Loppies

Het was vandaag een relaxte dag. Alles lekker ruim gepland in tegenstelling tot wat we de laatste tijd gewend zijn. Eerst de First Class bij de China Airlines bevrouwd. Daar wachtte me bij de tweede passagier een verrassing: Hé ATCbox! (had natuurlijk weer mijn onafscheidelijke keycord om! ) Maar kent U die dan ??? Jawel, ik heb Daan een webcam van Spl geleverd. Toen ik zei dat ik weleens wat schreef was de reaktie: Dan moet U mevrouw Mieke zijn! (Hij zei "mevrouw" tegen me )Het werd een geanimeerd gesprek waardoor ik de kluts kwijt raakte en bij de gate het ticket van mijnheer als sneeuw voor de zon verdwenen was terwijl ik zeker wist dat ik het in de instapkaart gestopt had. Zo zie je maar weer, praten en breien gaat absoluut niet tegelijkertijd O ja, DDM bij deze de hartelijke groeten van mijnheer.

Na de koffie had ik een half uurtje waarin ik niet gepland was dus werd besloten dat ik even de boel op de vloer in de gaten moest houden, bij ons bekend als “floorwalken”. Het meeste werk is er met de passagiers verwijzen naar de juiste balie. De eerste 5 balies zijn namelijk ingericht als drop-off balie maar de mensen zien daar geen rijen en denken daar even snel in te kunnen checken, dus geef je uitleg en verwijs je naar de check-in of Self Service Kiosken en helpt daar eventueel inchecken. Zo ook bij mevrouw A.S., de eerste zangeres van BZN. Veel mensen hebben toch een vrees om van de apparaten gebruik te maken, onbekend maakt onbemind, nadat ik mevrouw had wegwijs gemaakt begreep ze niet waarom niet iedereen daar gebruik van maakte….. Tijdens de check-in weinig bijzonders gebeurt dus ik verheugde mij op de gate die ik zou gaan doen.

Ik kon van de Westhal naar het einde van de wereld, B19 voor de HV 5447 naar BGY. Dat is de gate waar het spookt met de apparatuur, dus ik hoopte dat alles goed zou gaan. Tijdens de voorbereiding zie ik weer een bekend koppie aankomen: Loppies! Eindelijk een vlucht samen, meestal tref ik haar alleen in het bemanningscentrum of bij een binnenkomende vlucht, nu kon ik eindelijk een bakkie met haar doen. Er wordt zelfs voor me geroerd, wat wordt ik toch verwend door sommige pursers!



De kist was net binnen en toen alle passagiers uitgestapt waren bleken er diverse bekende vlieg-collega’s aan boord dus werd er even met z'n alle lekker bijgeklept.
Dacht ik dat het een relaxte dag zou zijn maar we weten uit Loppies blogs dat ze fel is op handbagage Ondertussen komen we er tijdens ons overleg achter dat er volgens het systeem een 700 voor de deur zou staan, blijkt een 800 te zijn. Het verschil zit hem in het aantal stoelen, een 800 is groter dus dat was een geluk bij een ongeluk. Alleen, als je de registratie in het systeem veranderd, gooit hij alle ingecheckte passagiers door elkaar. Na overleg met kantoor besloten dat we het zo zouden laten want anders blijft het boardingapparaat de instapkaarten uitspugen omdat er een “verkeerd” stoelnummer op staat en omdat we op de handbagage wilden letten zou er al genoeg te doen zijn. In de omroep vermeld dat we handbagage zonder pardon zouden innemen maar aangezien de meeste Italianen geen Engels spreken…. Afgesproken met de crew dat we eerst de passagiers op rij 15 en hoger zouden boarden, dan zouden zij aan boord de passagiers op de juiste stoelen plaatsen want we wilden de passagiers die op de 700 ingecheckt waren bij de nooduitgang ook op dit toestel bij de nooduitgang hebben. Uiteindelijk bleven de apparaten het doen, zonder gezeur 12 stuks handbagage ingenomen en 5 minuten voor tijd de brug eraf! Yes!

Marjolein, vond het erg gezellig, volgende keer weer!