And the story continues
Waar waren we gebleven. O ja.... de leenauto
Woensdagmiddag 15.00
Staande bij de receptie zie ik uit een ooghoek dat een klant, een man, mij steeds in de gaten houd. Toen ik even dacht te kijken zonder dat meneer het zag keerde hij zich weer nèt om natuurlijk. "Ja ja, je ziet het ook hè?
Ik:
Maar goed, ik stond daar voor de auto. De man van de receptie verkoos mij te negeren en pas toen ik even fijntjes tegen de Belastingman man verhaal deed: "O ja, leg de sleutel maar neer hoor, dan brengt Joop je weer naar huis".
Scusie?????
"Mag ik ook weten hoe het staat met mijn Snorrewieltje?"
"Tsja onderdeel is er morgen pas".
"Dus morgenochtend rij ik weer?"
Waarop meneer een beetje knorrig reageert. Zou pas donderdagmiddag zijn.
Knorren kan ik ook....zal de details besparen.
Om een lang verhaal kort te maken de Belastingman bracht mij naar huis, Joop wil ik NIET meer zien
Geen auto onder de kont en nog steeds niet slapen betekende dat ik donderdag met de trein naar Schiphol kon voor de Bedrijfsarts. Tegenwoordig laat men je ook niet met rust als je in de ziektewet loopt. Om de dag belt er wel een Shiftleader om plichtsgetrouw de wet mij te vragen hoe het gaat. LAAT ME MET RUST!!! Mijn eigen leidinggevende weet hoe het gaat, en da's nie best nie
Gisteren kon ik mijn geliefde Snorrewieltje weer halen, 455 euri's lichter
.Rij niet sneller dan je beschermengel kan vliegen!

0 reacties:
Een reactie plaatsen
<< Startpagina