En…..???? Allemaal de zolder weer leeg? Of staat er weer nieuwe rommel bij? Dingen die ècht niet kunnen ontbreken in het moderne huishouden van vandaag…..

In ieder geval hoort dit erbij, nietwaar?



In het plaatselijke sufferdje stond te lezen dat vanaf 30 april de rondvluchten met de Dakota weer zouden beginnen. Mooi! Weer een excuus om naar het lokale veldje te rijden. Gauw mijn Stalen Ros (zou veel liever weer op het echte Ros kruipen, maar ja da’s verleden tijd)uit de schuur gesleept, inwendige kompas met geweld “de nek omgedraaid” aangezien de fietspaden hier niet doen wat je verwacht. Door de hoge vochtigheidsgraad in de bossen lagen de fietspaden bezaaid met “door de tuin kruipers”. Ik moet zeggen dat ik ze liever met knoflookboter en gesmolten kaas aantref op mijn bordje dan dat je het gekraak onder de wielen moet aanhoren en een enkeling die gelanceerd wordt doordat je net het kontje van zijn huisje aanraakt.

Onderweg tref ik voor het eerst in mijn leven een ooievaar:



Positie ingenomen onder de landingsbaan van “Lelygat”, een uur gestaan maar al wat kwam….. geen Dakota. Pfff. Wel de volgende ULV vogels:



Maar daar kwam ik niet voor…. Ondertussen koud geworden, maar even een bakkie gaan halen in het luchthaven gebouw om weer op te piepen . Terwijl ik weer naar mijn Stalen Ros loop, kijkt meneer die de receptie bemand me vriendelijk aan en groet. Wow! Dat doen ze op Schiphol toch niet bij inlichtingen. Voordat ik het wist flap ik eruit: Zou ik even een blik mogen werpen in de toren”. Waarop het gevatte antwoord kwam: “Blik werpen doen we hier vandaag maar niet. Maar het is toch rustig loop maar even mee!” Sjees! Het mag!!!







Boven wordt ik voorgesteld en moet dan natuurlijk uitleggen waarom een vrouw hiervoor belangstelling heeft . Nu is mij het ook duidelijk wat betreft radio/geen radio. Men heeft hier wel contact met de kisten maar men mag alleen maar inlichtingen geven. Ze hebben/zijn geen ATC. Zijn ook niet in dienst van de LVNL maar van Luchthaven Lelystad en zijn echte duizendpoten. Ze bemannen de havendienst, doen het tanken, zijn brandweerman en dan de toren nog.



De reden dat ik uiteindelijk toch op mijn vrije dag weer op een luchthaven beland is de Dakota. Navraag bij de heren leert me dat bij hen niks bekend is en ook niet wanneer hij weer het luchtruim kiest…Lekker dan, dat plaatselijke sufferdje Na de heren hartelijk bedankt te hebben en met een Tot vrijdag, nemen we afscheid. (Ik krijg vrijdag namelijk mijn 2e luchtdoop in een ‘private jet’ )

Ondertussen heb ik alweer een alternatieve route huiswaarts uitgestippeld….Via Natuurpark Lelystad Hier is duidelijk te merken dat de lente in de lucht zit.



Sjees, wat stinken die beesten zeg!



Ook hier verlang je naar Eau de Toilette



Hier is de boel nog in de maak…

Ook de otters lopen lekker te keuvelen



Op de terugweg laat ik me @#@# toch weer in de luren leggen door een verkeersbord. De weg loopt gewoon dood! Dan toch de kaart er maar weer bij en via een bekende route maar weer terug, aangezien ik het na 4 uur wel gezien had op mijn Stalen Ros.

Fijne avond!

Storing

Bij binnenkomst vanochtend op kantoor merkte ik al direct aan de bedrijvigheid en de roodgloeiende telefoons en portofoons dat er iets bijzonders aan de hand was. Bij de gates konden de computers niet opgestarten worden. Bij de check-in waren maar enkele van de 24 pc’s die het deden. Bleek er wereldwijd een computerstoring te zijn met een systemen dat op een bepaald programma draait. Zolang men de computer “ingesignd” liet staan bleven ze draaien maar zodra men uitlogde kon er niet meer opgestart worden. Aan de check-in lost men elkaar af dus die blijven draaien. Zodra je bij de gate klaar bent sluit je de pc af zodat een andere maatschappij die na jou komt met zijn eigen systeem verder kan, op dat moment ontstond dus het probleem…..

Gelukkig konden de passagiers wel ingecheckt worden, zij het langzamer dan gewoonlijk. Op kantoor deden de pc’s het wel en konden we dus nog overzicht behouden.
Ik stond ingedeeld op de China Airlines-gate. Ook aan die gate deden de pc’s het niet. Ziet U het voor U: een bijna volle 747 zonder info what so ever? Het aantal passagiers, aantal baby’s, aantal maaltijden, aantal bijzondere maaltijden, het aantal e-tickets, het aantal ge-upgrade pax, het aantal First Class passagiers, Business Class, Economy… en zo nog een aantal dingen. Boarden ging via de security nummers. Bij check-in krijgt iedere passagier automatisch een nummer toegekend, beginnend bij 001 tot en met bijvoorbeeld 250 als er 250 passagiers zijn. Deze nummers staan op de instapkaarten vermeld. We hebben dus vandaag heel wat gebingo't Op een A4-tje staan de nummers 001 tot en met 450 en afstrepen maar. Omdat er erg strak gewerkt werd en op kantoor alle informatie wel voorhanden was hebben we als afhandelaar gezorgd dat alles op rolletjes liep. Op tijd alle passagiers aan boord, alle info en mooi op tijd weg. Naderhand waren de vertegenwoordigers erg blij en we kregen een groot compliment dat we alles zo professioneel “rond gebreid’ hadden.

Na de China mocht ik “pierewaaien”. Ik had de D-pier toegewezen gekregen waar aan alle gate’s de pc’s het niet deden. Gewapend met A4-tjes met de “bingo” ging ik op weg, mijn borst natmakend….

Bij de eerste gate waar ik kwam stonden 4 collega’s, 1 Agent, 2 nieuwe collega’s en een supervisor. Hier zou ik alleen maar in de weg lopen dus op naar de volgende.. D57 voor de HV 747 naar AYT. (PH-HZW) De collega die deze gate zou doen was nog niet aanwezig, dus zelf de voorbereidingen gestart. Direct contact opgenomen met kantoor over het aantal te verwachten passagiers, bijzonderheden zoals baby’s/rolstoelers e.d.om dit aan boord weer door te kunnen geven en uitleg geven dat alles eruit lag. Ook konden we voor de cockpit geen afsluiting uitdraaien. Tijdens het boarden komt gelukkig mijn collega aangelopen zodat ik met bingoën kon beginnen. 10 Minuten voor vertrek hadden we gelukkig iedereen. Pfew! Contact opnemen met kantoor voor de Final Figures en gaan met die banaan.

