woensdag 9 februari 2005

Blaren op de tong……

Graag ga ik op deze plaats even in op het blog van Loppies zie haar blogspot van gisteren over de handbagage die de spuigaten uitloopt. Ook als grondpersoneel is dit ons een doorn in het oog. Sinds passagiers via internet kunnen in-checken en via de self-service machines in de hal hebben wij geen oog meer op de handbagage. Heeft iemand geen ruim-bagage om af te geven dan kan men zo doorlopen naar de gate. Aangezien wij daar sinds 2 jaar maar in ons “uppie” staan, hebben wij absoluut geen tijd om in dat half uur dat wij moeten boarden, om daar op te letten. Vaak hebben wij ook onnodige discussies aan de check-in omdat voornamelijk de Spanjaarden en de Italianen dit op de heenweg wél hebben mogen meenemen. Hoop dit de onduidelijkheid tussen grond- en cabinecrew wat wegneemt.


Vandaag heb ik me weer eens de blaren op mijn tong gekletst. Ik zat nog maar net aan de balie in een volle vertrekhal toen de Hal-coördinator naar me toe kwam. Miiieeeek (héél slijmerig, en dan voel je al iets aan komen) zou jij….vandaag een ‘snuffel’stagiaire onder je hoede willen nemen? Er liep vandaag weer een groep met ons mee om mee te kijken en ‘sfeer’ te snuiven. Eens kijken of deze dame weer net zo enthousiast is als degene die ik vorige week mee had.

Ze viel met haar neus in de boter want het was vrij druk, voornamelijk families van 6 of meer personen inclusief kids en baby’s en deze check-in vergt redelijk meer tijd dan 2 personen inchecken. Vaak is het stoeien en puzzelen met het seatplan. Eerst dus de check-in uitgelegd en toen de drukte het toeliet haar de werking van de self-service machines uitgelegd. Op de planning stond vandaag helaas geen vlucht afhandeling.

Na een paar uur zag ik dat ze haar belangstelling een beetje aan het verliezen was, dus maar even gebeld met de indeling of er nog wat mogelijk was. En gelukkig! We mochten naar B15 voor de HV5117 naar AGP. De crew die deze machine deed had ik eergisteren ook al, allemaal pursers in opleiding. Dus U raad het al KOFFIE!!!! Op deze vlucht waren geen bijzonderheden op 1 rolstoel passagier na. De bekende zanger K.A. Ik dacht altijd dat dit zijn eigen naam was, maar dit is dus een artiestennaam. Rolstoel passagiers worden door ons altijd begeleid in de aviobrug, dit is namelijk verplicht. Een paar maanden geleden had ik een meneer in een zgn. sportrolstoel en die wou ik dus met alle geweld begeleiden. “Mevrouw, neemt U nou maar van mij aan dat passagiers in deze rolstoelen alle kunstjes kennen en dat U dan alleen maar in de weg loopt! Ik zal het u laten zien”. Dus met dit verhaal in het achterhoofd loop ik naar deze meneer toe om te overleggen. Het bleek dus dat meneer beter zelf kon rijden. Heel sympathieke meneer, ik heb BN-ners meestal anders meegemaakt. Het gesprek verliep zodanig dat ik mij permitteerde om er een grapje van te maken. Met een vette knipoog vraag ik “Weet U het zeker? Ik hoef u straks niet van de deur van het toestel te schrapen?” Ik geloof dat ie nu nog buikpijn van het lachen heeft...


Na de vlucht blijkt dat veel mensen van het vliegen als stewardess nog heel wat romantische ideeën hebben. Op mijn vraag aan de stagiaire hoe lijkt het je op de grond? Krijg ik het antwoord dat ze liever gaat vliegen. “Kun je ook aangeven waarom?” Nou, dan ben je lekker veel in het buitenland

Dit was het voor deze keer. Komend weekend weer de nacht in….

Adiós todo!