Heftig....

Het is alweer ruim 2 jaar geleden dat ik Schiphol verliet en in het Noorden neerstreek. Ik kon aansluitend direct beginnen bij een zeer grote zorgverzekeraar hier in het noorden. Alleen daar vond ik mijn draai niet. De verzekeringswereld is natuurlijk een totaal andere wereld dan de vliegerij. Toen ik alle opleidingen achter de rug had en senior geworden was besefte ik dat ik hier niet gelukkig was en besloot de deur achter me dicht te trekken. Wat nu??

Via het uitzendbureau kwam ik terecht als Hoogseizoener bij de meldkamer van de ANWB. Dit zou voor 3 maanden zijn. Afdeling Buitenland. Alle pechmeldingen vanuit de gehele wereld komen hier binnen en worden verwerkt. Als de schoolvakanties weer beginnen dan is het werk hier ook weer gedaan. Stiekum toch maar eens geïnformeerd of ik misschien langer kon blijven. Mijn geluk was dat men een grieppandemie verwachtte en met dat in het achterhoofd konden er een aantal uitzendkrachten blijven. Omdat Buitenland weinig tot geen werk genereerde kreeg ik een opleiding voor de afdeling Binnenland Consumentenmarkt. Dit betekend "wegenwacht". Iedereen met pech die via praatpaal of telefoon pech meld komt hier binnen. Gezien het weer van de afgelopen weken en de pandemie die uitbleef toch werk aan de winkel!!!

Ook verwerkt de ANWB pechmeldingen voor de meeste Leasemaatschappijen en importeurs. Dit wordt de "zakelijke markt" genoemd. In december, nog voor de winterdrukte, werd mij gevraagd of ik die opleiding ook wel wilde doen. Maar Natuurlijk! 2 Weken geleden de opleidng gedaan en nu direct al de functie Senior. YES!!!! Geeft helaas ook weer wat scheve gezichten omdat dit normaliter over een periode van 2 jaar uitgesmeerd wordt. Maar omdat ik van de zomer voor Buitenland gekozen had en al beide skills had en nu Binnenland erbij konden ze niet anders.
Nog steeds als uitzendkracht werkende en afhankelijk van de weersomstandigheden om genoeg uren te genereren heb ik me wel eens achter het oor gekrabt of ik wel de juiste beslissing had genomen om de zorgverzekering (met een vast inkomen) vaarwel te zeggen. Heb me er best wel eens druk om gemaakt......

Maar hard werken word beloond! Vanochtend vroeg (vrije dag) had ik al een mailtje van mijn supervisor in mijn mailbox. Of ik haar zo snel mogelijk wilde bellen want ze wilde me vandaag nog spreken. Dan schrik je toch. Onlangs hebben we van een aantal mensen afscheid genomen. De reden word dan niet uit de doeken gedaan dus gaan er de wildste geruchten. Dat is het eerste waar je aan denkt terwijl ze me vorige week nog zei zodra het mogelijk was op contract te willen hebben maar dat Den Haag beslist en dat het er voorlopig niet in zat. Toch wel zenuwachtig gelijk maar gebeld: "Goh, jij bent vroeg!!!". Maar ze had een geweldig bericht: ik krijg een jaarcontract! Jippie!!!

De ochtend wat euforisch de witte tornado door het huis laten razen, stond de middag er in schril contrast.

Momenteel zijn we druk bezig om de Grote Hoogvliegersdag van 22 mei a.s. op poten te zetten. Dit gaat voorspoedig en iedereen wil weer graag meedoen. Van plan me daarmee bezig te houden liep het vandaag anders.

Het geval wilde dat er een Tante van een zieke jongen contact met de Stichting had opgenomen of hij een rondje boven zijn woonplaats kon maken. Graag op korte termijn want de vooruitzichten waren slecht. Opstapplaats is Teuge. De familie van dit knulletje woont nog allemaal in Eelde. Dus de optelsom is gauw gemaakt en lag er ook een mailtje in onze box. Aangezien Mien Laiverd nog steeds op de luchthaven werkt zijn de lijnen kort en was de brandweer snel geregeld.

Om 14.15 werd men verwacht en al snel landde Stefan met zijn vader en broer op Eelde waar we met de gehele familie klaar stonden. Gezien de drukte op het veld moesten ze een paar rondjes in de holding draaien, wat Stefan misselijk had gemaakt. Helaas had hij daardoor niet de energie om de brandweer een blik te gunnen die klaar stonden om hem te verwelkomen met "supersoaker" en al. Stefan wilde graag naar de familie om even bij te komen. Het luchthavenrestaurant "Weelde" stelde snel een ruimte beschikbaar waar de familie zich uit de drukte kon terugtrekken. Er gingen 2 Transaviavluchten waardoor het er afgeladen vol was. Vlak voor de terugvlucht kon hij nog even de energie opbrengen om toch nog even een blik in de toren te werpen. Dankzij medewerking van de LVNL en Curtiss was dit met 1 telefoontje geregeld.

Nadat we ze uitgezwaaid hadden ben ik snel naar huis gegaan. Wat een emotie wat een onmacht voel je bij dit. 12 Jaar, volgende maand 13 en dan geen vooruitzichten meer hebben.

WAT ONEERLIJK!!!!

Tentje bouwen.....

De weerberichten waren aan het begin van de week ideaal. Niet te warm en het zou droog blijven. Wat te doen? Spelen we op zeker of gokken we er op????

We besloten op zeker te spelen en moesten aan de bak: Tentje bouwen....







Hulp kregen we van Dutchbirdie oftewel Spookje. Arme jongen heet gewoon Kasper .

Maar waarom tentje bouwen? Omdat er een paar, nou ja paar....een stuk of 18, Westerlingen onderweg waren om ons te helpen met "onze" Grote Hoogvliegersdag op Groningen Airport Eelde. Ondertussen zijn we een paar keer het land doorgereden om elders te gaan Hoogvliegen nu was het voor ons een keer een thuiswedstrijd. De collega's hadden allemaal onderdak in de omgeving gevonden maar om nou zonder eten naar bed te gaan...daarom stond er bij ons in "toene" een BBQ gepland.

Het was maar goed ook dat we de tent hadden want rond een uur of 5 werden de sluizen boven opengetrokken .

Maanden van voorbereiding waren er aan vooraf gegaan en over een dag was het dan eindelijk zover. De Grote Hoogvliegersdag op Groningen Airprot Eelde. Voordat het zover was moest de hangaar in orde gemaakt worden en er werd nog even druk gepoetst:



en ingericht:



Poetsen maakt dorstig en tengevolge daarvan word men weer spraakzaam



En toen werd het gezellig:



Laat werd het gelukkig niet. Vorig jaar sliep er een Smurf bij ons die dacht dat hij op schoolreisje was. Dat bleef maar lachen en sms-en terwijl hij een deur verder lag. Enorm gelachen toen, we waren gewoon weer pubers. Dit jaar zag hij zijn kussen en sliep (gelukkig) Ik noem geen namen........