De volgende was de HV6117 op D77 naar AGP (PH-HZJ). Hier stond weer een collega met een trainee en daar liep alles op rolletjes en alles was onder controle zodat ze mij wederom niet nodig hadden. Vandaar naar de HV5203 op D81 (PH-HZG). Op weg daar naar toe kom ik Gijs Staverman tegen. Aangekomen bij de gate worden er opnamen gemaakt voor Boarding Now. Verder geen aandacht aan besteed want mijn collega hier kon alle hulp gebruiken, druk overleg met kantoor voor de bijzonderheden, ondertussen kwam ook de cockpit aan die ik gelukkig, zij het provisorisch de afsluiting kon geven. Terwijl ik aan de telefoon ben hoor ik een collega van het platform, die ondertussen bij ons stond, zeggen: Dat moet U die mevrouw vragen. Bleek dat de cameraploeg een geluidsopname wilde maken van de “boarding call” die wij altijd aan het begin van het boardingproces doen. Mijn collega had hier geen zin in dus was ik de “pineut” De eerste poging was één en al gestotter…pffff…. Nog maar een poging gewaagd en die ging gelukkig goed. Gelukkig was het geen beeldopname want die rooie biet die ik ondertussen had zou zo van het beeld knallen De duimen van Gijs gingen omhoog. Gelukkig! Gelukt! Zondag over 3 weken kunt U mijn stem horen. Allemaal kijken hoor

Zelf had ik ook nog een vlucht om af te handelen op D79. HV6145 naar ALC. (PH-XRE) dus daar snel naar toe. Via kantoor weer de voorbereidingen gedaan en de bijzonderheden opgevraagd. Volle kist met 3 baby’s en 2 rolstoel pax. Aan boord om alles door te nemen en wie zie ik daar: J. die ik een tijdje niet gezien en gesproken had. Gauw even bijgekletst en koffie gescoord. Daarna snel de rolstoelers aan boord gebracht en starten met het boarding proces. Ik stond hier alleen dus de bedoeling was eerst alle passagiers te verzamelen en daarna de bingolijst. Halverwege kwam een collega onverwachts helpen dus kon ik gaan strepen. 5 Minuten voor tijd misten we 1 passagier die we via kantoor lieten omroepen, gelijk de bagage laten zoeken. Passagier is nooit opkomen dagen, brug eraf en op tijd weg.

Ondertussen voelde ik mijn ogen
Nog even de vertrekhal met alle spullen voor komende (drukke) nacht aangevuld. Naar het weekend toe wordt het steeds drukker. Ik ben vrij!!!!! En zal de komende 2 weken niet op de vloer te vinden zijn.

Ik wens U een fijn Koninginneweekend en tot binnenkort!

Vandaag weer een rondje Europa gedaan en een wereldreis over Schiphol. Vanaf kantoor begon de reis naar C10 voor de gate-afhandeling van de Portugalia Airlines (NI301 naar OPO) die we sinds een paar weken afhandelen. In eerste instantie was ik in de veronderstelling dat wij hier, net als bij de Meridiana, ook de brug aansluiten. Aangezien ze met een Fokker 100 vliegen vroeg ik mij af hoe dit moest want deze toestellen staan normaal op het “Muggenplatform” omdat ze niet aan een brug passen. Toen ik het toestel zag sloeg de angst mij om het hart maar redding was nabij: de bruggendienst!



De volgende oplossing is er: men laat de trap van het toestel zakken, de leuning wordt ingeklapt, een plank wordt uitgeschoven en hopla! De brug eraan. Was blij dat ik het niet zelf hoefde te doen.
Nadat het toestel was uitgestapt won natuurlijk mijn nieuwsgierigheid het, en met camera gewapend aan boord. Toen ik aan de dames vroeg of ik enkele foto’s mocht nemen en plaatsen, werden de hoedjes uit alle hoeken getoverd en gingen ze er helemaal voor staan:



Collega Feliz met de dames
Let op de lederen stoelen in zowel Business als Economy Clas:



Ook de captain ging er helemaal voor zitten, maar eerst moest de cockpit ontdaan worden van de meeste papieren want zoals meneer zei: “Anders denken ze dat ik de weg kwijt ben”




Na de fotosessie gestart met het boarden. Dit gaat iets anders als bij charters van HV maar net zo leuk. Leuke passagiers, voornamelijk Portugezen en qua papieren afhandeling is het totaal anders.Wat dat betreft zit ik op een fantastisch afwisselende afdeling met de BM-ers erbij.

Na een lekker bakkie naar de vertrekhal om een uurtje zoet te brengen en daarna naar D57 voor de HV599 naar PFO. (PH-HZL) Hier staat sinds kort ook weer security aan de gate. Dit houd vreselijk op zodat ik vreesde te laat te vertrekken, en inderdaad 5 minuten te laat weg ondanks dat er maar 125 passagiers waren. Alle passagiers werkten voorbeeldig mee en geen bijzonderheden. Terug naar de vertrekhal voor nog een rondje check-in om daarna te pauzeren en weer terug naar de C pier.

Hier stonden de passagiers naar Nice te trappelen om te boarden ! C11 was de gate, HV5585 het vluchtnummer(PH-XRE). Nèt op tijd alle passagiers verzameld en brug eraf.

Nu met de voetjes omhoog en morgen weer een dag. Tot dan!

Loppies

Het was vandaag een relaxte dag. Alles lekker ruim gepland in tegenstelling tot wat we de laatste tijd gewend zijn. Eerst de First Class bij de China Airlines bevrouwd. Daar wachtte me bij de tweede passagier een verrassing: Hé ATCbox! (had natuurlijk weer mijn onafscheidelijke keycord om! ) Maar kent U die dan ??? Jawel, ik heb Daan een webcam van Spl geleverd. Toen ik zei dat ik weleens wat schreef was de reaktie: Dan moet U mevrouw Mieke zijn! (Hij zei "mevrouw" tegen me )Het werd een geanimeerd gesprek waardoor ik de kluts kwijt raakte en bij de gate het ticket van mijnheer als sneeuw voor de zon verdwenen was terwijl ik zeker wist dat ik het in de instapkaart gestopt had. Zo zie je maar weer, praten en breien gaat absoluut niet tegelijkertijd O ja, DDM bij deze de hartelijke groeten van mijnheer.

