maandag 22 januari 2007

Files....ik ben ze spuugzat . Voorheen door de begintijden van de diensten nooit last van files, het rooster is gewijzigd en ik sta alleen nog maar in de file. Vanochtend zou ik om 09.00 moeten beginnen. Onbegonnen werk! Gelukkig kon ik mijn dienst een uur eerder beginnen, dan is het nog te doen, maar ik moet wel voor een ritje van 45 min. anderhalf uur voor aanvang dienst in het Snorrewieltje springen.

Zo...dat was ff stoom afblazen

De Bulgaar in Vertrekhal 3 zat al met smart op me te wachten . Voornamelijk Bulgaren die huiswaarts keren en een enkele zakenreiziger. Nooit een onvertogen woord bij de check-in tot vanochtend..... Nederlandse zakenvrouw met een Platinum Frequent Flyer kaart (van de Witte Zwaan). Zij wilde niet begrijpen dat wij alleen maar ingehuurd zijn voor de grondafhandeling en dat aan haar kaart bij de Bulgarian geen privileges verbonden zijn, zoals de 2 extra stoelen die zij eiste......

Dat je vervolgens bij de check-in van HV op je woorden moet letten bleek later.... Ik kan zelfs niet eens meer ongestoord chagrijnig zijn ....Denk dat ik mijn keycord maar in een hoek gooi De passagiers die voor mij stonden hadden nl. ook een ATCbox keycord en wisten zelfs mijn naam alleen de nick van hen zei mij niets, sorry .

Later bij de binnenkomst van de Aer Lingus stond ik netjes met mijn verwijsbriefje in de houding. Dit is het lijstje met doorverbindingen met de gate-nummers er bij zodat je de passagiers kunt doorverwijzen (@KCC lijstje waar ik het in een eerder blog al over heb gehad) . De eerste passagiers die voorbij komen zien er nogal flamboyant uit. In de stijl van Country and Western, compleet met lange grijze haren ofwel in vlecht ofwel in staart. Zij deden mij aan iets/iemand denken. Duurde even voor dat het kwartje viel maar toen ik om keek wist ik het zeker: Willie Nelson!!!!

Voor de rest G.B. (geen bijzonderheden) op het werk.

Momenteel denk ik hard na over het beƫindigen van mijn blog. Ik heb het idee dat ik alles al eens de revue heb laten passeren. De commentjes zijn ook niet wild meer (als dat al geweest is ) En ik weet niet of U mijn schrijverij nog wel leuk vind. De komende tijd verwacht ik het ook druk te hebben met bepaalde plannen die mijn Laiverd en ik hebben zodat de tijd ook een rol zal gaan spelen. Afijn we zien wel, zoals mijn oma altijd zei: Geen zorgen voor de dag van morgen.