We hebben een nieuw item in de shop, blauwe armband met "Ik ben een hoogvlieger":



Na een verdiende nachtrust ging om 6 uur de wekker. De dag ervoor kwam de regen met bakken naar beneden en nu......??? Met 1 sprong uit bed en gelijk hoofd naar buiten: HET WAS DROOG. En nog belangrijker: Blue Sky !!!

Bij aankomst op het vliegveld direct de laatste dingen oppakken en voordat de briefing kon loosch gaan waren de eerste kids al aanwezig.

Bij de ingang stonden twee vrolijke binnenkomers:



Voor de inwendige mens werd enorm goed gezorgd door KOOP Holdings in wiens hangaar we te gast waren:


Een clown mag ook niet ontbreken:



Over belangstellng had clown Joepie niet te klagen. Constant zwermden de kids om haar heen.

Maar het belangrijkste was natuurlijk het vliegen:



De Antonov 2 was ook weer aanwezig . Een Cessna Caravan en de Jet van KOOP Holding hebben zich een slag in de rondte gevlogen. Enorm veel sportvliegtuigen hadden zich aangemeld met zo'n 60 piloten. Politie, marechausse, brandweer teveel om op te noemen....

Hoogtepunt van de dag was de aankomst van 50 trucks met 50 kinderen vanuit het Scheperziekenhuis uit Emmen. In 1 lange stoet van 4.5 km. lang kwamen zij onder begeleiding van de KLPD naar Eelde:



Als klap op de vuurpijl mochten zij bij hoge uitzondering over de start-en landingbanen



Hassan zou vorig jaar ook nog langskomen. Maar ja.....het is moeilijk afspraken maken met Hassan behalve als je hem met spoed nodig hebt . Dit jaar weer beloven om te komen dus we wachten maar af. Opeens een kreet en gewijs, de PH-HSAN maakte een paar mooie kunsten op korte afstand.
Dit is ook zo'n gave foto:



Vorig jaar zou Paracentrum Eelde-Hoogeveen een demonstratiesprong geven. De gestage motregen gooide toen roet in het eten. Dit jaar werd het dubbel en dwars goed gemaakt met 2 sprongen:



Voor meer foto's kunt u kijken op Stichting Hoogvliegers.

Veel te gauw kwam er weer een einde aan deze dag. De indrukken de we op gedaan hebben.... De flarden van gesprekken, vaak emotionele die we opvingen van ouders. De ervaringen van alle vrijwilligers die we in de loop van de afgelopen dagen langzaam aan te horen krijgen. Kippevel....

Vanmiddag was ik nog even op het vliegveld en sprak daar met 2 medewerkers die zich ook vrijwillig beschikbaar hadden gesteld. Zij vertelden dat het normaal gesproken op de frequentie qua achtergrond geluid stil is. Nu hoorde je zowel op de tower-frequentie als die van de havendienst allemaal lachende en gillende kids op de achtergrond. "Tijdens "normale" dagen word er geen extern geluid geduld, nu hebben we gewoon de speakers wat hoger gedraaid".

Kippevel kreeg ik toen ik hoorde dat er opeens een meiske op de frequente kwam die zei: "Met XXXXX, bedankt allemaal".

De verhalen zijn teveel om hier allemaal neer te pennen. Wat ik wel weet is dat we dit beide met heel veel plezier hebben georganiseerd en als het dan zo'n succes is geeft dat enorm veel voldoening. Op dit moment zijn we nog uitgeteld van alle indrukken en ervaringen die we gehoord hebben. Maar als het mag dan doen we het volgend jaar nog eens dunnetjes over!!!

Alle collega's en vrijwilligers van deze dag enorm bedankt voor de hulp! Zonder jullie hadden we het niet gered. Jullie zijn kanjers!!!!!


p.s. de meeste foto's zijn van mijzelf maar ik heb er ook een paar schaamteloos van de site gehaald. Op de site staan de namen van de fotografen vermeld. Dacht ik fotografen te weinig te hebben en had ik nog een extra geregeld. Deze meldde zich vlak voor tijd af maar het is allemaal goed gekomen gezien alle foto's op de site

Varen

Lig je lekker in de zon, stoel achterste stand, ogen dicht, lui zijn.....ding dong..... smsje:

Dutchbirdie2: "Wij gaan vanavond varen hebben jullie zin om te komen kijken?" Mwah...varen is niet mijn ding..."Ja, we stijgen op vanuit Stadspark". Toen begon er iets te dagen...Stadspark...vijvers...dat werd geen lange boottocht maar ...juist...een lange vaartocht!

Voordat het zo ver is moet er eerst hard gewerkt worden:

1


Jahaaaaa Dutchbirdie2, da's hard werken....

2


3


4


Dutchbirdie en GRQhandling aan het werk.....

5


6


De harde werkers......

7


8


9


Nog even aan de grond blijven....de ballon is nog niet heet genoeg

10


Ja, nu mag ie!

11


12


Wij bleven vandaag met beide benen op de grond maar ooit wil ik ook varen.....

Informatie over North East Ballooning :

Van Alles Wat

Er gaat aardig wat vrije tijd zitten in onze acties voor de Stichting Hoogvliegers . Maar dat doen we met alle plezier. Daarmee kom je op plaatsen waar je tijdens je aardrijkskundeles op school van hoorde maar omdat ik destijds in de Randstad woonde denk je daar noooooooit te komen. Winschoten off all places.... Op vakantie vorig jaar zomer vroeg er iemand aan een stel waar of ze vandaan kwamen. "Winschoten" was het antwoord. "Ligt dat nog in Nederland dan?" Waarop ik antwoordde: "Ook nog maar nèt, hoor!" Tsja en dan moet je er zelf heen.....

Vorig jaar op "onze" Hoogvliegerdag werd ik door Jeroen in de armen geduwd van een heer. Meneer bleek van de Odd Fellows te zijn afd.Groningen. De Stichting Hoogvliegers beantwoordde helemaal aan het goede doel waar zij zich voor inzetten. Deze Odd Fellows hebben als instelling goed doen en geld inzamelen voor de minder bedeelden in de eigen regio ipv ergens in de wereld. Omdat er in eigen land ook nog genoeg behoefte aan is. En daar kan ik het helemaal mee eens zijn!