Na de koffie had ik een half uurtje waarin ik niet gepland was dus werd besloten dat ik even de boel op de vloer in de gaten moest houden, bij ons bekend als “floorwalken”. Het meeste werk is er met de passagiers verwijzen naar de juiste balie. De eerste 5 balies zijn namelijk ingericht als drop-off balie maar de mensen zien daar geen rijen en denken daar even snel in te kunnen checken, dus geef je uitleg en verwijs je naar de check-in of Self Service Kiosken en helpt daar eventueel inchecken. Zo ook bij mevrouw A.S., de eerste zangeres van BZN. Veel mensen hebben toch een vrees om van de apparaten gebruik te maken, onbekend maakt onbemind, nadat ik mevrouw had wegwijs gemaakt begreep ze niet waarom niet iedereen daar gebruik van maakte….. Tijdens de check-in weinig bijzonders gebeurt dus ik verheugde mij op de gate die ik zou gaan doen.

Ik kon van de Westhal naar het einde van de wereld, B19 voor de HV 5447 naar BGY. Dat is de gate waar het spookt met de apparatuur, dus ik hoopte dat alles goed zou gaan. Tijdens de voorbereiding zie ik weer een bekend koppie aankomen: Loppies! Eindelijk een vlucht samen, meestal tref ik haar alleen in het bemanningscentrum of bij een binnenkomende vlucht, nu kon ik eindelijk een bakkie met haar doen. Er wordt zelfs voor me geroerd, wat wordt ik toch verwend door sommige pursers!



De kist was net binnen en toen alle passagiers uitgestapt waren bleken er diverse bekende vlieg-collega’s aan boord dus werd er even met z'n alle lekker bijgeklept.
Dacht ik dat het een relaxte dag zou zijn maar we weten uit Loppies blogs dat ze fel is op handbagage Ondertussen komen we er tijdens ons overleg achter dat er volgens het systeem een 700 voor de deur zou staan, blijkt een 800 te zijn. Het verschil zit hem in het aantal stoelen, een 800 is groter dus dat was een geluk bij een ongeluk. Alleen, als je de registratie in het systeem veranderd, gooit hij alle ingecheckte passagiers door elkaar. Na overleg met kantoor besloten dat we het zo zouden laten want anders blijft het boardingapparaat de instapkaarten uitspugen omdat er een “verkeerd” stoelnummer op staat en omdat we op de handbagage wilden letten zou er al genoeg te doen zijn. In de omroep vermeld dat we handbagage zonder pardon zouden innemen maar aangezien de meeste Italianen geen Engels spreken…. Afgesproken met de crew dat we eerst de passagiers op rij 15 en hoger zouden boarden, dan zouden zij aan boord de passagiers op de juiste stoelen plaatsen want we wilden de passagiers die op de 700 ingecheckt waren bij de nooduitgang ook op dit toestel bij de nooduitgang hebben. Uiteindelijk bleven de apparaten het doen, zonder gezeur 12 stuks handbagage ingenomen en 5 minuten voor tijd de brug eraf! Yes!

Marjolein, vond het erg gezellig, volgende keer weer!

Afgelopen nacht zouden er 4 kisten binnen komen. Waaronder 1 uit een interessant bestemming DPS (Denpassar) via THR (Teheren). Slaapdronken beseften we niet dat dit geen normale HV bestemming is. De hele nacht met de fotocamera rondgesjouwd en toen ik de èèn na laatste kist ging aansluiten had ik alle rompslomp maar even op kantoor laten liggen. Al wachtend op D86 om een kist aan te sluiten komt er een bijzondere paradijsvogel voorbij getaxied :






Toen pas viel het kwartje. De PH-HZW is weer terug op het nest! Nog in de livery van Air Paradise waarvoor hij het hele winterseizoen gevlogen had. Ben als de wiedeweerga terug gelopen naar kantoor om mijn camera op te halen, hopende dat de gate bij terugkomst nog niet geblokkeerd was zodat ik even het platform op kon voor een paar foto’s.

De route die hij gevlogen had is om 11.00 lokale tijd in Denpassar begonnen. Tussenlanding in CCU (Kolkata). Van CCU naar THR en vandaar lokale tijd in Amsterdam om ongeveer 2.45 geland.

De rest van de nacht ingedeeld als pierencoördinator waarbij ik bij 7 vluchten de nieuwelingen die voor het eerst alleen een gate deden in de gaten hield. Alles verliep zeer voorspoedig. De tijd is omgevlogen en voor ik het wist lag ik alweer in mijn mandje.

O ja, ik dacht altijd dat als een apparaat in storing stond dat dat een technische storing heette. Vannacht heb ik ontdekt dat dat anders heet:




Nu ga ik me gauw opmaken voor de laatste nacht. De uitdrukking De laatste loodjes wegen het zwaarst, kan ik nu met recht beamen

Een goed nacht toegewenst!

De nachtdiensten die om 23.00 beginnen, beginnen altijd hèèl relaxed. Hapje, drankje. Gisteren had iemand een schaal vol met overheerlijke Italiaanse hapje mee genomen van Per Tutti! Daarna riep de plicht. Er kwamen er dit keer niet zoveel binnen, welgeteld 4. 1 uit Antalya en 3 uit de Egyptische zandbak.

We begonnen om 00.20 op D53 de PH-HZJ Kist was 50 minuten te vroeg en de volgende zou pas een uur later komen. Maar de heren piloten kregen haast want de 1 na de ander kwam een half uur vroeger.
00.51 HV286 PH-HZI uit SSH
01.11 HV554 PH-HZA uit HRG
01.27 HV378 PH-HZB ook uit HRG.

Op de laatste kist deed een bekend koppie de deur open: Loppies. Toen ik weer op weg wilde naar kantoor mocht ik niet weg van haar. “We hebben het net over je gehad en je moet even de cockpit in”. O??? Bleek de gezagvoerder van de vlucht een weblog fan, tevens ATCBOX-lid. Leuk om steeds onverwachts mensen te ontmoeten die jij niet kent maar die jou uit je weblogs kennen! Ook van de eigen collega’s komen steeds meer reacties.

Na de pauze even een uurtje aan de check-in gezeten. Elke dag komen er nu meer vluchten bij en alles zit vol of nagenoeg vol. Het is dus goed te merken dat het hoogseizoen in aantocht is.

