Donder en bliksem….

Ik zeg nooit meer: Hopelijk morgen meer te beleven…

Bij de HV6675 op C18, jaja ik mocht weer pierewaaien!, met bestemming GOA, nog weinig passagiers. De bestemming moet nog ontdekt worden. Op een gegeven moment misten we nog 4 passagiers waarvan 2 na de omroep verhit en excuserend aan kwamen gehobbeld. De èèn na laatste passagier stond ook al voor de balie, verhit bellend met vriendlief die ze onderweg was kwijt geraakt en nu binnen probeerde te praten. Maar het duurde en duurde…. Tenslotte ben ik met haar, hem tegemoet gerend want de tijd begon nu toch echt te dringen. We zien hem op zijn dooie gemakkie aankomen ter hoogte van de Constellation-bar….. en…. weg! Als sneeuw voor de zon verdwenen. Alsof Mr Spock himself hem had opgebeamd. Nu kun je bij C18 op 2 manieren komen, links om de bar heen of rechts, waar wij stonden. Vriendin besloot toen maar om alleen te reizen dus we rennen terug en wie staat er aan de gate…juist… Liep met een sisser af voor meneer…

Vandaar naar B13 naar NCE (PH-HZN). Zo goed als vol en de gate-agent en ik bereidden ons al voor op een run in de laatste minuten want daar staan deze passagiers om bekend. Het viel allemaal nog mee totdat ik een telefoontje uit de hal kreeg, 10 minuten voor vertrek. Een passagier die assistentie behoefde werd te laat opgehaald uit de hal en we hadden permissie om daarop te wachten. 5 Minuten later…telefoon… de passagiers waar die laatste meneer mee reisde waren onderschept bij de security en waren door de marechaussee meegenomen. Collega was al onderweg om te achterhalen hoe of wat. Precies op vertrektijd kwam meneer met assistentie aan de gate. Geweldig zoals hij eruit zag. Flamboyant! Grote zwarte stetson, en de kleding!! Echt geweldig. Ondertussen waren de vermiste familieleden nog niet terecht. Diverse leidinggevenden uit de hal, kantoor en zenuwcentrum belden ondertussen over de stand van zaken. 5 Minuten na vertrek kregen we het sein brug eraf, ze gaan niet meer mee. Bagage werd inmiddels gezocht, overleg waar we de passagiers konden herenigen, staan ze voor mijn neus. Gauw aan boord gerend om de brug tegen te houden, bagage nog niet gevonden en passagiers aan boord. Mevrouw bleek ook in een rolstoel te zitten en terwijl ik haar aan boord breng verzucht ze: ‘Verdorie mijn man ook!” Mag ik vragen wat er allemaal aan de hand was, mevrouw. Bleek dat mevrouw en haar zoon de handbagage van meneer mee hadden, en wat zat erin???? Wiet, om medische reden met een medische verklaring. Maar ja, dat moet eerst onderzocht worden, dus vandaar alle heisa.

Op naar een bakkie koffie en daarna even een uurtje in de hal troubleshooten. Ik kwam als mosterd na de maaltijd, dus dat werd socialisen met de collega’s. Er lopen weer een aantal bekende gezichten tussen die vorig jaar of het jaar daarvoor al bij ons gewerkt hebben. Eèn van de dames was bijzonder enthousiast mij weer te zien. Ze had een bekend koppie, maar it didn’t ring a bell… totdat ze een anekdote aanhaalde die we samen aan een gate 2 jaar terug beleefd hadden. We zaten toen voor de Alicante. Komt er een dame op metershoge stiletto’s, strakke roze legging, hoog getoupeerd blond haar, bijzondere boezem en met goud behangen, plat Amsterdams: “Mot ik hier insjekke voor Allisanté ? Waarop ik van de weersomstuit antwoordde: “Ingesjekt ben U al, U mot daar ff gaan sitte… Ik was het alweer vergeten, zij blijkbaar niet….

Na de warme hap even naar de D-pier om de brug te verwijderen van een kist die er leeg uit moest. Kind kan de was doen…… crew was via niet-Schengen gelopen terwijl ze Schengen vlogen, ze konden dus de hele route terug lopen en naar boven toe. Toen bleek er nog van alles van de catering te ontbreken. Daarna was het de bedoeling dat ik een collega bij een overvolle Alicante zou helpen maar die was door de toestanden bij die lege kist al zo goed als klaar. Dus op naar mijn volgende opdracht: de B-pier.. Ik heb ze weer allemaal gezien. Op B15 aangekomen zit daar de bewuste collega van die vlucht van 2 jaar terug. Hier was het een drukte van belang van grondcollega’s en crew. Door het onweer, dat net begonnen was, was de grondafhandeling op het platform gestaakt (dit heeft zo'n 1.5 uur geduurd)en mochten ook de bruggen niet aangesloten worden, verzamelde de crew van 3 vluchten zich maar bij ons. Dus alle binnenkomende vluchten stonden met passagiers geduldig aan de gate te wachten. Komt er een passagier naar de balie en vraagt mij wat, waarop die bewuste collega weer aan Allisanté moest denken en volkomen in een deuk lag.

Ik had zelf ook nog een vlucht af te handelen op B19, HV5447 naar BGY. Toen ik daar kwam kreeg ik te horen dat de kist uitgeweken was naar Düsseldorf omdat er geen ruimte meer was op SPL, alle gates stonden vol. Nadere informatie zou volgen. Passagiers geïnformeerd en ineens stroomde mijn gate ook vol met passagiers voor PMI. Die bleek een gate-change gehad te hebben en de kist die hiervoor gepland stond, kwam aan mijn gate. Dus daar zat ik ineens met 335 passagiers….. shoot….. De ene helft ontstemd dat de PMI kist (PH-HZN) er wel was en de andere helft ontstemd dat ze vertraging hadden. En maar blijven lachen . De PMI pax zijn uiteindelijk met maar een uur vertraging vertrokken en de BGY, tsja die zullen nu ondertussen wel op hun bestemming zijn…..