26 februari was het eindelijk zover en togen we naar Winschoten om een presentatie te geven. Omdat we zelf nog niet in het bezit zijn van laptop en beamer hadden de Odd Fellows gezorgd dat dit aanwezig was. Op een stick had ik alle mooie filmpjes van Wouter (Mikafan) gezet en DDM had nog 2 mooie fotopresentaties. Omdat dit de eerste keer was na de middelbare school, waar mijn laatste preekbeurt was waar alle ogen op je zijn gericht, brak het klamme zweet me al aardig uit. Maar de filmpjes en foto's zijn een geweldige afleiding! Alle ogen waren gericht op het scherm en niet op mij zodat ik rustig mijn praatje kon houden. De herenafdeling had door middel van Bridgedrives geld ingezameld en de dames afdeling hadden gebreid, genaaid, geknipt en geplakt, dit verkocht en daarmee had men 2.800€ voor de Stichting Hoogvliegers opgehaald. Dit kregen wij na afloop symbolisch overhandigd! Wat een geld!!! Dit hebben wij natuurlijk in dank aanvaard. Dit betekend dat er weer 28 kids kunnen vliegen.



Van Groningen Airport Eelde hadden wij de vraag gekregen of wij het leuk vonden om met een stand op de vakantiemarkt te staan op 29 maart. Natuurlijk is dat leuk!!! Esther en Frank hebben de voorraad van alle spullen die verkocht kunnen worden, en dat is al behoorlijk wat, maar dat ligt in ....... Voorschoten...... Omdat met Tante Pos te laten komen zou betekenen dat het budget van de Stichting aardig belast zou worden. Aangezien mijn Mamsie nog in Gouda woont en ik dus nog regelmatig los gelaten wordt van hier hebben we dat een keer met de 206 verhuiswagen op gepikt. Dus daar stonden we :



Om onze doelstelling beter uit te kunnen dragen wilde ik persé een laptop op de stand. Maar die hebben we nog steeds niet..... Hemel en aarde bewogen om een schootcomputer te bemachtigen maar dat liep op niets uit. De avond te voren zitten we flink te balen omdat het niet gelukt is. Ineens schiet me te binnen dat onze buurman (waar we enorm blij mee zijn en hij stiekem met ons) er èèn heeft. Dus ik naar Roel. Roel is enorm voorzichtig met zijn spulletjes (en terecht)dus dat moest ik netjes inkleden . Dus ik naar hem toe, arm om hen heen en heel zwoel: "Zeg Roel......jij hebt toch een laptop (alsof ik niet beter weet, ik help hem regelmatig met zijn eerste schreden op internet en mail) mag ik die morgen wel gebruiken voor de vakantiemarkt?" Voordat hij "JA" kon zeggen zegt zijn eega al: "Natuuuuuuurlijk". Roel zijn mond zakte wijd open...... Dus dat was geregeld! En het had een succes!!!! Iedereen bleef hangen om de beelden te kunnen zien. En of dat heeft bij gedragen tot de verkopen? Ik weet het niet maar we hebben aardig wat kunnen verkopen en ons praatje kunnen vertellen. Hopelijk komt hier wat meer uit.

Tijdens de vakantiemarkt was de DDA ook aanwezig met de "Doornroosje". 's Ochtends was het nog spannend of ze wel zou komen want op Schiphol was het mistig en hier behoorlijk heiig. Om half 1 was ze er om die dag 3 rondvluchten te maken. Ik kreeg de kans om de laatste rondvlucht van die dag mee te gaan. Mien Laiverd werd achter gelaten bij het kraampje.

1


Met Hoogvliegers t-shirt nog aan om stiekem nog wat reclame te maken...


2



3


Er gaat niets boven Groningen........(ècht niets)

4


Lauwersoog

5


Interieur

6


Waddenzee

7


Borkum

8


Booreiland

9


Delfziel

10


Nogmaals

11


EHGG

12


En weer met beide benen op de grond......

Wat was ik blij dat ik daar weer stond.... De vorige keer dat de DDA hier was met de PH-PBA in de KLM-Air France kleur mochten wij ook mee, maar kwam ik er groen en geel uit, het was nog nèt niet . Toen nu de uitnodiging kwam nam ik hem toch weer met beide handen aan. Ik had genoeg gegeten, dacht ik.....Bij de eerste de beste hobbel in de luchtweg ging het alweer mis. Recht voor me uit starend en diep ademhalend en het fototoestel zelf zijn werk laten doen ben ik er door gekomen. Valt me mee dat de foto's nog te bekijken zijn . Op het punt dat de geplande bocht terug ingezet zou gaan worden zei de Captain: "het gaat zoo lekker dat we er nog een stukje achteraan plakken en over Borkum gaan". De moed zakte me in de schoenen. Steward en stewardess waren al een keer langs geweest om te vragen of het wel goed ging: "Tuurlijk, niets aan de hand. Ik geniet van wat ik in de cockpit zie" . Nóóit meer in een Historisch vliegtuig....

En dan gisteren.....
De Grote Hoogvliegersdag op Lelystad. Wij zouden met de PH-TGH komen. 's Morgens doen we de luiken open en direct de blik naar buiten: MIST!!! . Toch maar zo snel mogelijk naar het veld want als het in het dorp mistig is dan is het op 't veld STIKmistig.......En jawel... In de hangaar was onze piloot nog niet aanwezig maar wel 2 andere piloten die ook naar Lelygat zouden. Eerst maar even aan de koffie. Helaas is de Meteo hier op 't veld afgeschaft en moet men het met een bandje uitluisteren doen. Dit gaf niet veel hoop. Dat konden we ook zien vanuit het clubhuis van de NNAC. De taxibaan was nètaan te zien. Na telefonisch overleg met onze piloot die onderweg was naar het veld besloten wij ipv te gaan hoogvliegen te gaan laagvliegen anders kwamen we er voorlopig niet ..... Ongeveer bij Drachten kwamen we er achter dat de één van de ander dacht het fototoestel bij zich te hebben. Dus qua foto's moet u maar even hier kijken: . Rond half 10 kwamen we op het veld aan. Ruim op tijd om de vrachtwagens met kinderen te zien aankomen. Bij binnenkomst konden de kids regelrecht een ronde over de taxibaan scheuren. Met toeters en bellen om het hardst. Wie zou het leuker gevonden hebben, de kinderen of de chauffeurs???

Ook op EHLE kon niet gevlogen worden al leek het wat helderder dan bij ons. Per uur werd er gekeken of de motoren gestart konden worden. Ook hadden we een hotline naar EHGG: "Hoe is het weer daar?" Daar werd elke uur besloten met LE mee te gaan en nog een uur te wachten. Om drie uur besloot men daar dat het geen zin meer had om te komen. Op dat moment kon er op Lelystad met 3 vliegtuigen tegelijk de lucht in gegaan worden. Waarna het weer dicht trok. Ondertussen was de Antonov aangekomen uit Teuge en die ging met een aantal kinderen wat rondjes vliegen. Ook de 1000ste Hoogvlieger kon tòch nog de lucht in.