We hebben al een paar jaar dezelfde groep Freelance collega’s. Zij deden tot op heden alleen maar de check-in. Nu mogen zij ook aan de gate de afhandeling gaan doen. Een aantal heeft de cursus al doorlopen en worden nu ingewerkt op de gate. Vandaag en morgen heb ik een freelancer om in te werken.

Als eerste hadden we een vlucht naar LPA (PH-HZB) op D71. Aangezien ze totaal 4 dagen met verschillende collega’s meeloopt en er al 2 gehad had, moest ik eerst zien uit te vissen wat ze allemaal al wist en niet wist, dus ik liet haar lekker haar gang gaan. Ik had er net zo goed niet bij kunnen zijn want ze was steengoed. Bij elke trainee merk je dat iedereen moeite heeft net als jij in het begin, met dezelfde dingen. Iedereen ziet altijd in het begin enorm op tegen de omroep. Het is ook niet niks als er een hele kist (186) man/vrouw je en-masse aankijkt

Daarna door naar de HV579 naar AYT op D57. (PH-XRZ). Kist zat helemaal vol dus het verzoek was om de handbagage wat meer aandacht te geven. Ik kon mijn trainee haar gang laten gaan dus de handbagage was mijn pakkie-an Gelijk in de omroep vermeld dat de vlucht vol zat en dat er zonder discussie te zware bagage ingenomen zou worden. Reacties niet van de lucht natuurlijk maar uiteindelijk geen onvertogen woord omdat je duidelijk in je omroep bent. Ik heb het geweten om die dingen in te nemen! Bij de laatste passagier ging ik zowat door mijn rug, geloof dat hij er bakstenen in had zitten

Na deze vlucht had ik nog een koffiepauze te goed en dan zou het einde dienst zijn. Bij melding op kantoor een evaluatie van de trainee van het afgelopen weekend en de jongedame van vandaag en daarna kon ik lekker vroeg naar huis.

Het bed riep al heel hard….

Soms zit het mee, soms zit het tegen…..

Ben wonder boven wonder weer heelhuids in bed beland, kon nauwelijks mijn ogen openhouden op de terugweg……soms zit het mee
Na 3.5 uur slaap vond Woef het genoeg en opende de slaapkamerdeur…… soms zit het tegen…

Vandaag stonden er weer lekker veel vluchten op de planning. Te beginnen met de HV555 op D57 naar MLA. (PH-XRY) Met ingang van vandaag staat daar aan de gate een ploeg van security voor een extra controle, genoeg stof voor commentaar van de passagiers, ze zijn nl al bij het betreden van Airside al gecontroleerd…. Ach ja, soms zit het tegen .
Vond het vandaag extra jammer dat ze er stonden omdat ik er met de trainee behoorlijk wat vaart in wilde zetten en dat houdt dan alleen maar op. Bovendien hadden we een zeer korte overstap naar de volgende vlucht op C08. De afhandeling van deze vlucht deed hij heel behoorlijk en ik was best tevreden . Heb hem voortijdig naar de volgende vlucht gestuurd en zelf hier alles afgemaakt en daarna gauw achter hem aan.

Het is toch gauw een minuut of 15 lopen van D57 naar C08, heb er weer een persoonlijk record weten uit te slepen door het in 10 minuten te doen omdat ik onderweg al hoorde dat 1 systeem op C08 het niet wilde doen en de arme jongen stond daar alleen Op deze vlucht HV607 naar FUE (PH-HZF) veel jonge gezinnen, 13 baby’s! En allemaal waren ze goed te horen. Duurde lang voordat iedereen zijn zitplaatsje had gevonden. Ondertussen vroeg de captain mij waarom het zo duurde. Ik ging er maar even bij zitten wetende dat deze captain een behoorlijk gevoel voor humor heeft. Wilde net vragen of zijn humeur weer net zo zonnig was als laatst toen hij alweer los brak. “Ik hoor het al, ik hoef het niet meer te vragen, wordt weer een gezellig vlucht!” Co moest lachen, die kende hem waarschijnlijk al langer….

Terug aan de balie om de administratie af te maken van deze vlucht komt er HV crew al zwaaiende voorbij op de band: “Koffie staat klaar op C14 hoor!” Eindelijk weer eens bekende crew, had al een poosje geen koffie meer gescoord Toevallig moesten we daar toch heen, dus dat kwam zeer goed uit. Soms zit het mee….. De HV6143 (PH-HZN) stond hier al te trappelen om de passagiers te ontvangen, maar ja, basiq passagiers dus dat kun je dan weer op je buik schrijven. En inderdaad 7 passagiers die op het laatste moment aankwamen en dan verontwaardigd zijn dat je ze erop aanspreekt en 1 no show passagier. Soms zit het tegen.... maar de koffie maakte alles goed….

De stappenteller liep vandaag weer mee….. 11000 en nog wat
Ik zet voorlopig geen stap meer….tot dinsdagavond 23.00. Heb ik weer fijn nachtdienst…is lang geleden

Bis dann!

Wat is dat toch een kl*te tijd : 02.30 beginnen. Midden in je diepe slaap de wekker op een onmogelijk tijdstip. Enige troost is dat nu het seizoen weer begonnen is, je niet de enige bent. Zoals gezegd had ik vandaag een trainee van een collega mee om te beoordelen hoe hij het doet en de puntjes op de i te zetten. Ik moet zeggen, hij viel me niet tegen. Moet wel teveel achter zijn vodden zitten. Heb hem eerlijk gezegd als ie niet de vaart erin zet dat ik er een zwaar hoofd in heb als hij straks alleen aan de gate staat.

Toen we ons meldden in de hal, stond het zwart van de mensen. Ik had gedacht nu we in vertrekhal 3 zitten, die groter en ruimer is, dat de rijen niet buiten zouden staan zoals in vertrek 1 het geval is, maar hier kan het ook zag ik afgelopen nacht….. Eerst een uurtje check-in gedaan waar de trainee absoluut geen moeite mee heeft. Kleine dingetjes waar je zelf de ervaring mee hebt opgedaan probeer je als handreiking mee te geven.
Het voordeel is als je een trainee hebt dat je lekker veel “gates” krijgt. Nu ook, 3 achter elkaar . Omdat hij al 4 weken meeloopt is het de bedoeling dat ik alleen maar meekijk en achteraf vertel waar hij op moet letten. De eerste vlucht was een charter, HV345 naar ALC (PH-HZV) niet vol, dus het zou een makkie moeten zijn, ware het niet dat er veel ouderen aan boord zaten met een rolstoel….. Bij een charter is er in het algemeen meer werk te doen dan bij een Basiq-vlucht. Zo noemen we ze nog altijd om het verschil in afhandeling aan te geven. Ik heb bij deze vlucht als een ouwe Duitser bevelen staan te geven: nu dit! En nu dat! Vergeet dit niet! Na afloop van deze vlucht was ik niet erg tevreden dus òp naar de volgende.

