Vandaag een vroege dienst. Ik bereidde me al voor op stapvoets naar Schiphol te tuffen maar dat viel mee, ik kon linea recta en met een lekker gangetje richting het veldje

Na het verplichte bakkie leut door naar B25 (busgate) voor de A6 (AirAlps) naar SZG. Klinkt ver weg maar deze gate is aan het begin van de B-pier onder de reguliere gates. Vanaf aankomst aan de gate tot vertrek is zo'n busgate een half uurtje werk (als het mee zit). Bij aankomst eerst checken hoeveel passagiers er geboekt staan. Aangezien in deze kisten,een Dornier, maximaal 31 pax kunnen en er maar 16 geboekt waren waarvan de Inbounds al geland waren (transferpassagiers)was ik met 20 minuten al klaar. Ongeveer 25 minuten voor vertrek komt de bus om de passagiers op te halen. Dezelfde bus haalt eerst de aankomende passagiers op zodat je bij de tijd dat de kist op de blokken staat ongeveer 10 minuten optelt daarmee je weet hoe laat de bus er kan zijn. Bus was op tijd, passagiers waren al aanwezig en toch nog een passagier moeten laten omroepen en na 20 minutjes werk alweer op naar de koffie-pauze. En dat is toch zoooo beroerd

Vandaar kon ik door naar de Westhal helemaal achterin, balierij 30 voor de check-in van de Pulkovo naar LED (St.Petersburg). De afkorting LED komt vanuit vroeger tijden toen de stad nog Leningrad heette. Dat niet iedereen zijn geschiedenis kent bleek toen èèn van de jonge deerntje aan een passagier vroeg: "Heet uw vliegveld Leningrad?" De passagiers op deze vlucht zijn over het algemeen Russen die in Nederland wonen en voor familiebezoek terug gaan. Weer een geheel ander type passagiers als op de AirAlps, wat vaak zakenreizigers zijn, HV passagiers over het algemeen de vakantieganger. Door de diversiteit van maatschappijen die wij afhandelen, is het enorm leuk werken met elk type passagier.

Daarna kon ik de wandeling terug ondernemen naar het bemanningscentrum en even lekker naar buiten. Toen ik daar met een aantal collega's stond, hoorden we van verre al een vreemd geluid aankomen. Whooop whooop whooop, een donker en sloom geluid. Ineens verscheen er een grote leger helicopter, twee grote slagroomkloppers boven op vraag me niet welk type, hij leek op deze helicopter maar ik neem aan de het geen Brit was. Eerst is er lichtelijke angst onder de mensen die buiten staan.....zal er iets aan de hand zijn? Op zijn gemak draaide hij om de Toren heen, bleef stil hangen, neusje liet hij een ietsje naar beneden zakken alsof hij de dames/heren verkeersleiders groette, draaide terug, vloog richting bemanningscentrum en bleef daarboven met open deur hangen. Min of meer verwachtte iedereen dat er zwaar bewapende figuren uit zouden springen. Dit gebeurde gelukkig niet. Hij vloog weer een rondje Toren, dan ineens neus met een vaart naar beneden en vloog zo met een flinke snelheid richting Noorden. En waar was mijn fototoestel???? Juist, in mijn tas op kantoor.... Dat zul je nu altijd zien!

Na deze spannende gebeurtenis was het op naar D79 voor de HV 5135 naar BCN (XRD). Doordat de schoonmaak het beredruk had en te laat aan de gate was, begon het boarden 20 minuten voor vertrek. Op vertrektijd zou ik volgens de computer nog 34 passagiers moeten missen. Naar mijn gevoel had ik iedereen gehad (mettertijd kun je dat een beetje inschatten) Even naar beneden gebeld om alvast een headcount te laten doen. Iedereen zat gewoon aan boord. Bleek dat het boardingkastje de passagiers die via internet hadden ingecheckt, en met hun streepjescode aankwamen, niet had geboard terwijl dat wel aangegeven werd. Dus de ervaringen maar weer even doorgegeven zodat de juiste personen er weer mee aan de slag kunnen.

Het laatste uurtje nog even naar de vertrekhal voor HV aan de nieuwe balie. Ik viel met mijn neus in de boter . De bagageband stond weer eens stil. Een riem van een koffer had losgelaten en was ergens omheem gedraaid. Na een half uurtje was dit euvel weer verholpen en hadden we met z'n alle binnen no-time de hal weer zo goed als leeg.


Pfff, ik ben weer door de zure appel heen. Na dat vreselijke commentje van 5 juli jl. had ik er even tabak van. Maar het is net als met een auto-ongeluk...direkt weer achter het stuur, da's het beste... En de rotte appel is getraceerd en kan niet meer op mijn weblog. Dat is al een hele geruststelling. Met dank aan de speurneuzen achter de schermen