Ondanks het "slechte" weer (slecht vliegweer) hadden de kinderen toch nog groot plezier. Dezelfde als vorig jaar was weer aanwezig. En dat is me toch een leuke clown!!!! Er waren "knuffelhonden". Deze honden troosten mensen als men een geestelijk trauma heeft meegemaakt zodat ze met behulp van deze honden weer kunnen functioneren. Er was een kindercircus. De gezichten konden ook beschilderd worden en de vliegtuigjes vonden gretig aftrek en werden druk uitgeprobeerd. Om 12 uur werd er besloten de kinderen toch in de vliegtuigen te zetten en over de baan te gaan taxiën. De kinderen hadden niet eens in de gaten dat er meer mogelijk is met een vliegtuig. Een moeder zei dat ze haar kind nog nooit zo had zien genieten. En ook aan de smoeltjes was te zien dat ze zich niet verveelden!

Ondanks het weer was het toch nog een geslaagde dag!

De piloot van de Antonov bood een aantal vrijwilligers nog een verkort vluchtje aan waar Mien Laiverd nu aan de beurt was. (Ik kom niet meer in een hysterisch vliegtuig ik was amper hersteld van mijn vorige ervaring ). En wat wàs ik blij dat ik met beide benen op de grond gebleven was. Er kwam iemand, die al vliegangst heeft, (ik weet niet of ik namen mag noemen ) groen en geel het vliegtuig uit. Ipv vliegangst had ze nu andere zorgen...... De piloot had even zijn kunsten vertoond met lekker steile bochten.....

Ondanks dat de dag ook voor ons vrijwilligers niet de dag was wat we er van voorgesteld hadden, hadden we toch een enorm plezier. Het was voor ons toch ook weer feest met alle bekenden en ook nu bleek weer dat we een enorm leuke ploeg hebben van organisatoren en vrijwilligers. Het is een bij elkaar geraapt zooitje qua persoonlijkheden maar daardoor juist des te leuker! Tot de volgende Grote Dag maar weer en die zal in Den Helder zijn op 9 mei en daarna zijn wij aan de beurt op 16 mei. We kijken er al enorm naar uit.

Na 16 mei staat het voor ons ook niet stil: 13 juni zijn wij aanwezig bij de Dokkumer Modelvliegclub. Die dag mogen alle knuffels tegen betaling van 2.50€ gaan vliegen en de opbrengst is voor de Stichting Hoogvliegers.

27 juni is er een Grote Hoogvliegersdag op de vliegstrip van Drachten waar wij bij de organisatie betrokken zijn. Dus voorlopig zitten we niet stil!


Tot gauw!

Dutchbirdies

Sinds ik dit weblog gestart ben, lezen er ook mensen uit Sappemeer mee. Als er weer eens een commentje onder stond van de Dutchbirdies uit Sappemeer had ik het idee van 2 gepensioneerde mensen achter de geraniums. Hoe ik daar bij kwam...gèèn idee... Dat zal wel net zoiets zijn als op je werk regelmatig dezelfde persoon aan de draad hebben, ongewild vorm je in gedachten een beeld van iemand hoe hij/zij er uit ziet. Maar die gepensioneerde mensen...niets is minder waar...

Ik zal even bij het begin beginnen:

Vorig jaar april op de jaarvergadering van Vrienden Airport Eelde waar wij voor de eerste keer een presentatie hielden voor Stichting Hoogvliegers stond Mien Laiverd met een jong stel te kletsen. Ik ga er bij staan en pas na verloop van tijd hoor ik dat dit Janet & Kasper zijn, de Dutchbirdies. Sindsdien kom je ze te pas en te onpas tegen

Vorig jaar op de 1e Hoogvliegersdag waar wij bij waren, EHLE, was Kasper aanwezig. Kasper is FS-er (flight simmer) en heeft voor deze dag simmers geregeld zodat de kids ook op de grond kunnen vliegen. Janet werkt bij de lokale omroep en had een uitzending waardoor ze er niet bij was. Op "onze" Hoogvliegersdag op 17 mei vorig jaar waren ze allebei aanwezig. Op een stopje van DDM kwam Janet ook even gedag zeggen en zo langzamerhand rolden beiden ook als vrijwilligers bij de Hoogvliegers binnen. Zo zachtjes aan kan ik wel zeggen dat we een erg leuke relatie hebben . Kasper mag ik liefkozend "Spookje" noemen.

Het was dan ook op uitnodiging van Kasper dat we mee gingen naar een te water lating. Hier in het Noorden zitten (nog) een aantal scheepswerven. Vandaag werd op de werf Ferus Smit de Bro Garland gedoopt. De werf ligt op een merkwaardige plek: langs een drukke provinciale weg. Bij het te water laten stroomt het water met een enorme kracht de weg over om aan de overkant de dijk over te rollen zo het land in. Erg aparte plek om een schip te water te laten. Het verkeer wordt een kwartier stilgelegd totdat het water weer tot rust is gekomen.






Onder het schip zitten blokken die het schip verhinderen er op een onbewaakt ogenblik vandoor te gaan. Vlak voordat het te water wordt gelaten, slaan ze deze blokken er één voor één, in het midden beginnend naar buiten toe werkend, er onderuit.



Schip is gedoopt, de blokken en remmen los. Voor het schip uit vallen de blokken in het water.



Nèt voor de plons.....



En hij blijft drijven!

Jammer genoeg was Janet er niet bij. Op zaterdagochtend is zij in de huiskamers bij de Hoogezanders en Sappemeerders te vinden. Het is compleet swingen in de studio bij Radio Compagnie:











Het eerste uur is Janet (Dutchbirdie2) de presentator en kopt Koos de voorzetten in. Het tweede uur doet Janet de techniek en staat ze achter de knoppen. Dan zijn de rollen omgedraaid en is ze de inkopper van Koos.

Tussen de praatjes door wordt er enorm geswingd en gelachen in de studio. Jammer dat ze bij een lokale omroep zit en haar talenten niet bij een landelijk station toont… schiet op Janet! Stuur dat bandje nou maar in!!!


In de tuin bij de Dutchbirdies lekker in het zonnetje, kregen we een heerlijk broodje Carsan. Broodje hamburger met een lading ui en champignons en een lekker sausje....mmmmmm..... Voorlopig zijn jullie nog niet van ons af!

Wij vonden het een erg gezellige dag, tot volgende week bij het gebak!!!

KLM Celebration Flight

Allereerst allemaal een gezond en gelukkig Nieuwjaar.

Voor ons was het allemaal een beetje onwerkelijk, de jaarwisseling. Elk weerbericht, elke verandering op janvissersweer, buienradar en ook meteonet werden al dagenlang nauwgezet in de gaten gehouden. Niet om vuurwerk af te steken maar om te duimen dat de KLM Celebration Flight op 1 januari maar door zou gaan. Al dagenlang een blauwe lucht hier in het noorden en vandaag ook.....maar gisteren....