D73 HV5131 naar BCN. Een “Basiq” vlucht. (PH-XRD) Over deze vlucht was ik redelijk tevreden over hem want wat ik bij de vorige vlucht had staan te “bevelen”, had hij goed in zijn oren geknoopt Daarna door naar D81 voor de HV5201 naar MAD. Hier kreeg hij een beetje de zenuwen want de passagiers kwamen èrg laat aan de gate. Hier kon hij dus goed het verschil in mentaliteit bij de passagiers merken. Maar toch nog op tijd vertrokken na heel wat zweetdruppels van de trainee. Ik heb hem de opdracht mee gegeven vandaag bij zichzelf na te gaan wat er goed en fout ging en wat verbetering behoeft, en dat we vandaar uit vannacht weer verder gaan.

Ik wens U een goede nacht!

0900-8844

Sinds deze week is er schuin tegenover mijn appartementencomplex een dag-en nachtopvang voor daklozen geopend…. Gisteren werden de omwonenden vriendelijk op de hoogte gesteld door middel van een brief . De laatste dagen hebben we al overlast hiervan mogen ondervinden. Regelmatig zitten er groepjes mannen in het trappenhuis te roken en te drinken en de nodige rotzooi wordt er achter gelaten. De politie heeft zo’n mooi meldingsnummer waar ze, toen het in werking gesteld werd een mooie slogan voor hadden: Geen Nood, Wel Politie. Ja, ja, heb ze gebeld maar op het moment van melding waren de heren gevlogen, moest maar weer bellen als ze er weer zaten. Heb toen zelf de bezem erdoor gehaald en mijn eigen straatje schoon geveegd….. De heren moesten oppassen dat ze niet nat werden .
Toen ik er later met Woef langsliep vonden ze het een lief hondje! Heb ze gewaarschuwd dat ie niet blaft maar direkt aan het verscheuren slaat Ik ben er mooi klaar mee….

Ik heb sinds vandaag een nieuwe manier van voort bewegen: Fietsen. Of zoals DDM zegt fiesten Vlak voor zijn overlijden had mijn vader een Gi(g)ant(ische) fiets gekocht, helaas heeft hij er weinig plezier van mogen hebben. De afgelopen jaren stond de fiets eenzaam en alleen naast zijn maatje in de garage weg te kwijnen. Gisteren besloot mijn moeder de fiets een tweede leven te gunnen en hem om te ruilen voor een damesfiets die nu onderdak bij mij heeft gevonden. Vandaag heerlijk mee rondgetoerd, zo’n 30 kilometer weggetrapt. Maar wat een ellende hier in dit (Lely)gat om op de fiets je weg te vinden, er mag hier namelijk niet op de wegen gefietst worden maar alleen op de speciaal aangelegde fietswegen. Zie als verstokte autorijder dan maar eens je weg te vinden. Doel was



De fietswegen lopen kriskras door dit gat waardoor je met je richtingsgevoel totaal de weg kwijt raakt. Om in luchtvaarttermen te blijven: dwars door de polder met een behoorlijk crosswind. Maar ik ben er gekomen:




De Buk heeft weer vleugels….






En wat een gigantische fiets hè? De BMW onder de fietsen. Mam, ik ben er erg blij mee!

Ga zo mijn mandje in, mag me vannacht om 02.30 melden. Ik krijg dan een trainee mee van een collega die het met hem niet meer ziet zitten. Ik zal de zweep er eens over halen!

Ajuus en trust!

Gisteren begon de dag met een “gate”. Vanaf kantoor in het bemanningscentrum zou ik mee lopen met een collega naar de D-pier. Al met 2 voeten in de pier werd ik terug geroepen. Of ik eerst even via de Westhal wilde lopen om wat op te halen. Vorige week was het èèn of andere thema-week waarbij ze stappentellers hadden uitgedeeld in onze kantine. Ben nu echt benieuwd hoeveel ik op zo’n dag loop……

Na het ophalen van de spullen, de HV5135 op D77 naar BCN (PH-XRY)opgestart. Kist was nog aan het uitstappen toen de purser van die vlucht vroeg of de buggy’s naar boven kwamen. Ik bij hoog en bij laag beweren dat dat al jaren niet meer gebeurt…. Ik was duidelijk nog niet wakker want die komen gewoon boven Op de vlucht werden geen bijzonderheden verwacht maar aangezien we pas 25 minuten voor vertrek konden boarden verwachtte ik nog wel èèn ander. Meestal als het anders loopt dan normaal….de wet van Murphy…. En inderdaad…. Een passagier had geboekt en ingecheckt via internet. Wanneer men dat doet moet je aanvinken dat je paspoort geldig is. Aangezien meneer alleen (te grote) handbagage had was hij niet bij de check-in geweest dus was zijn paspoort ook nog niet gecheckt. Helaas voor hem liep hij bij mij aan de gate tegen de …. Paspoort verlopen….. Meneer stond aardig voor joker want hij reisde met zijn baas… De vlucht ging aan zijn neus voobij.

Daarna de rest van de dag aan de check-in doorgebracht en er zelf maar weer een feest van gemaakt want we hadden aardig wat passagiers met golfbags die we moesten vertellen dat er tegenwoordig voor het meenemen daarvan betaald moet worden…. Blij zijn ze daar niet mee….

Tussendoor stond er ineens een meneer voor mijn neus: “Ben jij Mieke?” Op mijn bevestiging antwoordde hij: “Ik ben Peter” zie weblog Stroo's weblog. Via de commentjes in onze weblogs over een weer, zijn we in contact gekomen. Dit was wat je met recht een "bliksem-bezoek” noemt want ik was druk bezig met passagiers en had geen tijd om even te “beppen”.

Na thuiskomst de stappenteller gechecked. Ondanks dat ik niet veel onderweg ben geweest toch op deze dag 13 kilometer gelopen…..

