Als doorgewinterde automobilist was het vanochtend even wennen. Ik geloof dat het zo'n 13(!) jaar geleden is dat ik een trein van binnen gezien heb. Vanochtend was het dan zover. Gisteren met sneeuw en files er zo'n 2 uur over gedaan om op het werk te komen. Vele anderen deden er gisteren en vandaag langer over maar ik had het gisteren zó gehad. Vanochtend stond de auto er als een plaatje bij, de straat en het fietspad waardeloos en de files weer eindeloos. Geen zin om in het uniform op de Stalen Ros te springen maar met de auto langs het station gegaan. Als er een mogelijkheid was om te parkeren zou ik de grote sprong wagen .

En parkeerruimte in overvloed dus moest ik eraan geloven . Kaartloket nog gesloten, lange rij ervoor en trein die al stond te wachten. Tsja, wat is wijsheid. Als ik hem zou missen werd het een tijdje wachten. Al rondkijkend ontdekt ik handige automaten. Pinpas erin, diverse knoppen indrukken wat de gewenste route is, enkele reis of retour, kortingstarief of volbetalend, et voilà een kind kan de was doen en kon ik er niet meer onderuit. Wat een geld trouwens, voor dit retourtje kan ik met mijn Snorrewieltje 2 keer heen en weer naar het veld

En dan gaat er een wereld voor je open . Zodra de deuren open gaan weet men niet hoe gauw men er uit of erin moet stappen. Dat gaat bij vliegtuigen toch heel wat langzamer . Ik wou dat ik mijn passagiers zo snel aan boord kon krijgen, binnen 3 minuten! Qua beenruimte zit je in de trein net zo krap als in het vliegtuig met dit verschil dat men niet achter elkaar zit maar 2 aan 2 tegenover elkaar. En dan begint het ongemakkelijke: een grote, stevige, dikke donkere vent met de benen wijdbeens tegen over je zodat je niet weet hoe je met je rokje moet gaan zitten . Gelukkig stapte hij 2 station later alweer uit. Vervolgens komt er een passagier zitten die zich met je gesprek met een andere passagier bemoeid. Her en der telefoons die afgaan waarvan je de gesprekken zonder moeite te doen kan volgen. Ben weer een stuk wijzer geworden

Vervolgens sta je perplex hoeveel passagiers er in een trein gaan. Station stond helemaal zwart van de passagiers wat mij deed denken aan de flitsen op tv van de Indiase spoorwegen. Half verwachtend dat de passagiers het dak op zouden kruipen, paste het toch allemaal. Uiteindelijk weer nèt op het nippertje op het werk. Maakt dus niet uit of je met de auto of de trein gaat, het scheelt in de trein alleen een hoop ergernis... Maar eens zien hoe het weer en de files morgen zijn. Ontspannend is het wel, ik kwam tenminste uitgerust thuis