Afijn, ruim een maand geleden hadden we onze eerste vergadering van de Stichting Hoogvliegers. Daar hoorden we allemaal voor het eerst van onze voorzitter wat ie in het "geniep" had lopen voorbereiden en lobbyen. En dat was niet mis:

"In 2009 bestaat de KLM 90 jaar. Op 1 januari wordt er een speciale vlucht gevlogen met een triple 7 en een 737 met de oude livery en..... er zitten 60 kids van ons aan boord!!!!!! ...Maaaaaar..... mondje dicht. Dit moet een verrassing bijven tot het allerlaatste moment". Dan voel je je zoooo trots dat je van deze club deel mag uitmaken die deze "stunts" kan bedenken en uitvoeren en zoiets bij de "Grote KLM" gewoon voor elkaar krijgt .

In de luchtvaartwereld gonsde van de geruchten daardoor kostte het ons best wel moeite om ons mondje dicht te houden. Soms lazen we dingen....hoe kwamen ze er aan?????

Het was ons direct duidelijk dat we bij deze fantastische club aanwezig wilden zijn op 1 januari. Maar wikken en wegen deed ons besluiten dat we gewoon thuis bleven. Het zou van de gekke zijn om alleen voor de duur van de check-in tijd 4 uur te gaan rijden vanuit 't Hoge Noorden. EN om 08.30 aanwezig te zijn. Hoe gek we er ook voor zijn, dat zou betekenen om 4.30 bedje uit....op nieuwjaarsdag. Dat zou überhaupt geen bed worden.... .

Ik liep al wel dagenlang te broeden wat we van hieruit dan wèl konden doen...... We hebben hier 1 hoog punt en dat is D'Olle Griese maar die zal op 1 januari wel gesloten zijn. En we hebben geen goede camera om dit spektakel te filmen .

Na wat googlen op internet kwamen we een adres tegen om camera's te huren. Wiendeld had mooi de gelegenheid om er even langs te wippen, op EHGG is het nu toch uitgestorven . Na het weekend hoorden we dat ze medewerking verleenden en ook nog gesponsord!!!! Nadat eerst al een bedrijf had afgehaakt werd het kort dag, 3 dagen voor tijd.... Daar hadden we al aardig over in de rats gezeten. VVV Groningen had maar 1 dag nodig om te beslissen dat ze medewerking zouden verlenen om ons de Martinitoren op te laten gaan. Dus niets hield ons meer tegen

1 januari vroeg op om te constateren dat het gewoon blubber was! Alle dagen goed weer en juist vandaag....zucht.... Direct achter de computer, ATCbox.com opstarten, radar opstarten, msn wijd open, telefoons in de aanslag en ook nog de beelden van de check-in er bij om maar niks te missen en om als de donder in de auto te springen als het sein OK werd gegeven.

Om 11.47 een smsje: "Nu taxiën, over 10 minuten take-off". Van wie deze kwam weet ik nog steeds niet maar we besloten om toch maar direct naar Stad te gaan ondanks dat ze pas om 13.11 verwacht werden. Dan kon ik op mijn gemak nog even wat beelden maken om de film "op te leuken". Gids stond ook al te wachten totdat ik wat gefilmd had. "Op Martinikerkhof kun je ook nog mooie beelden maken" zegt ze. Dus ik op mijn gemakje plein in de rondte. Vervolgens richting trap van de toren. Nadat eerst alle sloten geopend waren begon de klim van de ruim 300 treden. Ik denk dat we zo om 12.20 naar boven togen, dus ruim op tijd.... dachten we...Op elk interessant punt stopten we even voor uitleg van onze gids. Werkelijk fantastisch zo'n privé toer.

12.30 De klokken, het carillon. 100 treden, tong op de kin....

12.40 Volgende trans even rond gekeken, van uitzicht genieten. Even achter de uurwerken gekeken. Nogmaals zo'n 100 treden... tong hing al wat lager

12.42 Kwamen we op ons hoogste punt. Tong op de grond.... Even later stond ik stond op mijn gemak rond te kijken en te filmen, terwijl Wiendeld het statief richting westen (Leeuwarden) opstelde, rugzak op de rug waarin mijn telefoon ineens rinkelt, tegelijkertijd belt Wiendeld Ardjan die in Goes achter de radar zat: "Ze vliegen nu over Lelystad en buigen af naar het oosten". He???? Hoe vliegen ze dan???? Van welke kant komen ze???? Er was door het slechte zicht niet ver te kijken. Dus lichtelijke paniek in de tent (of toren).

12.45 een sms van DDM: "We vliegen boven Groningen". Groningen??? We kijken elkaar aan... en we zien jullie nog steeds niet! Ieder op een punt op de uitkijk en ineens roept Wiendeld: "Daar komen ze, uit het zuiden!!" Toen kreeg ik het écht Spaans benauwd. Statief stond verkeerde richting op en was absoluut niet te manoeuvreren door de halve meter die de trans breed was. Totaal opgevuld door het statief. Ik kon er dus niet omheen, probeerde nog tussen de poten door te wringen maar dat ging ook niet. Uit nood dan maar uit de losse hand filmen. Maar toen kreeg ik door de zenuwtoestand de camera niet zo gauw los....eindelijk! Net op tijd los en kreeg ik vliegtuig nummer 1 in het vizier. Wauw!!!! Kippevel doordat je het verhaal er achter kent. Al snel verscheen de KL1921 en ook daar kippevel. En alles staat op beeld!! Wat een opluchting, ik zag het door de zenuwentoestand allemaal al de mist in gaan. Letterlijk en figuurlijk.

Wiendeld met een gewone huis tuin en keuken camera boven Groningen:

Daar komen de kids:






En dat was het alweer, wij hadden het nakijken

Ik had gehoopt dat men een rondje Martinitoren zou doen voordat men naar Leeuwarden zou afbuigen maar men vloog na een flauwe rechtse bocht rechtdoor. Naar later bleek de Wadden. Dus een totaal andere route door het weer. Wij hadden nog geluk dat ze toch over Groningen zijn gekomen.

Ondanks dat we niet lijfelijk aanwezig konden zijn hadden we toch adrenaline door het lijf gieren dat de vlucht tòch nog door gegaan is voor de kids. 's Avonds lagen we wederom na te stuiteren zoals na elke Hoogvliegers ervaring. Zo mooi om hieraan mee te mogen doen!

Nu gaan we hier gewoon weer verder met de voorbereidingen voor 16 mei 2009!

Tot dan.

HOOGVLIEGERS op Rotterdam.

Wauw......
Cool....
Te gek.....
Ik ben nog steeds sprakeloos....