Vandaag eerst 3.5 uur aan de check-in van de Iran Air gezeten. De gewone discussies over de overbagage die passagiers bij zich hadden passeerden hier weer de revue. Bij iedere maatschappij is het standaard in te checken gewicht 20kg, bij Iran Air krijgt men al 10kg extra…. Passagiers die ik aan het inchecken was, hadden 30 kg te veel bij zich, na overleg met de vertegenwoordiger besloten ze het thuis te laten omdat ze teveel moesten bij betalen…. Ja Ja, thuis laten. Opeens verschenen dezelfde dozen weer op mijn bagageband maar dan bij 2 totaal andere passagiers. Toen ik de andere passagiers nog zag staan maar nu zonder de dozen wist ik genoeg. Ineens waren de nieuwe passagiers “vrienden” van de anderen….…. aangezien er duidelijk bij de check-in staat aangegeven dat men niets van andere passagiers mag meenemen of aannemen, weigerde ik, na uitleg, dan ook dit in te checken. Natuurlijk geven ze zich niet zonder slag of stoot over, pas nadat ik had gezegd dat ik nu verplicht was de politie te waarschuwen werden ze gauw van de band gehaald

De dienst werd afgesloten met wèèr een BCN, soms heb je gewoon een abonnement op bepaalde vluchten . D87 stond weer op de rol, de stappenteller was vandaag weer ingeschakeld….. Gelukkig was de vlucht dit keer ruim gepland, ik had namelijk even een trainee mee van een andere collega, zodat ik nu even rustig met hem alles kon voorbereiden. Tijdens het voorbereiden zag ik iemand van het platform al steeds kijken maar besteedde er geen aandacht aan. Opeens stond die persoon te zwaaien en te wijzen, dus toen ben ik er maar even heen gelopen. Bleek collega-blogger KLM641 Leuk jongens, om jullie zo langzamerhand allemaal eens tegen te komen! En wie weet Ron, zie ik je in de toekomst regelmatiger

Al met al vandaag weer 11 kilometer gelopen...Daar kan geen sportschool tegenop!

Nu nog even gauw de hond pootje lichten, die staat al met zijn neus onder mijn arm want het bloggen duurt hem alweer veel te lang!

Ciao!

Anton en de meisjes…..

Anton Heijboer is niet meer…. In de jaren zeventig trok hij veel aandacht omdat hij 4 vrouwen had, later vijf. In 1989 had ik de eer hem een bezoek te mogen brengen. Mijn ex kwam door zijn werk bij hem over de vloer. Elk van de vrouwen had een roedel van een stuk of 10 herdershonden. Aangezien ik helemaal “gek” van die beesten ben, werd ik uitgenodigd om een bezoek te brengen. Zo gezegd zo gedaan… hoogzwanger van mijn eerste kindje stond ik ineens tussen “kalven” van herdershonden. Geen gewoon formaat maar ècht Hudge! Iedere vrouw had haar “eigen huis” binnen het huis. Wat ik me ervan kan herinneren is dat men hèèl relaxed met elkaar en met het leven omging. Geen gestress, alles in volmaakte harmonie met elkaar en met de natuur. Heb ècht mijn ogen uitgekeken, Anton gaf ook nog een demonstratie hoe hij schilderijen maakte……

Op de dag van mijn bevalling kreeg ik een bos witte rozen, zo groot heb ik nog nooit gezien! Kaartje erbij: Anton en de meisjes. U begrijpt, het kaartje heb ik natuurlijk nog steeds.

Anton rust zacht.


Zoals gemeld stond ik gisteren “langs de lijn” bij mijn zoon. Heb een fantastische wedstrijd gezien. Al binnen 10 minuten stond het 5-0. Met de rust was het 5-2 en uiteindelijk gewonnen met 9-3. Elke keer weer verbaas ik mij erover hoe mijn zoon op zijn grootvader lijkt wat betreft houding, style en positie in het veld. De appel valt schijnbaar niet ver van de boom.






O ja, sinds vandaag woon ik samen:



Zal wel weer wennen zijn om met iemand rekening te houden

Het vrije weekend zit er weer op…

Ciao

HV 531

Omdat ik wist dat DDM vandaag zou vliegen had ik gisteren al deze vlucht aangevraagd. Gelukkig was het gelukt me op deze vlucht te laten in te delen. Ik had het niet verwacht omdat er diverse trainee’s op het moment gate-training krijgen. Eerst naar de vertrekhal om deze vlucht in te checken. Ik kreeg bij voorbaat al medelijden met de cabine crew . Veel ouderen die de zon opzoeken….. ( - bende overigens met respect hoor!) Met overbagage hebben we aan de check-in altijd veel problemen voordat de passagiers het accepteren voordat ze willen betalen. Deze mensen vliegen niet zo vaak dus die trekken bij wijze van spreken de portemonnee al omdat ze bang zijn anders op de vlucht geweigerd te worden. Toch wel vertederend…..

Na de koffie op naar D85 (PH-HZK) voor de HV531 bestemming FAO. 158 pax dus in je eentje flink de pas erin bij het boarden vooral ook omdat zoals gezegd de gemiddelde leeftijd behoorlijk hoog lag en dan alles niet meer zo snel gaat. Er zat, zoals wij dat noemen ook een WCHC passagier aan boord. Dit betekend dat meneer/mevrouw vanuit de rolstoel de vliegtuigstoel in getild moet worden. Hier hebben wij een bedrijf voor die dat doet. Ik probeer altijd 5 minuten vòòr instaptijd dit te laten doen zodat je geen oponthoud hebt. Helaas lukte dat deze keer niet en het duurde 10 minuten voordat de andere passagiers konden volgen. Ondertussen kwam DDM met zijn collega aan de gate. Passagiers zullen wel gedacht hebben dat wij elkaar allemaal kennen, zoals wij elkaar begroeten (Je rook overigens lekker hoor Daniëllo! ) Ondanks alle oponthoud precies op vertrektijd de brug eraf. Eigenlijk 2 minuten te laat, maar ja, je kan niet alles hebben. Froek ik heb er alles aan gedaan om je mannetje straks weer bijtijds thuis te hebben! De kist kreeg direkt de push-back dus gauw naar boven gerend om de heren uit te zwaaien…. Tegenwoordig moeten we erg oppassen dat de delay code niet op jouw naam komt te staan omdat daar weer consequenties aan verbonden zijn. Gelukkig kon ik verantwoorden waarom de brug er 2 minuten te laat af was…pfew! De dans weer ontsprongen.

