vrijdag 10 november 2006

And the story continues

Waar waren we gebleven. O ja.... de leenauto . Ik had een mooie, bijna nieuwe, P 206 mee. Die mòest woensdagmiddag 15.00 terug zijn..... Na alles wat ik bij de garage meegemaakt had, nu en de vorige keer dat er iets mis was, had ik de neiging dat ding gewoon onder de kont te houden. Maar daar los je ook niets mee op.

Woensdagmiddag 15.00

Staande bij de receptie zie ik uit een ooghoek dat een klant, een man, mij steeds in de gaten houd. Toen ik even dacht te kijken zonder dat meneer het zag keerde hij zich weer nèt om natuurlijk. "Ja ja, je ziet het ook hè?
Ik: ? terwijl een seconde later ket kwartje valt: Mijn belastingmannetje! Had hem pas 2 keer de boel in laten vullen en zò dol ben ik nou ook weer niet op hem dat ik hem overal en nergens herken .
Maar goed, ik stond daar voor de auto. De man van de receptie verkoos mij te negeren en pas toen ik even fijntjes tegen de Belastingman man verhaal deed: "O ja, leg de sleutel maar neer hoor, dan brengt Joop je weer naar huis".
Scusie?????
"Mag ik ook weten hoe het staat met mijn Snorrewieltje?"
"Tsja onderdeel is er morgen pas".
"Dus morgenochtend rij ik weer?"
Waarop meneer een beetje knorrig reageert. Zou pas donderdagmiddag zijn.
Knorren kan ik ook....zal de details besparen.

Om een lang verhaal kort te maken de Belastingman bracht mij naar huis, Joop wil ik NIET meer zien behalve als hij me komt ophalen om mijn eigen Snorrewieltje weer op te halen, en die had het door: "Je was bepaald niet blij met hem. Die staat nu nog in de hoek". De boodschap moest dus overgekomen zijn want daar twijfel ik nog wel eens aan.

Geen auto onder de kont en nog steeds niet slapen betekende dat ik donderdag met de trein naar Schiphol kon voor de Bedrijfsarts. Tegenwoordig laat men je ook niet met rust als je in de ziektewet loopt. Om de dag belt er wel een Shiftleader om plichtsgetrouw de wet mij te vragen hoe het gaat. LAAT ME MET RUST!!! Mijn eigen leidinggevende weet hoe het gaat, en da's nie best nie . Komende week nog niet aan het werk totdat ik weer normaal slaap.

Gisteren kon ik mijn geliefde Snorrewieltje weer halen, 455 euri's lichter ..... voor een knipperlichie! Maar goed, ik ben weer mobiel en dat is voor mij heel belangrijk: de vrijheid die je met een auto hebt .





Rij niet sneller dan je beschermengel kan vliegen!