Nu ik dit schrijf zit ik nog steeds vol met adrenaline. Vanochtend maar eerst de loopschoenen aangetrokken (ben in training voor de 4 Mijl van Groningen) misschien dat ik dan tot rust kom. 6 km onder de schoenen en nog steeds vol adrenaline daarom het paard gezadeld om in het bos tot rust te komen....NOT...

Wat een giga dag weer gisteren. Wij konden vanaf EHGG meevliegen daarom eerst de piloot in Stad opgehaald. Er trok wat grondmist over de baan maar we hadden goede hoop dat dit bij terugkomst in Eelde opgelost zou zijn, maar helaas...



Na een aantal koppen koffie konden we een uur later dan gepland het luchtruim kiezen. Via de 23 hadden we gelijk de neus in de goede richting om via de Polder naar het zuiden af te zakken.

Eerst over Norg



Om via Emmeloord De Polder in te vliegen.

Urk lieten we rechts liggen:



Via "Lelygat" (ik kreeg absoluut geen heimwee)



Over Almere, Vinkeveenseplassen, links Hilversum, Utrecht, Woerden naderden al gauw mijn roots Gouda:



Eenmaal Gouda gepasseerd kwam Rotjeknor al gauw in zicht. We werden dwars over het veld gedirigeerd om met een ferme linkse bocht te landen.



We zagen vanuit de lucht dat het feest al in volle gang was. Dit was ook te horen via de radiocommunicatie. Respect voor alle vliegers die in deze drukte ook met de kinderen aan boord alles wisten te volgen .

Met beide wielen weer op de grond hoorden we in de verte diverse sirenes aan komen:



Onder begeleiding kwamen de kinderen gezeten in een vrachtwagen aan op het vliegveld:




Na de overhandiging van onze cheque (zie nieuwssite www.stichtinghoogvliegers.nl) die we vorige week in handen gedrukt kregen, eerst een rondje langs alle "vrienden in het kwaad" (de "mafkezen" die alles weer weten te versieren)

Daarna gauw in het feestgewoel gestort om de handen uit de mouwen te steken. Eerst bij de VLM



De kids aan boord gesjouwd (mis mijn werk op SPL toch stiekem wel). Toen deze vertrokken was even een rondje langs alle bezigheden. De speurhonden van de douane die geduldig de kinderen mee lieten genieten van hun kunsten. Die, totaal gefixeerd op de baas, wachtend op instructie totaal geen oog voor de kinderen hadden. Ondertussen reden de vrachtwagens, politiewagens en motoren af en aan. Horen en zien verging je want voor deze keer mochten alle knoppen uitgeprobeerd worden. De knop die het meeste lawaai maakte was favoriet .

De vliegers die zich spontaan aangeboden hadden, hadden het druk, erg druk…. Vliegen was vandaag de hoofdzaak! Alleen maar lachende en blije gezichten .

Er moest ook nog een trailer gedoopt worden. De voorkant van "onze" folder staat nu achterop een heuse vrachtauto:



Toevalligerwijs kwamen wij in gesprek met een brandweerman die zichtbaar stond te genieten. "Eigenlijk moesten we met zijn alle de startbaan over kunnen scheuren". Dit sprak ons natuurlijk wel aan . In overleg met de havendienst en Jeroen (onze voorzitter) kregen we groen licht. Zodra de vrachtwagen door Thomas gedoopt was moesten de kinderen in de auto's en op de motoren springen om in colonne over het veld te scheuren. Het "kleine" vliegverkeer moest echter wel 10 minuten stil gelegd worden omdat het te druk was op het vliegveld. Vòòr half 2 moesten we weer buiten de hekken zijn omdat het gewone lijnverkeer doorgang zou moeten vinden en dit dan nèt zou kunnen. Daarom was er ook afgesproken dat er maximaal 20 voertuigen zouden deelnemen om de tijd zo kort mogelijk te houden. Thomas zat echter in de lucht en de deadline kwam al aardig in zicht. Besloten werd zodra hij terug was direct afgereden moest worden. Toen we na enige tijd wachten konden vertrekken werd het een happening die zijn weerga niet kende.....

Meerijdend in èèn van de voorste brandweerwagens keek ik om op het holdingpoint en kreeg ik kippenvel:



Wat niet te zien is maar nààst de vrachtwagens reed nog een rij wagens en aan het eind kwam er geen eind ..... 20 voertuigen was afgesproken..... Ik kneep hem nog even als een ouwe dief en ik had het Spaans Benauwd . Dat wordt straks een stevige dobber met de Havenman. Maar gelukkig had deze er ook plezier aan en iedereen stond na afloop te stuiteren, zo indrukwekkend was het. Achteraf bleek dat er zelfs een vliegtuig van Transavia.com de holding in moest omdat de kids over de baan scheurden Dat is toch ècht van de gekke!



Leuke dingen doen voor kinderen maakt hongerig en als er dan zo'n overheerlijk frietkraam staat:



dan kàn het zijn dat je betrapt wordt

Aan boord van de VLM met de kids:



Wat een wereldstad toch



Mijn kluppie







Deze overalls zijn te koop via www.stichtinghoogvliegers.nl. Stuur een mail naar: daan@stichtinghoogvliegers.nl



Het is onmogelijk om hier alle foto's te plaatsen dus ik verwijs graag naar www.stichtinghoogvliegers.nl.

Aan deze geweldige dag kwam helaas veel te gauw een eind. In de tegengestelde richting vlogen wij weer terug.

Na nog even naar mamsie in Gouda gezwaaid te hebben:



vlogen we weer op Eel' aan. Onderweg hoorden we de diverse vliegtuigen die in Lelystad thuis hoorden via de radio landen op 't veld. 't Was zo heiig dat we de toestellen zelf niet zagen.


Òp naar de volgende Hoogvliegersdag..... ....heb er nu al weer zin in!!!

Jorn de Hoogvlieger

Vandaag mocht ik een individuele Hoogvlieger begeleiden. Jorn uit Rijssen. Nadat ik enige tijd geleden in de Libelle een artikel las:



Na toestemming van de Stichting kon ik de familie benaderen . Moeder reageerde in eerste instantie terughoudend. Je zou maar op een donkere winteravond benaderd worden door een "gek" die je zoon telefonisch een vliegtocht aanbied. Gauw maar een bevestigingsmail er achteraan gestuurd en Daniëllo sloot de boel gauw kort met een vlieger en een datum.

Piloot werd Arnoud uit Utrecht, ook een medeboxer . Deze zou vertrekken vanaf vliegveld Lelystad en de vlucht zou plaats vinden vanaf Teuge. Toevalligerwijs ook het vliegveld waar mien Laiverd en ik elkaar 3 jaar geleden ontmoetten dankzij ATCBox. Jorgje heeft er nog nachtmerries van, he Jorgje?

