Gisteren vloog ze nog…
…en vanochtend ook nog 1 vlucht. Ik heb het over Air Exel en Alsace Exel. Na eerst als duvelstoejager overal even ingezet te zijn geweest moest ik de Kl 2253 naar Maastricht instappen. De vlucht was al vertraagd en nog eens door vertraagd toen ik aan de (bus)gate kwam. Passagiers waren al aardig ongeduldig. Na eerst een omroep gedaan te hebben vanwege de vertraging, LIA, of te wel Late Incoming Aircraft kreeg ik even later te horen dat het vanwege schoonmaak en catering nog even kon duren. Ondertussen had ik de passagiers al ge-preboard, dat betekend dat ze al klaar zaten in de bus om naar het vliegtuig gebracht te worden. Helaas kon de bus geen 20 minuten wachten dus passagiers weer de clean area in. U kunt zich voorstellen dat dit behoorlijk onrust gaf, sommigen dachten al dat er technisch iets ernstigs aan de hand was. Zoals als later bleek, en dat heeft U in de persberichten kunnen lezen, en waar ik niet over uit kan wijden, waren er andere dingen aan de hand. 20 Minuten later kreeg ik het bericht dat alles geregeld was en de bus kon afsturen. Helaas bleek dit bericht ongegrond en kwam de bus met passagiers weer retour gate. Uiteindelijk besloten in overleg met kantoor en diverse andere kanalen een bus te regelen naar Maastricht en de passagiers zo te vervoeren. Ook catering voor onderweg werd geregeld. Heb helaas nu aan den lijve ondervonden wat een ellende zulke situaties veroorzaken bij passagiers. Voor de rest van de dag alle vluchten van beide maatschappijen gecancelled. Triest….
Na deze ervaring had ik dringend behoefte om mijn suikerspiegel omhoog te brengen. Via de snoepautomaat in het bemanningscentrum op weg naar kantoor. Maar zo ver kwam het niet. Bij de snoepautomaat liep ik tegen een zeer interessant persoon op. Een al wat oudere heer (bejaard klinkt zo vervelend vind ik) zat hier aan tafel met een boek voor zich. Dit boek trok zó mijn aandacht dat ik er direkt indook. De man bleek Peter Steinmetz en auteur van het boek: 1934-2000 Cabine , koffie op hoog niveau. Het bleek dat meneer oud-purser was en vanaf begin 50er jaren tot en met zijn pensioen eind jaren 80 bij de KLM gevlogen had. Ik heb hier een zeer interessant gesprek gehad. In het boek staan allemaal verhalen en interviews met cabine-personeel uit die jaren. U begrijpt, dit boek moest ik hebben! Direkt na thuiskomst begonnen met lezen en gun nu mezelf amper de tijd om een blogje te maken.
Ik wens U een fijne avond en ben voorlopig onbereikbaar, ik zit met mijn neus in dit boek!






