zaterdag 2 april 2005

Respectloos….

Het verbaasd me totaal hoe respectloos sommige mensen (passagiers) zijn. Om mijn trainee zo snel mogelijk ingewerkt te krijgen zit ze vanaf dag 1 achter de pc bij de check-in en ik zit daar achter haar te sturen en aanwijzingen te geven. Alle begin is moeilijk, dat weet U waarschijnlijk zelf wel uit eraring. Als ik dan zie en merk hoe mensen reageren als men merkt dat het niet vloeiend gaat…..gezichten trekken naar elkaar en medepassagiers….. opmerkingen maken…..haar negeren en aan mij de vragen stellen… uit de rij stappen en zo diep mogelijk zuchten om te ongelofelijk! Welgeteld 1 passagier die met haar meeleefde en haar succes wenste. Zó dat moest ik even kwijt…. Het was voor haar vandaag echt niet gemakkelijk aan de check-in wat een vervolg kreeg aan de gate.

Op D83 stond de HV5133 naar BCN op ons te wachten. Internet check-in deed het weer dus vele instapkaarten met bar-code. Daar hebben we aan de gate een speciale laser voor die de passagiers registreert en board. Dàchten wij. Vlucht zat niet vol en alles liep gesmeerd, totdat we op het laatste moment 16 passagiers misten. Dit zijn er teveel die je op dat moment mist zodat ik al wist dat er iets met het boarding-kastje moest zijn. Terwijl mijn trainee aan boord de stoelen checkte kreeg ik nog 6 passagiers dus nog 10 te gaan, nog steeds teveel. Ondertussen deed de purser een headcount aan boord en kwam uit op een totaal van –2. Dus zouden we nog 2 passagiers moeten missen. Mijn collega miste van haar lijstje 1 passagier dus toen met de totale passagierslijst door de cabine om de namen af te strepen. Wat blijkt….omdat de kist niet vol zat was een passagier maar op een andere stoel gaan zitten zodat mijn nieuwe collega in de war gebracht was. Uiteindelijk 2 passagiers die de avond ervoor ingechecked hadden via internet en no show waren aan de gate, geen bagage ingechecked dus gauw trossen lossen en gaan.... Uiteindelijk de vertraging nog kunnen beperken tot een minuut of 10. Zeer aardige crew aan boord, zelfs het raampje van de cockpit ging nog even open toen we de brug eraf haalden om ons te bedanken . Het lijkt wel alsof de duvel er mee speelt…als je iemand inwerkt gebeuren er de gekste dingen die normaal gesproken niet gebeuren. Maar op deze manier leert ze wel alert te zijn en de dingen op te lossen zodat als ze straks alleen staat het zeker goed gaat.

Afgelopen maandag tijdens mijn dienst stond er ineens een jonge man voor mijn neus in een rode sweater van een nieuwe afhandelaar op Spl, die zei op zoek te zijn naar ATCbox keycords. Daar ik ook de weblogs van Rysz gedeeltelijk gevolgd had wist ik al dat dit Rysz was, stond overigens ook op zijn keycord te lezen Sindsdien kom ik hem regelmatig tegen, ik vraag me af wanneer ik de andere keycords eens tegen het lijf loop…..

Morgen een nieuwe dag, eens kijken of de passagiers eens vriendelijker willen zijn tegen nieuwe mensen