Om kwart over 12 vertrokken uit Eelde. Ruim op tijd om om 13.45 op Teuge te zijn....dachten we..... Vlak voor Hoogeveen een behoorlijke file en een stelletje zondagsrijders die verkozen om op zaterdag de baan onveilig te maken . Toch waren we er nog voor Arnoud. Bij aankomst realiseer ik me dat we met de familie Lohuis geen herkenning hebben afgesproken. En ook met Arnoud niet . Ik liep weer als een kip zonder kop rond maar zo groot is Teuge niet, dacht ik, dus dat zou wel goed komen.

Bij de Havendienst geïnformeerd en daar was nog niet bekend of er een kist uit EHLE was aangekomen noch zou aankomen . Dan eerst maar op zoek naar de familie. Wij hadden als herkenning onze Hoogvliegers shirts aan maar dat leverde geen enkele reactie op. Op het terras zaten vrijwel allemaal grote groepen mensen en kids liepen er genoeg rond, kortom de bekende speld in de hooiberg ..... Terwijl ik telefonisch overleg had met Daniëllo hoorde ik 1 van de kinderen: Jorn! roepen. Mien laiverd er op af en dat bleek de familie! Alle opa's, oma’s tantes, ooms, neefjes en nichtjes bleken mee gekomen om Jorn zijn luchtdoop te zien krijgen.

Arnoud liet nog even op zich wachten maar er was genoeg te zien. Ik wou dat deze drukte elk weekend op EHGG was! Achter elkaar ging de Paraclub omhoog om weer een stelletje met een deathwish uit te spugen. De zweefvliegers hadden het druk en de sportvliegers gingen ook lekker te keer .

Al gauw kwam Arnoud aan getuft. Na de eerste kennismaking werd de kaart er bij gehaald en overleg gepleegd met Jorn waar hij heen wilde:



Aan het stralende koppie te zien was het niet af te zien dat hij tot gisterenmiddag erg beroerd was. Eerst waren zijn ouders nog bang dat de hele dag niet door kon gaan. Gelukkig was hij vandaag fit!

Bij een Hoogvlieger hoort het "Hoogvlieger" uniform:



Gelukkig had Mien Laiverd zijn shirt aan en een ander reserveshirt bij zich want Arnoud was zijn 'pakketje' vergeten. Dit krijgt Jorn zo snel mogelijk thuis gestuurd! Vandaar maat Campingtent



Jorn mocht 2 personen uitkiezen om mee te vliegen. Dat werd zus Nadia en tante Dianne die de brief naar Libelle had gestuurd



Jorn zou de piloot zijn dus werd eerst alles uitgelegd. De meters moesten worden afgelezen, hoofdtelefoon uitgelegd en opgezet.



Bijna klaar voor vertrek



And ready for take off:



Bij terugkomst een vette grijns en opgestoken duim: "Cool!"



Bij terugkomst honderduit praten:



Volgens Arnoud was Jorn een natuurtalent!. Behalve start en landing heeft hij alles zelf gevlogen

Na gezellig nakletsen werd het om half 5 tijd om op te krassen richting good ol' Eel. Ook Arnoud nam de vleugels weer richting LE. Aangezien de weg om het vliegveld heen loopt en Arnoud eerst op landend verkeer moest wachten alvorens hij mocht vertrekken, konden we hem vanaf de andere kan nog uitzwaaien. Daardoor konden we zien dat hij afscheid van de familie nam door even het toestel te laten "zwaaien". Vertrek was ook nèt op tijd want rondom Teuge reed Wodan al aardig op de donderkar heen en weer.

Op de terugweg hadden we een regionale zender op staan. Bij toeval hoorden we dat er kaartjes verloot werden voor de één of andere feestavond. Voor de gein stuurde ik een sms en dacht er verder niet aan.

Thuis gekomen gauw met het eten aan de gang. Terwijl ik daar mee bezig was vroeg ik aan Mien Laiverd om even mijn telefoon uit de tas te halen. "Denk jij nou écht dat je gebeld zult worden???'. "JA". Op dat moment gaat de telefoon over met een onbekend nummer. "Gefeliciteerd, u hebt zojuist de laatste 2 kaartjes gewonnen. Blijf alsjeblieft aan de lijn, niet ophangen! dan komt u in de uitzending. .

Een onverwacht einde aan een geweldige dag. Echt zo'n dag met een gouden randje omdat je iemand blij mag maken. Dit geeft voor de komende periode enorm veel energie!

Stichting Hoogvliegers

Eind vorig jaar lazen we op Tha Box over de Stichting Hoogvliegers. Er waren dagen gepland op EHEH en op EHLE. Wat zou ik graag willen dat er zo'n dag in het Noorden kwam, zei ik nog tegen Mien Laiverd. Half uur later op MSN: DDM: check mail! Nou hoef ik die niet te checken want die staat de gehele dag open, ben te nieuwsgierig om iets te missen . Of we op EHGG een vliegdag willen organiseren? Er is namelijk een aanvraag vanuit Beetsterzwaag gekomen. We kijken elkaar aan: Daar hoeven we niet over na te denken

De dag vordert gestaag en gisteren hadden we voor ons de 'generale' op EHLE! Meehelpen en kijken wat wij nog missen of vergeten of anders moeten doen .

Dit was een dag om nooooooit te vergeten. Die blije bekkies en ongeloof van al dat lekkers. En ze mochten er zo maar van snoepen

Zo was er een groep die van Beverwijk afgehaald werden met de meest mooie bolides waar U en ik alleen maar van kunnen dromen:




Op de achtergrond de Amerikaan van Fopneus

Er kwamen zelfs kinderen met Amerikaanse politiewagens, ziekenwagens en speciaal gespoten vrachtwagens.

Gisteren voelde ik me echt de suikertante van elk kind! Ik mocht ze vragen of ze met de Lynx mee wilden. Ik mocht ze de Dakota en de Antonov in slepen in een politiewagen zetten.... Ik vergeet nooit de sippe blik van een kind toen ik vroeg of ze wel een rondje wilde met de Dakota, een heeeeeel oud vliegtuig. "Mag ik dan niet meer met het minivliegtuig mee?" Die blik die volgde toen ik zei dat vandaag ALLES mocht, onbetaalbaar.....





Zelfs de Marine had een uitzondering gemaakt: Er mogen nooit ofte nimmer burgers in hun toestellen meevliegen maar voor deze kids werd er graag een uitzondering gemaakt.

Doordat DDM zijn opdracht om kids te rekruteren voor de Lynx "delegeerde" naar mij kon ik een meiske heel blij maken. Het eerste kind wat voorbij liep vatte ik in de kraag en sleepte haar me naar de heli ondertussen ook nog een jongen meesleurend . Aankomend bij de heli wijst Jeroen naar het meisje: "Jij gaat nù vliegen en je wordt gelijk geïnterviewd door NOS jeugdjournaal". (we waren nèt op tijd thuis om die uitzending te zien)Voordat ze kon protesteren had ze de camera al in de neus en ze vond het ge-wel-dig! Later kwam ze nog naar me toe om me te bedanken en dan voel je je zo klein dat je ze zooooo blij kunt maken doordat je toevallig gevraagd bent om te helpen.

