.5 dag mee bezig geweest en hier heb ik ontzettend veel van geleerd. Doordat je die doet krijg je inzicht in de rol van hulpverlener en dat die zeer belangrijk is in de eerste uren na een ongeval.

Afgelopen maandag het commandocentrum al gezien en de indeling van de diverse werkruimtes. Het commandocentrum bevind zich in het OCC. Op het moment dat er wat gebeurt, wordt het OCC ingelicht. Op zijn beurt licht deze de Emergency Manager in. Deze besluit of alles in werking wordt gesteld. Zo ja dan worden eerst de passagierslijsten verzameld, de tickets, de informatie van de electronische tickets wordt uitgeprint en zo mogelijk de boarding passes achterhaald en begint men met het verifiëren van de passagiers en of ze werkelijk aan boord hebben gezeten. Tegelijkertijd wordt een automatisch Call systeem in werking gesteld die de eerste Assist members gaat oproepen. Zodra de telefoons bemand zijn wordt er aan het publiek een telefoonnummer bekend gemaakt. Er is een aparte ruimte waar deze telefoontjes binnen komen en gefilterd worden. Van daar uit worden dan de nabestaanden doorverbonden naar de juiste persoon en worden alle gegevens genoteerd. Binnen no time is het hele centrum operationeel.

Ook kan je als GO-team opgeroepen worden. Dit betekend dat je naar een opvangruimte gaat waar de passagiers naar toe komen. In geval van een gebeurtenis in Nederland, zal dat een ruimte rond Spl zijn. Is het in het buitenland dan zal dat op een locatie zijn zo dicht mogelijk in de buurt van het ongeval. Je wordt ingedeeld in een team, dat team bestaat uit 1 heer en 1 dame en zal 1 familie begeleiden zolang dat nodig is.

Dit is in grote lijnen wat wij gisteren en vandaag geleerd hebben. U begrijpt er is nog veel meer maar daar kan en wil ik niet over uitwijden. Ik ben ontzettend blij dat het bij ons allemaal goed geregeld is en dat ik in de gelegenheid werd gesteld door mijn afdeling om deze cursus te volgen.

Maandag kom ik voor het eerst weer op de vloer na 2.5 week. Zie er weer naar uit en mijn belevenissen volgen ongetwijfeld weer hier.

Bis dann! Ciao

ASSIST

Kent U mij nog? Ik ben degene die hier een stukkie placht te plaatsen ter lezing ende vermaak…

Ruim een week vrij geweest om het bioritme te resetten , op te laden voor het drukke zomerseizoen en een aantal achterstallig zaken nu eens even te regelen.

Het bioritme is aardig gelukt, afgelopen nacht alweer door de war omdat ik om 09.45 op Schiphol-Oost moest zijn. 09.45 zegt U? Maar da’s toch een normale tijd zult U zeggen. Jawel maar niet als je vanuit Verweggiestan eerst door een gigantische file moet ploeteren om op tijd te zijn, daarom stond de wekker op 05.45. Wat zeg ik, 2 wekkers want ik was als de dood om me te verslapen omdat ik naar een Introductie-ochtend moest voor een cursus die a.s. woensdag en donderdag gaat plaats vinden.

Opladen voor het zomerseisoen is gelukt, ik heb het gevoel dat ik er weer even tegenaan kan, zeker na dat lekkere tukkie van vanmiddag

Achterstallige zaken… Tsja, niet alles is gelukt maar dat ging buiten mijn wil om. Volgende week verloopt mijn paspoort en aangezien dat tegenwoordig niet meer verlopen mag zijn, vorige week een dag uitgetrokken om dat te regelen want ambtenaren kennende…. (dochter van een ambtenaar )Dus kappertje geweest, pasfoto’s laten maken., nummertje getrokken bij de afdeling Burgerzaken, in de rij, (zou een half uur wachttijd zijn voor ik aan de beurt zou zijn) So far so good…. Na dat half uur was ik nog lang niet aan de beurt maar ach, een kniesoor die daar op let, als ik mijn paspoortje maar krijg… Om een lang verhaal kort te maken: het computersysteem knalt eruit, kan 5 minuten duren maar ook de rest van de dag was de mededeling. Ach, dat hadden wij ook 2 weken geleden dus mij hoor je niet klagen, rustig afwachten maar. De gigantische rij die er zat dus niet, al mopperend en klagend nog even de boel opn**ien daar, Gosh dat gebeurt hier dus ook, niet alleen op Schiphol. Na nog een uur gewacht te hebben, heb ik het toch maar opgegeven, morgen nog maar eens een poging wagen.

Hemelvaartsdag/Bevrijdingsdag mijn iets oudere evenbeeld (moeders) opgezocht. Dat werd hoog tijd ook, jaja ook ik DDM ;-) Gelukkig zijn we beiden geen binnenzitters dus de fiest gepakt en de stad in waar allerhande dingen aan de gang waren. Je kon er op de hoofden lopen:



Mooi stadhuis toch hè?

's Avonds lekker uit eten bij 't Zwaantje Een aanrader wanneer U in de buurt bent of er woont!

De week afgesloten met een ontdekkingstocht door Emmeloord en ook weer lekker uit eten Ik ben deze week gewoon dicht gegroeid!

Zoals gezegd woensdag en donderdag cursus. Wat voor cursus hoor ik U denken. Welnu ASSIST is de naam.

Assistance
Support
Services
Incorporating
Specialized
Teams


Kort gezegd: in geval van een incident of accident met een KL, NW of HV kist op wat voor manier dan ook ingezet worden ter assistentie. Dit kan zijn op het call-center of in het veld, dus ter plaatse. Vanmorgen het crisiscentrum bekeken in het OCC op Schiphol-Oost.



OCC

Member Wepz was zo vriendelijk om mij deze foto van het OCC ter beschikking te stellen.

Wanneer U de foto vergroot ziet U rechts de 1e verdieping waar het crisis centrum zeteld.

Mensenkinderen wat een organisatie en zo professioneel geregeld! Heb helaas geen foto’s van het crisis centrum zelf maar zal voor de zekerheid vragen of ik hier verslag mag doen van de cursus. Er is ons al gevraagd om reclame te maken voor het team omdat men dringend mensen nodig heeft. Dus de hier aanwezige KL en HV- staff….. Mochten jullie dan naar aanleiding van mijn enthousiaste relaas aan het eind van de week interesse hebben, don’t hesitate en mail me! Of neem contact op met je Shiftleader/Teamleider.

Tot horens!

Ik kan het niet laten!

In datzelfde plaatselijke sufferdje waarin stond dat de Dakota gisteren zou vliegen stond ook dat vandaag de motoren van de Connie gestart zouden worden. Ietwat voorzichtig geworden even de website van het Aviodrome gechecked. En jawel! Daar stond de aankondiging ook. Weer op mijn Stalen Ros gesprongen en naar het Aviodrome getuft. Nog even voor de zekerheid nagevraagd bij de kassa of het werkelijk zou gebeuren en naar binnen.

Na een stief kwartiertje wachten was het dan eindelijk zover: Enjoy!

Connie startup

Nu ik er toch was (ik kom er de laatste tijd niet zo vaak ) , nog even langs het platform gefiest (ja,ja, DDM dat zul je tot in de lengte van dagen moeten aanhoren! ) en daar stond deze toch ook wel heel mooie vogel:



Je zal er toch maar mee mogen vliegen! Of in mee mogen vliegen.

Daniëllo ontzettend bedankt weer voor al je hulp met de video!