Daarna terug naar het bemanningscentrum voor mijn warme hap. Daar bleek dat ik mijn pauze niet uit kon zitten omdat ik terug moest naar D87 voor de HV5585 (PH-XRW) naar mijn favoriete bestemming …. NCE. Op 7 stoelen na vol. Verder geen bijzonderheden te verwachten, geen slecht ter been zijnde pax, geen baby’s, geen rolstoel pax. Dan verwacht je altijd vroeg klaar te zijn … dacht het niet…. Doorgewinterde reizigers, dus die laten je echt tot het laatste moment wachten. 10 minuten voor vertrek moeten wij tegenwoordig aan het platform doorgeven hoeveel passagiers we missen en van die passagiers wordt dan 8 minuten voor vertrek de bagage verwijderd. Op dat moment waren het er nog zoveel dat ik alweer begon te vrezen dat mijn laser van de boarding computer weer geweigerd had dus gauw naar de purser gebeld of hij ondertussen een headcount wilde doen. Druppelsgewijs kwamen alle passagiers aangesneld (en die kregen van mij natuurlijk een uitbrander; toen miste ik er nog 2, purser kwam op het juiste aantal, pax zaten gewoon aan boord dus het kastje had er 2 gemist. Exact op tijd de brug eraf. Wauw! Was weer topsport vandaag. Regelmatig hebben wij collega’s aan boord die IPB meereizen, zo ook op deze vlucht….. die kijken hun ogen uit dat wij alleen de gate-afhandeling doen. Bij grote Zus staan ze minimaal met 3 gate-agents….. Ben dan best wel trots dat wij als afdeling dit alleen doen.

Nu gelukkig weekend. Morgen ben ik langs de lijn de vinden, maandag weer een leuk dagje in het vooruitzicht, hé Shaddy?

Fijn weekend allemaal!

Daar was’k weer eens. Alleen afgelopen maandag vrij gehad. Ik was helemaal op, gesloopt, uitgeput en wat U nog meer voor alternatieven kunt bedenken zodat ik absoluut geen puf meer had om er een blogje tegenaan te gooien. Normaal gesproken ga ik 2 keer per week naar de sportschool, daar moest ik me vanochtend weer even voorstellen De reden was dat mijn trainee mij helemaal leeg zoog, zo veel energie vroeg ze. Om èèn of andere reden sloeg mijn aanpak van opleiden niet aan bij haar of ze wilde het niet aannemen.

Om mentor te kunnen worden bij ons krijg je eerst een gedegen opleiding. Allerlei tips en handvaten krijg je aangereikt. Ook sta je gelukkig tijdens het opleiden van een trainee niet alleen. Je kunt op elk willekeurig moment terecht bij je leidinggevende voor begeleiding en advies. Afgelopen dagen diverse keren overleg gehad over mijn trainee en mèt haar, maar helaas, voor mij hield het bij dag 9 op voor haar omdat ik er geen vertrouwen in had. Op dag 5 moet je toch minimaal zelfstandig kunnen inchecken…. Misschien had ze wel het idee moet ik van zo’n broekie aannemen wat ze zegt????? Maar ook hier wordt niet over 1 nacht ijs gegaan. Men krijgt ten allen tijde een herkansing bij een andere mentor. Ik hoop voor haar dat het nu wel lukt.

Doordat we op dit moment zoveel trainees hebben die ook de gate moeten leren, worden alle gate-afhandelingen momenteel door een mentor en een trainee gedaan. Aangezien ik dus vandaag en morgen geen trainee heb, heb ik alleen maar in de vertrekhal gezeten. Heb weer genoeg met de passagiers mogen beleven vandaag De dienst begon met een 3 uur durende sessie bij de check in van de Iran Air. Heb tòch weer verbaasd gestaan wat deze mensen allemaal mee slepen. Ik heb er al eens eerder over verteld en zal daar verder niet meer over uitwijden voordat ik behalve mijn trainee ook U nog eens ga vervelen

Daarna nog een paar uurtjes de check in van HV gedaan. Ik hoop dat ik morgen meer te vertellen heb, zoniet dan maandag zeker want dan heb ik een afspraakje met een kleine bekende member van ATCbox. Daar gaat U ongetwijfeld wat over horen.

Also…bis dann!

Licht uit...

In overleg met mijn schaduw hadden we de diensten van vrijdag en zaterdag omgeruild. Donderdag dus laat gehad, vrijdag weer vroeg, zaterdag laat en vandaag vroeg. Toen ik ’s avonds mijn uniform dus uittrok kon ik er’s ochtends zo weer inspringen We hadden deze dagen wel korte diensten die gewoon omvlogen.

Vandaag zaten we met 2 mensen aan de drop off, 2 trainee’s en een invaller van grote Zus aan de check in. Op een gegeven moment werd het zò druk dat 1 van de mentoren maar mee is gaan tikken en ik 3 mensen onder mijn hoede had om in de gaten te houden. Geeft wel een kick om heen en weer te rennen en hand- en spandiensten te verlenen. Ondertussen functioneer je ook als vraagbaak voor de passagiers, die zien je staan en denken dat je niks te doen hebt ....Rolstoelen regelen, mensen verwijzen…. You name it…Op zondag zitten op de lijndiensten voornamelijk Italiaanse en Spaanse toeristen die het weekend hier door gebracht hebben en doordeweeks is het de zakenreiziger die op deze vluchten zitten. Het was dan ook een wereld van verschil van mentaliteit van de afgelopen dagen. Ook veel charters dus: vakantieganger. Gewoonweg heerlijk om met deze mensen te werken. Moe maar voldaan kwam ik thuis.

Gelukkig mochten we ook nog even pierewaaien. Tijdens de dienst werd ik al gebeld en op de hoogte gesteld dat de kist LIAC (Late Incoming Aircraft) was maar dat de omdraai zo kort mogelijk moest zijn omdat anders de crew uit hun uren zouden lopen. Toen we ons aan de gate meldden bleek dat hij nog wat later zou binnenkomen en ik hoopte stiekem dat er een andere crew ingezet zou worden zodat we toch de normale omdraai van 1 uur zouden kunnen hebben. Helaas! IJdele hoop….. Het was gelukkig een charter, HV 173 via ACE naar FUE, (PH-HZD) deze passagiers willen graag op vakantie en zijn altijd op tijd aan de gate. Toen de crew aan boord was, zijn we direct gestart met het controleren van de instapkaarten zodat op het moment dat de deuren open kunnen we al halverwege het proces zijn. Op het moment dat we begonnen wordt ik opgepiept via de portofoon, de persoon zegt zijn naam niet maar ik wist direct wie het was: Dammer Peter, zie weblog en foto 16 maart. (Ik herken je stem uit duizenden hoor Peter! ) om mij te informeren dat HV aan deze vlucht een hoge prioriteit gaf betreffende het vertrek. 7 minuten over 3 was de kist binnen, 15.20 kist leeg en konden schoonmaak en catering aan de slag. 15.39 konden we boarden en een minuut later conform. Doordat er ergens iets langs elkaar heen gegaan was, was er een stoel dubbel uit gegeven, dus nog gauw even stoelendans aan boord gedaan en om 15.58 de brug eraf! Toch mooi 9 minuten van het standaard omdraai uur afgeknabbeld! Als de crew uit hun uren gelopen zouden zijn zou dat betekenen dat ze op de terugweg naar beneden hadden gemoeten en daar overnachten. Stel je eens voor wat een geregel en toestanden dat dan ook weer voor passagiers geeft.

Ik ga d’r vandoor, het licht is ff uit na deze hectische dagen…

A bientôt!

Respectloos….

Het verbaasd me totaal hoe respectloos sommige mensen (passagiers) zijn. Om mijn trainee zo snel mogelijk ingewerkt te krijgen zit ze vanaf dag 1 achter de pc bij de check-in en ik zit daar achter haar te sturen en aanwijzingen te geven. Alle begin is moeilijk, dat weet U waarschijnlijk zelf wel uit eraring. Als ik dan zie en merk hoe mensen reageren als men merkt dat het niet vloeiend gaat…..gezichten trekken naar elkaar en medepassagiers….. opmerkingen maken…..haar negeren en aan mij de vragen stellen… uit de rij stappen en zo diep mogelijk zuchten om te ongelofelijk! Welgeteld 1 passagier die met haar meeleefde en haar succes wenste. Zó dat moest ik even kwijt…. Het was voor haar vandaag echt niet gemakkelijk aan de check-in wat een vervolg kreeg aan de gate.

Op D83 stond de HV5133 naar BCN op ons te wachten. Internet check-in deed het weer dus vele instapkaarten met bar-code. Daar hebben we aan de gate een speciale laser voor die de passagiers registreert en board. Dàchten wij. Vlucht zat niet vol en alles liep gesmeerd, totdat we op het laatste moment 16 passagiers misten. Dit zijn er teveel die je op dat moment mist zodat ik al wist dat er iets met het boarding-kastje moest zijn. Terwijl mijn trainee aan boord de stoelen checkte kreeg ik nog 6 passagiers dus nog 10 te gaan, nog steeds teveel. Ondertussen deed de purser een headcount aan boord en kwam uit op een totaal van –2. Dus zouden we nog 2 passagiers moeten missen. Mijn collega miste van haar lijstje 1 passagier dus toen met de totale passagierslijst door de cabine om de namen af te strepen. Wat blijkt….omdat de kist niet vol zat was een passagier maar op een andere stoel gaan zitten zodat mijn nieuwe collega in de war gebracht was. Uiteindelijk 2 passagiers die de avond ervoor ingechecked hadden via internet en no show waren aan de gate, geen bagage ingechecked dus gauw trossen lossen en gaan.... Uiteindelijk de vertraging nog kunnen beperken tot een minuut of 10. Zeer aardige crew aan boord, zelfs het raampje van de cockpit ging nog even open toen we de brug eraf haalden om ons te bedanken . Het lijkt wel alsof de duvel er mee speelt…als je iemand inwerkt gebeuren er de gekste dingen die normaal gesproken niet gebeuren. Maar op deze manier leert ze wel alert te zijn en de dingen op te lossen zodat als ze straks alleen staat het zeker goed gaat.

Afgelopen maandag tijdens mijn dienst stond er ineens een jonge man voor mijn neus in een rode sweater van een nieuwe afhandelaar op Spl, die zei op zoek te zijn naar ATCbox keycords. Daar ik ook de weblogs van Rysz gedeeltelijk gevolgd had wist ik al dat dit Rysz was, stond overigens ook op zijn keycord te lezen Sindsdien kom ik hem regelmatig tegen, ik vraag me af wanneer ik de andere keycords eens tegen het lijf loop…..

Morgen een nieuwe dag, eens kijken of de passagiers eens vriendelijker willen zijn tegen nieuwe mensen

In heel mijn werkzame leven heb ik mij nog nòòit verslapen. Dit zou mij vanochtend zowat overkomen. Momenteel vreet het werk en inwerken gewoon energie dat ik mijn wekker een klap heb gegeven en weer omgedraaid….. Na een kwartier droomde ik dat mijn wekker afging….pfew! Saved by the bell!

Vandaag begon met de check-in alsof we niet weg geweest waren en de passagiers gewoon gewacht hadden totdat we er weer waren. Het hoogseizoen is écht begonnen, volgens mij is ie vorig jaar na de zomer niet eens geëindigd

De lijndiensten worden momenteel omgenummerd van 5000 serie naar 6000 serie en de charters worden weer ouderwets 3-cijferig ipv 4. Daardoor kon men helaas niet via internet en de Self Service Kiosken inchecken waardoor we aan de drop-off weinig te doen hadden en de check in passagiers maar naar voren haalden zodat mijn trainee toch de broodnodige ervaring kon opdoen. Vandaag waren er veel passagiers met golfbags. Daar zijn nogal veel verschillende regels voor. Mochten ze voorheen ten alle tijde gratis mee, nu is het zo dat bij bepaalde touroperators naar bepaalde bestemmingen dat nog zo is, de overige passagiers moeten nu helaas betalen voor het vervoer. Zo leert mijn trainee stukje bij beetje het totale plaatje van wat een check in betekend kennen. Ook ik wordt weer eens met mijn neus op de feiten gedrukt voor wat betreft mijn ongeduldige karater , ik wil vaak te snel, denk dat ze het na 2 weken theorie en 4 dagen praktijk wel weten omdat het voor ons zelf zo vanzelfsprekend is, de waarheid is anders……Ben niet echt in de wieg gelegd voor onderwijzeres maar heb er wèl veel plezier in om nieuwe collega's in te werken.

Vandaag ook nog naar de HV6411 naar NAP geweest op B19. Voor het eerst sinds lange tijd alle passagiers op tijd aan de gate en geen no show passagiers. De boarding procedure liep voorspoedig totdat het boarding-kastje het begaf. Op deze vluchten werken we met E-tickets maar opeens zag ik een ticket liggen…. Dit klopt niet! Doordat we met “de hand” moesten boarden moet je op alles tegelijkertijd letten waardoor er een passagier met bestemming Billund tussendoor glipte en al bijna aan boord was. Hij moest wel boarden bij deze gate maar dan pas een uur later. Zijn horloge stond een uur later, dus hij was er heilig van overtuigd dat hij in het toestel naar Billund stapte…… terwijl de monitor bij de gate toch echt Napels aangaf en ik dat ook omgeroepen heb. Zo blijkt wel weer dat je ogen en oren overal tegelijk moet hebben…..

Ben benieuwd wat we morgen weer mogen beleven….