Daarna maakte de heli zijn laatste vluchtje waarbij 3 kids mee mochten. Er hadden zich al 3 gemeld en een vierde stond ook nog te trappelen. Van 1 kindje was het nog onzeker of het mee mocht vanwege de geringe lengte. Omdat het de laatste vlucht was maakten ze graag een uitzondering, dus kindje blij waarna het bijna alsnog een domper kreeg. Er bleken twee kinderen met dezelfde aandoening als hij te zijn (CF). Door besmetting mogen zij niet bij elkaar in èèn ruimte. Dan is goede raad duur.... Wie heeft zich als eerste aangemeld en hoe breng je de boodschap. Het tweede meiske met CF was als laatste aangemeld en haar moeder had gevraagd of haar broertje, die in de rolstoel zat ook nog mee kon. Arm om haar heen...."zou jij het erg vinden om je broertje mee te laten gaan in jouw plaats?". Zonder teleurstelling droeg ze haar plaats over. Later kwam de moeder nog naar me toe om me te bedanken dat het zo geregeld kon worden.Ik wil helemaal geen dank! ik vind het geweldig om mee te mogen werken

Ik weet niet meer wat ik allemaal nog meer moet vertellen. De adrenaline stroomt nog door het lijf van de vele blije gezichten en belevenissen. Dan maar de foto's:



Aanmelden voor de "minivliegtuigen" zoals ik het een paar keer hoorde noemen



Zit alles goed??



Drukte op een klein veld. Op een gegeven moment was het zo druk dat de vliegtuigen in de "holding" moesten....



Clowns heb je overal...



Gezellige drukte..







Met water spelen...ook altijd leuk



Nieuwe manier aan boord brengen van rolstoel passagiers





ATCBox onderonsje/interview met Danny....



Een heuse briefing....



Vliegen is ook heeeeel slaapverwekkend....

En dan vergeet ik nog te vertellen dat elke politiewagen, ziekenwagen, motor en alles wat wielen en sirenes had, de hele dag de weg langs het vliegveld onveilig maakten door met de kinderen met loeiende sirenes en zo'n 200km per uur over de weg te jagen. Niks anders dan stralende gezichten en geen onvertogen woord over moe zijn.... Hoe simpel kan het zijn een ziek kind een dag alles te laten vergeten.



Als ik elke keer na afloop zo'n zoen krijg, doe ik het er voor!

We gaan nu weer ons best doen om deze dag te evenaren straks op 17 mei op EHGG!!

Tot

Hello there

Yes, I am still alive! Alleen er gebeurt helaas verdomd weinig op vlieggebied. Misschien toch leuk om zo aan het eind van het jaar u even op de hoogte te houden......

Al werk ik niet meer bij de Witte Zwaan, de vliegerij houd me toch nog enigszins bezig. Gevraagd door de Stichting Hoogvliegers om de vliegdag op 17 Mei op EHGG te organiseren samen met mien Laiverd, daar zeggen we geen "Nee" tegen. Dus misschien daar volgend jaar meer over. Vliegers, gastvrouwen en gastheren, meld je aan bij DDM!!

Vorige maand bereikte Mijn Kleine Meid de respectabele leeftijd van 18 Lentes! Tijd voor een klein feestje in Palingcity.



De Jarige Job en Oma. Helaas een beetje slechte kwaliteit , genomen met de telefoon. Tsja moet je daar ook niet mee doen, dat ding moet je gebruiken waar het voor gemaakt is....

Nog steeds aan het werk bij de Zorgverzekeraar gedurende het "Hoogseizoen". Terwijl het winterseizoen op SPL zo'n beetje laagseizoen is. Omgekeerde wereld. De tijd is daar om eventueel over te stappen naar een ander als het je niet zint. En dat doet het vaak niet. Bij een ander krijgen ze het wel vergoed zeggen ze als men weer een uitkeringsspecificatie heeft gehad die ze niet zint. Of telefonisch informatie krijgen dat dat nou nèt niet in het pakket zit. Werkt een beetje vertekenend natuurlijk. Men belt alleen als men het oneens is of als er een fout gemaakt is in de verwerking van declaraties. Zo lijkt het of het alleen maar negatief is terwijl de goede dingen niet gehoord worden.

Schrijnende dingen maak je vaak mee.... van de week, zo vlak voor de feestdagen te horen krijgen dat je ernstig ziek bent. Deze week 3 van deze gesprekken gehad. En die grijpen je behoorlijk aan moet ik zeggen.

Aan de andere kant gebeuren er ook genoeg leuke gesprekken. Zoals die mevrouw die vroeg of haar spataderen ook verzekerd waren. Of die meneer die vroeg of de pedotherapeut ook vergoed wordt. Dacht nog dat meneer zich versprak en zich zou verbeteren maar hij hield dit 3 keer vol. "Bedoelt u misschien de podotherapeut, voor de voeten? Ja!, die bedoel ik"

De weekeinden ben ik tegenwoordig vrij. Dit is zo genieten, kan ik u zeggen! En daar maken we natuurlijk gretig misbruik van:



Uitstapjes nèt over de grens in Sauerkrautland, tis allemaal zo dichtbij

Regelmatig komen de nodige "boeven" voorbij en nemen de bank in beslag:



Herken je haar nog DDM ?

Wat betreft de omgeving ben ik ècht met mijn neus in de boter gevallen! Het is hier heerlijk.



Alhoewel het hier te stil is voor mensen uit Rotjeknor. Hè Shaddy???? Mijn kleine vriend was hier eergisteren op bliksembezoek helemaal uit dat "verre" Westen. Fijn om je weer even gezien te hebben!! Volgende keer wat langer.... ook Jooz zou nog even langs wippen maar de Kerstinkopen gooiden roet in het eten.




Ons knollegie vind die witte wereld prachtig. Sneeuw.... zodra ze 's ochtend de stal uitrent gooit ze zich er gewoon in. Alleen kwam ze vanochtend van een kouwe kermis thuis....grond was een beetje hard....

Sommige maken nu op SPL ook lange dagen met het de-icen. Wij hadden er vanochtend ook een hele klus mee......









Je zal als knol zijnde toch niet meer kunnen drinken.

Dat sommige vliegers het met die mist van gisteren ook niet meer zien zitten bleek vanochtend:





Op een haar na de gate gemist . Een staldeur komt hard aan....


U bent weer enigszins op de hoogte. Ik wens U en ieder die u lief is: