Moi Volk! Wie benn' dr weer heur! Vlaigmesjien is weer mooi op tied laandt, jaaaa.

Wie hebb'n ook wat plaotjes schoot'n. Hieronder stoan ze: as joe 't niks vind'n dan mot je maor met de moes naor 't kruuske in de rechterboom'nhoek gaon .



Zoals JohanV ons de avond van te voren al wist te melden stond de PH-KCI op E22 voor de deur



Wat een luxe: Business Class



Op een scherm konden we precies bijhouden hoelang nog....en wat duurt het dan lang!





Aankomst op Airport Reina Beatrix Aruba..

De eerste dagen eerst maar eens aan de temperatuur wennen en eiland verkennen



Rechts een overheerlijk restaurantje, maar wie had ook al weer de centen in de tas zullen doen . De hele tas werd overhoop gehaald maar niks, noppes, nada. Dan merk je pas hoe vriendelijk de Arubanen zijn, we mochten zelfs een dag later terug komen maar dàt was natuurlijk onze eer te na.



Als je jeuk hebt, wat doe je dan? Juist! Krabben







De Arubaanse N-wegen..... Omdat het regenseizoen is compleet met diverse gaten en gaatjes, dat werd dus lekker hobbelen...



Woonwijk voor de Rich and Famous: Tierra del Sol



De Alto Vista kapel, zelfs de zwerfhonden zoeken hier bescherming:



Je moet hier wel hèèl stevig in de schoenen staan wil je geen zwerfhondje mee naar huis nemen. Deze was zooooooo lief, maar ja.......

Er zijn hier vele voormalige goudmijnen en smelterijen waarvan de overblijfselen her en der op het eiland te vinden zijn:



Bushiribana Goldsmelter Ruins

En dan natuurlijk de trieste resten van wat eens de Natural Bridge was:





Dat het regenseizoen was konden we ook enkele keren merken: Een stortbui van 5 minuten en binnen no-time waren we weer droog en lagen op het strand:







Zwemmen was niet ongevaarlijk . "Willempie" dook en scheerde regelmatig vlak langs ons hoofd voor zijn maaltje. Helmen vereist!!!!



Hier hebben we een nieuwe hobby ontdekt : Ship Spotting



De Holland Amerika Line



P&O



De Golden Princess met een bekend logo



Het binnen varen van de Zaandam, ook Holland Amerika Line.



Carnival Destiny..

Maar de vliegtuigen werden ook niet vergeten:











De trieste resten van een Dakota. Zo'n mooi toestel en er dan zo bij staan



De inwendige mens werd absoluut niet vergeten:



Spare-ribs om je vingers bij op te eten



En de lekkerste cocktails



Maar zelf konden we er ook wat van: de Chef Stoker himself



Eetcafe The Paddock, onze stamkroeg......
De reden dat we hier veel kwamen was om de "Zomerspecial", een overheerlijk aardbeienijsje:




Nog meer beestenboel:







En nog wat City-Life







De terugreis zaten we helaas niet zo luxe als heen: bij het "gewone volk" . Dat de crew niet al te veel zin in de reis hadden, hadden we al gauw door. Dat we geen ongelijk hadden bleek toen we op de pier na aankomst even een bakkie deden. De crew kwam er ook en het gemopper over de passagiers was niet van de lucht .

En zo eindigde een overheerlijke vakantie waar we nog lang van zullen nagenieten.....